Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 78

66 reine

zelfs

in

een

verschijning

als

die

van Jezus op het men-

schelijk hart heeft.

Maar wat ons beschaamt en eigenlijke lijden

van den

Neen, dat lijden lag

Het

lag,

Man

tot

schande strekt,

is

nog niet het

van smarte.

elders.

zoo ge wilt, in Pilatus' bijeenvoeging van dit tweetal

uit al zijn gevangenen.

Want

Pilatus wist wel wat hij deed. Hij koos die twee opzetNatuurlijk had hij rapport ontvangen van de vorstelijke wijze waarop Jezus met het Hozanna den Zoon Davids in Jeruzalem was ingehaald. Hij zag in Jezus dus óók een populairen volksheld. Een man als Theudas, een man als Barabbas. Ook een dier vurige patriotten, die het nationaal gevoel der Joden tegen Eomes keizer geprikkeld hadden. En juist omdat voor hem en in zijn schatting Jezus een man als Barabbas was, daarom gaf hij het volk de keuze tusschen die twee. Barabbas de volksheld uit Jeruzalems achterbuurten, en Jezus de gewaande koning der Joden, de volksheld uit het verachte Gralilea. Het is de trotsche Romein, die door de speren zijner soldaten sterk, lacht om dat vruchteloos Joodsch gewoel, en zijn overmacht toonen wil, door hun een der twee mannen, waarmee het volk immers dweepte, los te laten. En dan zou het volk immers Jezus wel kiezen? Die heette toch koning. En wat trok Jezus door zijn edele verschijning niet aan boven Barabbas' ruwe gestalte Het was niet een gril, den Heere Jezus met Barabbas op één lijn te stellen. Het was niet de poging, om een man waar men te Jeruzalem bang voor was, naast Jezus te stellen, om alzoo zekerlijk de keuze op Jezus te leiden. Neen, neen, Pilatus zag in Jezus een soort Barabbas, en in Barabbas een soort Jezus. Jezus en Barabbas waren hem beiden mannen, die den nationalen trots der Joden tegen den Bomeinschen keizer geprikkeld hadden, en tegen de niet te breken macht van Romes adelaar hadden gecomplotteerd. telijk.

En nu, als ge hier het oog op richt, dan zult ge het lijden, dat voor Jezus in dit tafereel van Jezus met Barabbas stak, verstaan. Of was niet al zijn strijd en al zijn ijveren al de dagen zijns levens op aarde geweest, om juist die valscKe schim die zijn volk jaagde, te verdrijven? Had niet bij elke schrede op zijn weg, die valsche verwachting van Israël hem den weg versperd en het doorbreken van zijn koninkrijk verijdeld? Heel de profetie had van zijn geestelijk koninkrijk geprofeteerd,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen