In Jezus ontslapen - pagina 22

12 lijkheid, maar een werkelijkheid du vlak omgekeerd is, en die n toont, niet hoe de Dood het leven verslindt, maar hoe juist in het sterven het sterfelijk* verslonden wordt door het leven. Hoe dat kan? Niemand die het u ontraadselt. Maar het kan en het is zoo in Jezus. In dien Wonderbare die zelf den Dood

aangreep en den Dood dwong hem tot de heerlijkheid door te laten, en achter zich den weg openhield, opdat de Dood al de zijnen ongemoeid en ongehinderd in de heerlijkheid achter hem zou laten volgen.

Het leven, het waarachtige leven, is te machtig, om in dezen aardschen tabernakel gebonden te blijven. Het kan hier de wieken niet ontplooien. En daarom het leven moet ten slotte dat aardsche, dat sterfelijke van zich afschudden, om tot zijn hoogere werkelijkheid door te dringen. Het moet zich uit dat sterfelijk lichaam losbreken. En dat losbreken is ontzettend om aan te zien. Maar dan komt het leven ook waar het zijn moet. Dan ontplooit het zich in volle majesteit. En dan heeft juist daartoe dat leven eerst het sterfelijke moeten verslinden.

Voor het oog, dat uit uw ziel in de eeuwigheid gluurt, ligt het doode lijk er dan ook niet als een teeken dat de Dood een triumf heeft behaald, maar als een zegeteeken van het leven. Het is de gebroken schaal, en juist het gebroken zijn van de schaal, toont dat het leven nu vrij wierd en ademt in hooger dampkring. Dat verbroken zijn van het lichaam, anders zoo hard en wreed, is nu teeken van vrijmaking, zichtbaar, tastbaar bewijs dat het leven den sterflijken band heeft losgerukt.

En dat zich losbreken uit het sterfelijke, om zich nu in heerlijkheid te ontplooien, dat kon uw doode zelf niet doen, en dat kunt gij niet doen, als ge eens zelf sterft, maar dat deed, dat doet de Levensvorst, dat doet uw Jezus, als er leven in u is, en als ge in hem, in zijn leven zijt ingelijfd.

Het is niet uw doode die hier sterft, en Jezus op verren afstam!, en uw doode die nu naar- Jezus toegaat, Neen, hij was er bij. Hij deed het. En toen de Dood u hoonend tegenlachte, als had hij overwonnen, lachte uw Heiland u zielverrukkend toe, en toonde u de kroon, den palmtak der overwinning.

Wie

die is er hard aan toe. Wie mei om. De Dood houdt hem. En alleen met het zelfbedrog van bloemkransen en zinledige phrasen kan,

gelooft,

daar buiten

komt

staat,

als hij sterft

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen