Van strak gespannen snaren - pagina 22

X gij menschenkinderen!" Het was een aandoenlijke Menige traan werd weggepinkt! Bij de geopende groeve werden goede woorden gehoord. Ds. Thomas sprak namens den Raad van de Geref. Kerk van Leiden, ds. Impeta van Katwijk namens de classis Leiden, ds. Teerink van Amersfoort gewaagde van zijne bezoeken aan den kranke; ds. Van der Munnik uit Leeuwarden, voerde het woord namens Deputaten van de Generale Synode voor de

Keert weder,

plechtigheid.

Zending onder de Heidenen Boddaeus, notaris

te

en

Mohammedanen; de

Schiedam, sprak

als

heer

Voorzitter van het

Bestuur der Kinderstichting; de heer Mekking van Gorinchem,

van de Jan-Pieter-Adolfvereeniging; herdacht den overledene als van Zaandam, ds. Bestuurslid van het Chr. Comité voor Indië; dr. Dupont van Ermelo, van de Geref. Drankbestrijding; ds. Meijnen, van Dordrecht, van de Vereeniging „De Tuin"; ds. Heidema, van Heinenoord, bracht in herinnering het 2-jarig verblijf van den overledene in zijn eerste gemeente en ten slotte de heer Vros, hoofd eener Chr. School te Leiden, sprekend namens de Geref. Schoolvereeniging. En nog waren er meer sprekers, o.a. van de Indologen en van „Polyhymnia", bovendien de heer Wilbrink, Landbouw-Directeur van de genoemde stichtingen en ondergeteekende, doch de lange duur van het toeven op de begraafplaats maakte het gewenscht aan de droeve plechtigheid een einde te maken, te meer daar ook de weduwe en de hoogbejaarde vader van den overledene mede tegenwoordig waren. Veel is daar gesproken en had de gestorvene het kunnen hooren, ongetwijfeld zou hij gezegd hebben: „Te veel eer voor mij!" Maar de grondtoon bij alle sprekers was: dankaanden

namens

Bestuur

het

Breukelaar,

Heere, die

hem

en

in

ds.

R. tot zooveel en zoo velerlei arbeid geroepen

zijn

laatste

levensjaar

met

zoo

groote

genade

begiftigd had.

Waarlijk,

het

was een droeve en toch goede dag.

gedachtenis dezes rechtvaardigen nog

Was

Zij

de

tot rijken zegen!

het de wensch van den overledene, dat ondergeteekende, gedurende een twintigtal jaren door hechte en innige banden van vriendschap aan hem verbonden was en nimmer hoopt te vergeten, wat hij naast God aan ds. Rudolph te danken heeft, die

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen