Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Van strak gespannen snaren - pagina 63

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Van strak gespannen snaren - pagina 63

2 minuten leestijd

.

39 verlies. Sinds de mensch den begon hij zich immers meer aan de aarde te wijden. En met welke resultaten? Met recht spreekt men van de wonderen der techniek. Steden en dorpen breiden zich uit, en worden steeds fraaier. Achterhoeken zijn er niet meer. Alles krijgt op de een of andere wijze aansluiting aan wordt langzamerhand een plaats 't wereldverkeer. Aan ieder

Oogenschijnlijk

hemel

uit

't

oog

geen

dit

is

verloor,

ingeruimd aan den welgevulden disch der culturen. Vooral in een stad als Heidelberg valt voor den mensch der

wereld zooveel

van ongeloofsapostelen, van alles tegelijk.

Maar

in

wanklank,

ijdelheid schrijdt

keeren: zijn

één

dood!

de

't

eiken avond wat anders, en soms

is

schijnbaar

dit

schrikkelijke

Concerten, schouwspelen, lezingen

te genieten.

en

schoone dit

is

boeteprediker

En ook

hij

.

voort,

kondigt

komst den menschen aan:

krankheid

levensconcert

in

kUnkt

de kermis der

dien

niemand kan tonen

in statige, volle

het

één

Op

de dood!

klokgelui

der

zware

.

Ik keerde van mijn wandeling naar huis, en ging voor *t open venster staan om naar de zilveren tonen der boeteklok te luisteren, en ik dacht, hoe 't mij nu zou zijn, wanneer ik den Heiland niet kende als mijn Eén en mijn Al? Nu ben ik in al mijn lijden overgelukkig. Hij heeft reeds

klok

in

mijn

ziel

doen klinken. Hij heeft

aan mij geopenbaard. Hij heeft mij laten

vroeger de boete-

zijn

zien,

Middelaarshefde

waarom

ik

moet

lijden.

Waarom

moet lijden? O, Laat ik 't u zeggen met de woorden van Carolina Rhiem, die ik afschrijf uit het traktaatje, waarvan ik reeds een vorig maal melding maakte. ik

dichterlijke

„Wat

hebt Gij mij

te

zeggen.

Mijn Meester daar omhoog? Zoo wil ik weder vragen

Tot

ik

Waarom

Uw

heil versta.

hebt Gij gestuit

Opnieuw nu mijnen loop? O, zeg mij toch het antwoord. Ik wachte stil daarop.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1914

Abraham Kuyper Collection | 144 Pagina's

Van strak gespannen snaren - pagina 63

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1914

Abraham Kuyper Collection | 144 Pagina's