Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 184
172
Een mysterie kan niet ontleed worden, en poogt ge dit toch te doen, dan sterft het weg onder uw hand. Niet met uw koel redeneerend denken, maar met de warmte van uiu hart moet ge ook naar dat mysterie der Verzoening u in aanbidding toebewegen, of de genade, die er in schuilt, onthoudt u haar zegen. Zelfs baat het u niet, of ge u verloren gevoelt, en nu, om gered te worden, bij Grolgotha neerknielt; want gered te willen worden is nog altoos zelfzucht, zoolang dat gered willen worden geen hoor/er doel kent. Voor wien gered willen worden? Waarvoor? Waarom? Alleen om niet eeuwiglijk in nimmer eindigende smart te vergaan ? Alleen maar om, kon het, eeuwiglijk een aanzijn vol hooge genieting te smaken? Maar wat is dit anders, dan alles, zelfs het kruis van Grolgotha, om uwzelfs wil! Neen, dat, zonder meer, is nog geen religie, is nog geen godsvrucht. Zie, als de held op het slagveld op zijn strijdros de victorie tegenrent, en plotseling krijgt dat paard een schot, en wordt dat paard gewond, dan zou dit moedig dier, zoo het spreken kon, gered willen zijn van zijn wonde, niet om zelf weer in de weide te kunnen grazen, maar om zijn ruiter weer te kunnen dragen en voor zijn berijder de victorie mogelij Je te
En
nu ook
zoo
maken.
dorst het naar redding in den waarlijk
vrome
van hart.
Om
en niet om zichzelf, moet die redding komen. Aan aan zichzelf heeft hij zich door zijn zonde ontstolen. En daarom aan Grod, en niet aan zichzelven moet hij teruggegeven. Zoo werkt niet de zelfzucht, maar de liefde. God,
Grod, niet
En
het
is
alleen die verterende liefde, die in heiligen hartstocht
naar Grolgotha uitdrijft, bij Grolgotha aanbidden, voor Grolgotha danken doet, en den vollen goddelijken zegen der Verzoening van Grolgotha wegdraagt. gespannen,
En blijven er dan voor wie denkt en meeleeft duizend bange problemen die het hart bestormen, van raadselen onoplosbaar, van vragen waarop geen antwoord komt, van tegenstrijdigheden die uw geest verwarren, hier in het mysterie van Grolgotha vindt uw moegestreden ziel rust. Niet, omdat het u in staat stelt thaïis op al die vragen „een wijs antwoord" te geven, maar omdat het al die vragen saamvat in dat ééne feit, in die ééne ondoorgrondelijk wondere gebeurtenis, dat hij, die van Grod kwam en zelf God was, zijn ziel heeft uitgestort in den dood.
—
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912
Abraham Kuyper Collection | 208 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912
Abraham Kuyper Collection | 208 Pagina's