Van strak gespannen snaren - pagina 132

108

anderen kant dagen van veel lijden. Ik ben thans een dubbele Ik werd om den anderen dag verbonden; dit ver-

invalide.

oorzaakte mij telkens veel

pijn.

Daarbij komt de dagelijksche

kwelling mijner kwaal. Dit alles heeft mij zeer verzwakt.

Gelukkig vielen

week en de In de

dezen moeilijken

in

heerlijke

week volgde

stille

tijd

de plechtige

stille

Paaschdagen. ik in mijne

gedachten

't

lijden

van

den Heiland. Vooral op den Goeden Vrijdag was ik daarmede bezig. Ik stelde mij voor oogen, hoe het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt, door de moordenaren op de slachtbank werd geworpen, hoe zij de knie op zijn borst zetten, om Hem aan 't

vloekhout vast

te binden.

Ik hoorde in den geest de hamer-

als voor oogen, dat 't kruis werd opgericht. van diepe ontroering, toen ik daarna dacht aan „Vader, vergeef het hun, want zij weten 't eerste kruiswoord: niet wat zij doen". Ik dacht aan Zijn verder lijden. Aan Zijn zielelijden, door de uitbarstingen van haat tegenover zooveel liefde, door het dragen van den last onzer zonden en den toorn van God, door de verlating Gods. Eindelijk is 't lijden volleden. De Heere spreekt Zijn laatste woorden: „Het is volbracht 1" „Vader in Uwe handen beveel ik mijnen geest!" Het hoofd buigende geeft Hij den geest. En bij vernieuwing zinkt mijne ziel met al haar zonde en schuld op dit heerlijke volbrachte werk van Christus. In mijn binnenste jubelt 't, wat Paulus schreef: „Dien, die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods

Ik

slagen.

Mijn

zag

ziel trilde

Hem!"

in

Daarop volgden de

heerlijke

Paaschdagen met hun

blijde

klanken.

Hoe

rijk is

de beteekenis van

't

Paaschfeest voor den

die in Christus een erfdeel heeft gekregen in

't

licht.

Rondom hem lijden

is

alles

van ontwakend natuurleven;

in schril contrast.

zijn

Treffende bevestiging van

Schrift:

„Alle vleesch als

zingt

daarmede

woord der

't

lijder,

onder de geheiligden

is

als

gras en alle heerlijkheid des menschen

eene bloem van het gras. Het gras verdort.

De bloem

is

valt af."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen