Afgeperst - pagina 82

78

EERSTE GELUI.

Minister,

advies

de

dat

Gouverneur-generaal

daarover

's heeren van Deventer's hoogen prijs zou stellen''. De heer

op

„zeker

Kraus i<reeg te hooren „Ik wil den geachten afgevaardigde de verzekering geven, dat de zaak mijn volle aandacht heeft en dat ik :

er v^el

aan denk, een schrede

Op

doen."

de door

in

138 heet het:

„Om

hem aangewezen

richting

geven van mijn goede gezindheid, zal ik iets nader op de zaak ingaan'' ; op bladz. 138 „Ik wil gaarne toezeggen dat ik daarover met de Indische Regeering in overleg zal treden" dan weer: „Ik hoop dat het denkbeeld mij door de heeren aan de hand gedaan, niet op onoverkomelijke moeiie

blz.

blijk te

:

;

lijkheden zal stuiten."

mogelijk

is

om

En

de zaak

de volgende kolom

in te

:

„Ik zal

doen wat

bespoedigen, en hoop dat de geachte

afgevaardigde hiermee tevreden zal zijn."

En zoo gaat 't heel de Voor ieder een waardeerend, vriendelijk woord, innemend tot voor den felsten tegenstander, en alleen wij, arme antirevolutionairen, de heer Van Hoogstraten en ik, moesten het ontgelden. Toch liet ik bij de Koloniale discussie elk woord discussie

van

door.

achterwege.

protest

deelnam,

Ik

heb,

zoolang

ik

aan

de

politiek

nog wel harder bejegening blootgestaan, en werd hierdoor sinds lang pachyderm. Het pijnlijkst

was

jaar in jaar uit, aan

nu geen tegenstander was, die

alleen, dat het

maar

een

jaren-oud

en

vriend

Maar toen

ik bij

begrooting

weer het woord had,

en

geestverwant.

't

mij aandeed,

zweeg

Ik

dus.

de algemeene beraadslagingen over de Staats-

om

het Kabinet te verdedigen

de Stembuscampagne

voor 1913 in te luiden, scheen mij, improviseerend, een ernstige waarschuwing toch niet overbodig, en zoo kwam ik toen op mijn tik aan de klok over Koloniën. al

Dat

ik

de stembus inluidde, valt niet

te

weerspreken.

In

mijn

rede ging aan mijn waarschuwing de verwijzing naar de stembus van

1913

mede.

vlak

vooraf,

Feitelijk

ik

was

ging over de stembus door en besloot er

maar vooral

heel mijn rede stembusmuziek,

aan het slot bleef het niet alleen zoo, maar wees ik er opzettelijk met zoovele woorden op. Eerst was het a bon entendeur mi mot suffit

geweest,

maar

resonantie klinken.

nu

De

liet

trein

ik

de

zou wel pas

in

1913

reeds nu toch begon het levendig op het station

was dus voor een Eerste

Wat

ik

nu

zei,

kwam

voller

te

afrijden,

maar

worden. Het

gelui het als vanzelf gegeven oogenblik.

hierop neer:

het Kabinet aan alle antirevolutionaire dat dit niet

met

stembusbeier

1*^

dat ik niet vroeg dat

wenschen voldoen zou, want kon; maar wel vroeg: Wil ons niet kwetsen; 2*^ dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen