In Jezus ontslapen - pagina 116

106

Op aarde de Kerk gedrukt, klein, nietig, in alles het teeken van het kruis dragend; maar in den grooten en doorluchtigen dag zou dit anders worden. Dan zou alle Heidensche prachtbouw tot puin ineenstorten maar heerlijk uit den hemel het „ nieuw Jeruzalem " nederdalen en in dit nieuw Jeruzalem zou de tempel Gods zijn, niet meer het namaaksel van wat Mozes op den berg zag, maar het rijke orgineel zelf, dat aan Mozes in hemelsche glansen getoond was. En die tempel, hij zou gebouwd zijn, niet uit doode steen, maar uit geest en leven. Helden, helden die overwonnen hadden, zouden in dien tempel Gods de heilige tinnen torsen, in schooner beeld en veel zuiverder harmonie, dan ooit Athene het symbolisch in haar zuilengangen had ,

;

voorgesteld.

Op aarde staat de tempel naast het leven. Sion komt bij Jeruzalem. Dit kan niet anders, dit moet, omdat de tempel het heilige omsluit en afsluit van het onheilige leven der wereld. Maar in het rijk der heerlijkheid valt die tegenstelling weg. Dan is alles heilig. Heilig het leven zelf. Daarom is een tempel naast het leven in de toekomst onzes Heeren ondenkbaar en betuigt Johannes ons: „En ik zag geen tempel in de stad, want de Heere, de almachtige God, is haar tempel, en het Lam." (Openb. 21 22). Natuurlijk, voor een aparten tempel is, waar alles tempel is, geen plaats. Daar is het leven zelf één tempel-leven geworden, en daar rust dat tempel-leven niet op zuilen van graniet, maar op de geloofshelden en geloofsheldinnen, die in Jezus' kracht dien tempel op Satan en wereld veroverd hebben. En in dien tempel zijn ze niet meer als op aarde weggemetselde of verborgen steenen, maar zuilen, pilaren, die ten voeten uit, in volle lengte, slank uitkomen, en schitteren in al de volheid van hun verschijning. Schitteren zooals Jezus ze behouwen heeft, zooals Jezus ze doet rusten op hun voetstuk, zooals Jezus ze met het kapiteel als met de kroon der overwinning siert, zooals Jezus ze in zuivere rij en orde plaatsen zal, zooals Jezus ze in onderling verband tot één geheel zal saamvoegen. ,

:

Hierin ligt het zalige der onmisbaarheid. Uit den muur van het steenen huis kan een steen worden uitgehakt, dat toch het huis staat. Maar van den bouw uit zuilen saamgesteld, kan niet één pilaar gemist worden, of de schoonheid is gebroken, en de draagkracht van het geheel uit haar verband gerukt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen