Afgeperst - pagina 86

EERSTE GELUI.

82 nu

er

roemde weer

zelf in

Was dan

gesloten en ik

weg

al

kunnen spreken van paj's en van

te

toen het debat over het persoonlijk

ook,

was, Dr. de Visser

feit

vre^.

reeds

mijn taalbeeld ge-

niet,

heel verfomfaaiend, op de zaak teruggekomen, dan ware heel dit

hiermee de wereld

incident

Maar

Er zou oud zeer

en thans kon ik niet zwijgen. en

en de vrede beklonken geweest.

uit

onbedoeld blies Dr. de Visser de smeulende kool

mocht

dat

daarvoor veel

Het heilig belang waarom het ging, stond

niet.

Met het advies van den Leidschen hoog-

hoog.

te

leeraar

kon geen

zonder

de

belijder

minste

weer aan,

zijn blijven zitten,

van den Christus vrede hebben.

Ook

partijbedoeling in zijn advies te onderstellen,

geen den minsten twijfel onderhevig, dat, werd het van geen kerstening van Indië ooit meer sprake zou kunnen zijn. Zoo ooit, dan gold hier een Hic et trnnc Er moest een stem van waarschuwenden ernst ook in ons Parlement veris

het

aan

gevolgd,

nomen worden, en in,

verheug

toch

troebeling

mengde

al

ik

er

mij

in,

zich hier voor mij veel troebels

dat juist deze persoonlijke ver-

zaak er het hare toe bijdroeg,

der

om

aller

aandacht

op te vestigen. Een min prikkelende speech, zonder meer, ware spoedig in het vergeetboek geraakt, en met den klank van het stemgeluid weggestorven. Nu hield mijn critiek op Dr. Snouck er

Hurgronje's

advies

oogenblikken

de beide Kamers en en

bezig,

sprak

er

de Pers althans eenige

meer en meer hooge

ernst in

het uitgaande woord.

Gelukkig staat het te dezer zake in den Indischen kring niet wat wij zouden noemen Rechts tegen Links, ook al valt niet te ontkennen, dat meer dan één van Links juist ditmaal op de Indische Schoolquaestie strijd

poogde

over

te

te

slaan.

het

stempel van onzen moederlandschen school-

drukken,

Voor

de

ja,

dat dit zelfs reeds naar Indië begon

kerstening

van Indië, onder koloniaal

gezichtspunt, verklaarde zich ook nu, gelijk moeilijk anders kon,

wat Rechts positie nam zoowel de antirevolutionaire, als de R^omsch Katholieke en Christelijk historische groep. Ook in de Eerste Kamer spraken de hh. Woltjer en Bavinck zich met de meeste beslistheid uit. En aan de Regeeringstafel was het waarlijk niet anders. Het moge den Minister van Koloniën e'^nigen

al

;

hebben gekost om zich geheel uit de administratieve banden te wikkelen, maar zijn advies op den laatsten dag van het debat in de Eerste Kamer liet geen den minsten twijfel over, en met hem staat heel het Kabinet aan onze zij. Iets waarvoor men

tijd

los

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen