Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 22

10

De

dichters

harten roert, spraak over.

De

volkstaal

wat plechtig

leven uit het zinnebeeld. vanzelf de begrippen

laat

is

Wie welsprekend los,

is en en gaat in beeld-

ontleent aan het zinnebeeld haar rijkdom. Bij en indrukwekkend zal zijn, wordt het symbool

al

te

hulp geroepen.

Het beeld grijpt de zinnen aan. Voor uw zinnen roept het een levensbeeld op. En in dat levensbeeld spreekt als in een spiegel u het geestelijk wezen toe. Gre ziet, ge grijpt het, en het maakt zich van u meester, veel machtiger dan het scherpst belijnde, het fijnst ontleede begrip dit kan.

dan wonder, dat ook liet heiligste drama, dat deze wereld aanschouwd heeft, dat het lijden en sterven van den Zone Gods, zinnebeeldig is ingeleid, dat het gewijd werd door de heilige zalv ing? Die vrouw wist niet wat ze deed. Ze verstond niet, dat ze instrument Grods was, om het ter slachting gaan van het Lam Grods zijn plechtigen aanvang te geven. Zij handelde uit de aandrift eener heilige toewijding. Jezus was haar dierbaar geworden. Heel het mysterie van Jezus' persoon had haar aangegrepen. Jezus had haar ziel vermeesterd. En zonder zich te verklaren hoe, had ze in dien wonderen Rabbi van ]STazarefh eeuwigen vrede gevonden. En nu wilde ze voor Jezus iets doen. Ze wilde haar Jezus eeren. Voor hem moest het beste, het edelste, het rijkste uit haar huis zijn. Een nesch, een alebasterkruik met on vervalsen te nardus. Voor die dagen een schat. Een kapitaal, zouden wij zeggen. En zoo als de gedachte in haar opkomt, staat tegelijk haar besluit vast. Die nardus is hém gewijd. Met die alebasterkruik spoedt ze zich naar het huis, waar ze weet dat Jezus is. En ijlings op hem toegeloopen, breekt ze de kruik open, en ledigt den kostelij ken inhoud, dien uitgietende over het voorwerp harer heilige liefde. Die keurige, geurige olie vervluchtigde zich onder het uitgieten. Ze baadde Jezus als in één hem omwasemende sfeer van weiriekenden ether. Die geurige dampen verspreiden zich door heel de zaal waar Jezus aanzit. Ieder der aanzittenden drinkt die edele Is het

ooit

,

geuren in. En terwijl heel het aanzittend gezelschap zich voelde aangegrepen, is Jezus van die uitstralende, die uitwasemende geuren het middenpunt. En de vrouw, die met de ledige kruik er bij staat, geniet. Ze heeft haar Jezus verheerlijkt. Of ze vermoeden had van Jezus' einde? Niets duidt het aan. Eerst Jezus' eigen woord: „Zij heeft dit gedaan tot een voorbereiding van mijne begrafenis," brengt deze zalving met het lijden des

Heeren

Ook

al

in verband. handelde ze onder een voorgevoel,

stellig heeft ze ter

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen