Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Van strak gespannen snaren - pagina 81

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Van strak gespannen snaren - pagina 81

2 minuten leestijd

!

57 Amersfoort, 8 Januari 1914. Geliefde gemeente! In 't menschelijke leven komen oogenblikken voor, die men momenten noemt. Zulk een gewichtig moment is 't thans voor mij, terwijl ik de pen opneem om U mijn eersten brief in 't

nieuwe jaar

te schrijven.

Voor ruim

drie

maanden dachten

velen, en spraken

't

ook

uit,

dat ik het einde des jaars wel niet zou halen; ik zou dus

om

dezen

En

tijd

reeds in

't

zwijgend graf gelegen hebben.

ben er nog. Ik ben nog in 't midden van mijn klein maar bemind gezin, dat voor mij als een paradijs van hefde op aarde is. Er is nog goede hope, dat ik met mijn gezin eerlang op Achteveld zal komen, om daar den grooten arbeid der liefde te beginnen. Ik ben nog in 't midden mijner geestelijke familie, waarvan ik met Groenewegen zing: zie,

ik

„Zoete banden, die mij binden Aan des Heeren lieve volk," en

die

mij

vooral

de wisseling des jaars wederom zulke

bij

ondubbelzinnige blijken schonken, dat

zij

met dezelfde gevoelens

jegens mij zijn vervuld.

Broeders en Zusters,

hartelijk, recht hartelijk

dank voor

uw

verkwikkende troostbrieven, ze waren mij als lichtstralen van den hemel op mijn donker en moeilijk pad. Roepen de tegenstellingen in 't leven 't gevoel wakker, o, ik kan beurtelings wel zingen en weenen, terwijl ik dit alles doorleef. Met diep geroerd hart bid ik u dan ook wederkeerig toe, dat de Geest des Vaders en des Zoons, als het zegel der Goddelijke genade in u aller harten wone. Daarmede hebben we alles! Daarmede roemen we zelfs in de verdrukking, wetende, dat de verdrukking lijdzaamheid werkt, en de lijdzaamheid bevinding, en de bevinding hope, en de hope beschaamt niet, omdat de liefde Gods in onze harten is uitgestort door Zijnen Heiligen Geest, die ons gegeven is O hoe lieflijk behaagt 't den Heere, ook mij deze roemtaal op de lippen te leggen Donker en moeilijk is mijn weg maar de Heere zet gedurig de geheime kamer Zijner lieflijke gunst open voor mijne ziel, en dan geniet ik, o zoo heerhjk, van de !

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1914

Abraham Kuyper Collection | 144 Pagina's

Van strak gespannen snaren - pagina 81

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1914

Abraham Kuyper Collection | 144 Pagina's