Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 86

74

Daarom

menschelijke wreedheid dierlijken bloeddorst te het dier sist of brult wel, als het zijn prooi bespringt, maar enkel om schrik aan te jagen, en niet om diiivelsch te kwetsen. Verder dan dorst naar bloed gaat het bij het dier niet, het is de mensch alleen die hunkert naar het merg in iemands ziel. En dat booze hunkeren nu sprak in dat roepen van „Kruis Item, boven.

kruis

gaat

Want

ook

hem!''''

ze, niet in een afgelegen plek, maar zóó dat Jezus er bij stond; zóó dat Jezus het hooren moest; onderwijl ze hem daar zagen staan, en met hun duivelseh oog de iiitwerking van hun moordroep op hun slachtoffer afwachtten. De Joodsche natie is als ze haar zelfbeheersching verliest en uit haar kalmte uitraakt, toch reeds zoo hartstochtelijk. Als Joden hartstochtelijk worden, komen de klanken hun nog rauwer, bijna schor, uit de diepe keel. Dat scherpe keelgeluid dringt zoodoende nog snijdender in het oor van wie het moet aanhooren, en als het een moorclgeroep wordt, ontaardt het in een gillen der razernij. En die booze drift zweept nóg geweldiger golfslag op, als zulk een kreet opstijgt niet uit een kleine groep, maar uit een onafzienbare menigte, die heel het marktplein vult. Dan wordt dat roepen stormachtig, geweldig, alles oversehetterend. Yan den éénen uithoek van het plein opstijgend, plotseling naar alle hoeken in echo herhaald, en dan weer teruggolvend, om telkens en telkens weer herhaald te worden. Eén storm van menschelijke stemmen, uit het hart van duizend en nogmaals duizend opgewonden en op bloed beluste woestelingen, zich werpend op dien Eéne, die daar staat en het aanhoort, en er met zijn aandoenlijk hart

Immers dat riepen

.

onder beeft. Kruis hem, hruis hem! 7iQ>Q schreeuwden de priesters het voor, en het volk schreeuwde en gilde het hun na, tot Pilatus zelf onthutst werd door de uitbarsting van zulk een hartstocht. En of hij er al tegen insprak, het hielp niet. Weer brak de storm los, en weer daverde de lucht van het nog woedender gegil. Altoos: Kruis hem, hruis hem! Tot eindelijk Pilatus, de anders zoo onverschrokken Romein, bang werd, en zelfs met zijn soldaten het niet tegen dat stormen van den hartstocht dorst op te nemen. Eerst toen Pilatus bukte en gehoorzaamde, en Jezus overgaf om gekruist te worden, toen eerst hield dat vreeslij k roepen, dat Jezus tot in de ziel deed sidderen, op.

Zoo

is

de schare, zoo

is

de aard der menigte.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen