In Jezus ontslapen - pagina 18

" ,

Is

die

geestelijke

gemeenschap

eerst

na

het

sterven

te

wachten ? Stellig niet.

„Ik

en

woning

bij

Vader, zoo sprak Jezus zelf, zullen komen en u maken", en in de Openbaringen hebben we de

de

hem zoekende ziel, reeds hier op aarde komt, om Avondmaal met haar te houden. Heel de Schrift, en heel de historie van Jezus' kerk, geeft van die geestelijke gemeenschap met de zijnen dan ook gebelofte dat Jezus tot de verloste,

tuigenis.

Wat

vóór het sterven, en na het sterven ten deze plaats grijpt, wezen niet verschillend. Met zijn „ genade, majesteit en Geest" is Christus alomtegenwoordig, en dus ook in dit leven ons nabij. Maar toch bestaat er in graad van gemeenschap zoo aanmerkelijk verschil. Zelfs de „ allerheiligste" kinderen Gods, zooals onze Catechismus het uitdrukt, genieten zoo rijke gemeenschap met Christus hier op aarde maar bij oogenblikken. En dan komt het stormende leven weer met zijn afleiding, en zijn oppervlakkigheid, en zijn uitwendigheid, en zijn verstrooiing, waarin de ziel op mijlen afstands van Christus voortdoolt. En dat nu houdt na hefc sterven op. De wereld heeft dan geen vat meer op ons. Het leven is voor ons in den dood gegaan. En wat hier slechts een enkel maal vol en diep gesmaakt werd wordt dan genoten storeloos en voor altoos. En wat meer nog zegt waar hier het „ lichaam der zonde in het heden en door de herinnering van het verleden, nog gedurig een scheidsmuur tusschen ons en den Christus optrekt, valt dan die scheidsmuur weg, en wordt juist daardoor de gemeenschap met Christus veel inniger dan ze op aarde ooit zijn kon. Zonder zonde, en zonder herinnering van vroegere zonden te wezen, zal zoo Goddelijk rijk voor de verloste ziel zijn. is

alzoo in

,

Waar

de almachtige Vader der geesten, na het sterven, zijn uitverkorenen bijeenvergadert weten we niet, en we kunnen er ons geen voorstelling van vormen. Wij kennen elkaar niet anders dan in het lichaam, en dus aan een waarneembare plek gebonden, maar de geesten zijn vrij. Wie in Christus sterven zullen als engelen in den hemel zijn, en geheel onze rekening naar meetbare afstanden valt bij hen weg. Voor de

verloste

geestelijke

aanschouwing kan geen afstand verschil maken.

Maar de ontbonden

ziel blijft

daarby niet alleen in het genot

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen