In Jezus ontslapen - pagina 186

.

176

zonder ooit hierbeueden den , lieflyken naam van Jezus" te hebben gestameld. Ons aller stoffelijk overschot wordt eens het graf ten prooi: geheel onverschillig of dat graf voor ons gedolven wordt in den schoot der aarde, of wel zich opent in de vlam des vuurs die ons verkoolt, of zich ontsluit in de diepte der zee of in den muil van den leeuw. Alleen zij die persoonlijk hier op aarde de wederkomst van ,

Jezus zullen beleven zullen -zonder in het graf neder te dalen de eeuwigheid ingaan. Maar hoe uiteenloopend ook ons sterven, en hoe verschillend ons graf moge zijn, voor allen die in Jezus zijn ingelijfd, staat de belofte onwrikbaar vast, dat onze Heere Jezus Christus eens wonder aan hun lichaam zal volbrengen. Een wonde?", tot een stand komende door de Goddelijke energie waardoor hij alle dingen aan zich onderwerpen kan. Een wonder hierin bestaande dat hun nu vernederd lichaam eens gelijkvormig zal gemaakt worden aan het verheerlijkte lichaam, waarin de Christus zelf gezeten is aan de rechterhand Gods. ,

,

,

Dit mysterie van de wederopstanding des vleesches heeft van dagen van Augustinus af de kerk van Christus weinig geboeid. Het is wel verre van geloochend te worden steeds de eeuwen door beleden, beleden ook in onze Formulieren van Eenigheid maar het greep niet aan het werd niet uitgewerkt het kon hart noch hoofd vervullen. Ónze Belijdenis wijdt er alleen deze woorden aan „ De zielen saamgevoegd zijnde met haar eigen lichaam ," in hetwelk zij geleefd hebben" (Art. 37) zonder dat er zelfs van de verheerlijking van het lichaam ook maar met een woord wordt gerept. Meer geeft het 57 ste antwoord van den Catechismus, alsook antwoord 45: maar toch blijft het ook hier bij een eenvoudige verklaring. Hierin nu ontbreekt alle evenredigheid met de Heilige Schrift. In de Heilige Schrift toch wordt juist dit mysterie van de verheerlijking des lichaams breeder zelfs dan menig ander mysterie toegelicht. Vooral de heilige apostel Paulus plaatst het in breede trekken op den voorgrond in zijn schryven aan de Kerk van Corinthe, in dat aan die van Philippi en van Thessalonica. In de verheerlijking op Tabor is dat wonder ons voorgesteld. En in de verschijning van den Christus op den weg naar Damascus en op Pathmos is het ons veraanschouwelijkt. Het is dan ook winste, dat de Kerk van deze eeuw zich meer dan de Kerk der Reformatie met dit wondere mysterie bezig hield, en het is een teeken des tijds, dat juist naarmate de

,

,

;

,

:

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen