In Jezus ontslapen - pagina 70

60 oceaan der eeuwigheid. En nu wordt bij het scheepken van ons leven losgemaakt, en de reis naar de haven der eeuwige ruste vangt aan. Of ook, we woonden hier in onze tente. Maar nu treedt er met het sterven verandering in. De tente die ons herbergde wordt losgemaakt en opgebroken. Onze ziel wordt ontbonden. En vrijgemaakt van dezen aardschen tabernakel, vangt ze de laatste dagreize aan, en gaat het vaderland binnen.

haven

sterven

ligt

de

het

Doch, afgezien van deze beeldspraak, ligt aan dat ontbonden worden dan toch de gedachte ten grondslag, dat onze ziel aan het lichaam, en door het lichaam aan deze aarde gebonden was, en dat nu bij het sterven deze dubbele band wordt geslaakt, en de vrijgemaakte ziel vleugels ontvangt, om zich tot de bergen van Gods heiligheid te verheffen. Hoe denkt ge u nu die gebondenheid van ziel aan lichaam? Het is wel voorgesteld, als ware de ziel in het lichaam als in een kerker opgesloten. Het lichaam werd dan gedacht als iets bangs, als iets aparts, als iets dat u vreemd is, en de ziel werd daar dan in opgesloten. Dat echter kan voor Gods Woord niet bestaan. Dan toch zou er geen sprake kunnen zijn van een opstanding van het verheerlijkte lichaam. Wie toch eenmaal een kerker ontvlucht is, blijft dien mijden. En een verheerlijkte kerker is een denkbeeld dat zichzelf weerspreekt. Neen, uw lichaam is niet de kerker, maar het orgaan, het instrument, het kleed, de verschijningsvorm van uw ziel in het zichtbare en uitwendige. Het lichaam hoort bij de ziel. De ziel is op het bezit van het lichaam aangelegd. Buiten het lichaam te zijn, is voor de ziel een onnatuurlijke toestand. En al kan ze die scheiding niet voorkomen, toch sterft ze in de hope van eens weer, en dan op betere voorwaarden, met haar lichaam hereenigd te worden. Zelfs beschouwt de apostel het als een voorrecht voor hen. die Jezus' wederkomst beleven zullen, dat hun de scheiding van het lichaam zal gespaard worden, en dat, zonder deze bange scheiding, het lichaam hun aan levenden lijve zal verheerlijkt worden. Iets als op Thabor is geschied, toen Jezus verheerlijkt werd, en blonk in hemelsche glorie, zonder dat de dood tusschen-

beide trad.

Het <>ns

feit

lichaam

is

maar, thans

dat

is,

door de zonde noch onze ziel, noch zijn moesten, en dat dienten-

wat ze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen