In Jezus ontslapen - pagina 147

,

137

Een

klaar en helder begrip van wat dat inheeft, eeuwiglijk en nooit meer te worden, kunnen we ons niet vormen. De taal die we spreken de voorstellingen die we ons vormen de begrippen die we in elkaar zetten, zijn alle ontleend aan deze bedeeling, en hier op aarde is alles aan de wet der verandering onderworpen. De Heere is de Rotssteen; maar langs de wanden van dien Rotssteen kabbelen de wateren des levens rusteloos voort. De natuur verandert, het aanschijn des hemels verandert, historie zegt, dat er altoos andere dingen kwamen. En daarom., wat worden is, verstaan we, maar wat zijn is, verstaan we niet. In het braambosch gaf God het Mozes door een wonder te aanschouwen. Wat brandt verteert. Maar zie, het braambosch brandde, en verteerde niet. Het glinsterde in helderen gloed, en toch verging het niet. Dat was het zijn. En daarom was dat braambosch zinbeeld van 's Heeren heiligen naam Ik zal zijn die ik zijn zal Jehovah die God die nooit wordt, maar altoos is. Zoo sprak ook de Middelaar. Niet „ eer Abraham was ivas ik," maar: eer Abraham was, ben ik. Hem was gegeven het leven in zich zelf te hebben. En daarom, ook in hem geen worden, wel naar zijn menschelijke, maar niet naar zijn goddelijke natuur. Ook in hem het eeuwige zijn. Toen de wereld geschapen en toebereid was toen iverd er niets meer de wereld was er. En daarom ging toen de Sabbath in. Want de Sabbath Gods is dat zijn. Het ophouden van den arbeid des wordens. En daarom is de Sabbath instraling van hemelsche ruste in de vermoeienis van het eindeloos worden op aarde. Wie het zoo kent, die vangt den „eeuwigen Sabbath" reeds hier op aarde aan. Toch slechts bij voorgevoel, bij voorsmaak, door vooruitgrijping. De eeuwige Sabbath, de ruste van het eindeloos worden, de zaligheid van het eeuwiglijk zijnde en blijvende, hoort bij het rijk der heerlijkheid, als niets meer veranderen zal, en er niets meer bewogen zal worden, als het worden uit heeft, en we in zijn gegaan in het eeuwige Zijn. te

zijn,

,

:

,

,

,

,

;

Aan dat goed te verstaan, hangt hier reeds de zaligheid van het geloof de weelde der genieting van wat de Schrift genade ,

noemt. Die heerlijkheid cijfert men thans uit het Evangelie van Jezus weg, en daardoor wordt het Evangelie krachteloos. Och, dat men Genade toch weer verstond, zooals de Schrift ze u betuigt en de vaderen ze gegrepen hebben. weet dat ik overgezet ben uit den dood in het leven ". „ Ik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen