Van strak gespannen snaren - pagina 60

36 ontvangt mijn

dan vooral

uit

de overdenking van Jezus'

en sterven!

heilig lijden

Ik

ziel

maak nog een

vergelijking, en plaats datgene,

wat

ik

door

mijn zonde heb verdiend tegenover datgene wat de Heiland

voor mij heeft verworven. En dan roep ik als de dichter van den 103en psalm hemel en aarde op tot een machtig koorgezang om den Heere te loven, en zeg daarbij tot mijne ziel: „En gij, mijn

O

loof

ziel,

Maar

Hem

gij

bovenal!"

volmaakt danken

dit

eeuwigheid!

heerlijke

Gij

zal eerst

in

verzacht

de eeuwigheid

alle lijden

zijn.

dezer aarde,

dat als een druppel in een oceaan verzinkt!

Beproefden, laat ons maar veel deze vergelijkingen maken,

God

en wij leeren

in alles

danken. In

alles, zelfs in

de zwaarste

beproevingen!

nog een aangename ontmoeting medeOp den tafel in de wachtkamer zag dat den titel voerde: „Lebensfragen beantik een blaadje liggen, wortet für moderne Menschen!" „Levensvragen, voor moderne menschen beantwoord!" Twee onderwerpen werden daarin behandeld: „Wereldbeschouwing en zedelijkheid," en „Hoe iemand van zijn angst Laat

ik

u ten

we

deelen, die

verlost

wordt."

slotte

hier hadden.

Een uitnemend geschreven

model kan dienen voor

allen,

die

blaadje,

dat

als

onder de hoogere standen

wachtkamer vond ik een nog inniger geschreven. In korte stukjes werden daarin de volgende onderwerpen besproken: Waarom moet

willen evangeliseeren. In een andere traktaatje,

ik

lijden?

nacht.

Uwe

Hoe

droefenissen

verhoort

God

en moeilijkheden. Een slapelooze

onze gebeden? Hiernamaals! Een

probaat middel.

Het eene stukje is nog al stichtelijker dan 't andere, en alle tezamen vertroostten mij zeer. Natuurlijk dacht ik dadelijk: Ik moet zien, welke hand deze daar heeft gelegd. Spoedig was zij ontdekt: een dame uit Barmen, een allervriendelijkste verschijning, een lijderes, met de vreugde der Christelijke hope in 't zielvol oog. Dadelijk stelden we ons aan haar voor, en dankten haar voor haar arbeid. „Ach, was haar antwoord, 't geeft zoo weinig!" Ik was blijde haar terstond 't tegendeel te kunnen verzekeren, en haar te zeggen, hoe haar traktaatje mij verkwikt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen