Der Jongelingen sieraad is hun kracht - pagina 23

DER JONGELINGEN SIERAAD komt vanzelf op de is

óns

't

vergaan,

Nu deden

Ge

stoep.

en

IS

HUN KRACHT.

eer ge

zijt

't

weet de

anders verging

niet

maar om

te

we

hoepelen,

We

zien ringrijden, en

Soms kwam dan

's

nog best

mijn

gingen toen ook de straat op,

kwamen

om

te

de schaatsen voor den dag.

dat spel een partijtje, met een „ei,

bij

uit

togen ook toen naar buiten maar

winters

Zoo

straat op.

onzen jongelingen.

't

ze dit vroeger ook wel, ik weet dit

eigen jeugd, maar toch anders.

21

was

't

in

de

Mei", en een soms nog bedenkelijker slofje-onder maar hooger mikte ;

men

niet

van een saam inleven

;

papa's, en de jongeren voeren straks

de riemen

zelf

voor dien

dit

nog

in tijd

niet verder.

gon toch

belangen was onder

in ernstiger

Jongelingen toen nog geen sprake. Voor

hoogere zorgden de

dit

met vader

in

't

reeds. Het

is

dom van Gods gemeene

om

verder

te

Wat

als

in

stroombed

zijn

druppelen één voor één

is

de

rijk-

ons menschelijk leven steeds

gratie, dat

hooger golfslag zich

toen

komen, be-

de groote gave der Cultuur, het

met

Nu was

niet.

Men was

Het kon toen niet anders.

goed.

Alleen maar, de aandrift

maar

schuitje,

de handen nemen, durfden ze nog

uit

voortbewegen.

blijft

de wolken neersypelt, moet

dien breede stroom tot één machtig geheel vereenigd.

De

in

afstanden

mogen geen stand houden. Rijke onwikkeling moet naar alle kanten uitpuilen. En dit nu heeft vanzelf teweeg gebracht, dat de levenssteeds meer ook naar der jongeren leeftijd

energie

Vroeger begon men pas op dertigjarigen zijn

jongens van veertien

er

snuffelen en u vragen

soms

eertijds

we

dat In

ten

Amerika ging

maar

wijsneus,

onzen

jaar, die reeds in

uitdroegen,

in

achterstand

ons in

te

dit al

te

we ons

Werkelijk

halen.

thans

't

geslacht

toch onze eeretitel geworden.

moeten

land

afgedaald.

Vroeg-rijp had

is.

maar vroeger rijp dan is

en levert

dit te ver,

is

te tellen,

Groen en Thorbecke

wat toch een anarchist

slechte beteekenis,

grave

meê

leeftijd

zijn

vroeg

rijpe

u den

zelfs haasten

we nu de

om

laatste

kwarteeuw vooruitgekomen. Ook onze jongens en onze jongelingen hebben

't

laddertje van onder

den barg gehaald en

hoogte bezig. En wat nu op mijn ouden dag niet

vreugd en mijn glorie uitmaakt, het

ook

onze

vooruithielp.

spreekt

men

van stavast

is

niets

staan

ze

wel, en dat zijn ze. uit zullen

groeien.

meer

zoo achter.

schier

de

beweging

tooverachtig

Van heele pieten

Een geslacht waar

De

in

minst mijn levens-

dat de Calvinistische

Gereformeerde jongelingen In

't

nu danig

zijn

straks

mannen

recruten die straks onze heir-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen