Van strak gespannen snaren - pagina 64

!

!

40

Mijn kind, Ik moest u leiden Hierheen in deez' woestijn. Om met u te spreken

Op

deze

In al

't

plaats.

stille

verwarde drijven

Der onrust om u heen, Daar kondet gij mijn stemme Niet hooren, neen o neen! Gij

Die

waart

in gevaren.

niet hebt

gij

En hoordet

vermoed,

niet mijn roepen,

Dat zacht u

heeft

gemaand.

Zoo moest Ik „halt" gebieden. En nu door deze smart Uit het gewoel u trekken

Heel na aan Mijn

Nu

zie

oogen weder weg.

Mij eens

En ga

niet

in d'

Geloof nu Mijne

En hoor

hart.

naar Mijn

liefde

Woord

!

Buig u nu geduldig

Ook

onder Mijne tucht.

Opdat Ik u kan reiken Des Geestes zoete vrucht *

* *

Nu heb ik U verstaan. Mijn Meester en mijn Vriend, En wil verheugd U danken Dat Gij zoo trouw 't meendet. Nu

wil ik in de

stilte

U ter schole gaan U in Uwe schoonheid.

Bij

En

Mijn Koning, gadeslaan

O

ja, mijn beproeving is een ware woestijn voor mij. Maar de woestijn, de plaats der eenzaamheid en des doods, is ook

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen