Ad Valvas 1965-1966 - pagina 41

D ad valvas WEEKBLAD VAN D E CIVITAS ACADEMICA D E R VRIJE UNIVERSITEIT

13e J A A R G A N G

Nr. 6

22 OKTOBER 1965

prof. dr. G. C. Berkouwer 25 jaar hoogleraar

Op 11 oktober j.1. was het 25 jaar geleden dat Dr. C. G. Berkouwer tot hoogleraar aan de theologische faculteit der Vrije Universiteit werd benoemd. Nu is de theologische faculteit niet hetzelfde als de Vrije Universiteit, en één hoogleraar is nog niet een hele faculteit. Maar wie de stroom van mensen heeft gezien die op de 11 de oktober de jubilaris een hand wilden drukken, moet haast wel toegeven dat Prof Berkouwer kans gezien heeft op die ene dag een hele faculteit, ja een hele universiteit in zich te verenigen. Er was een ontvangst georganiseerd in het I.C.C. - de vierde C is er niet voor de gelegenheid afgehaald - die aanvankelijk was gepland van vier tot half zes. Maar twintig minuten voor de tijd was het handen drukken tot verbazing van de organisatoren al in volle gang en twintig minuten over tijd was de laatste gelukwens nog steeds niet gesproken. Nu lag dat gedeeltelijk aan een intermezzo dat om half vijf werd ingelast, en waarin allereerst Prof. Schippers als decaan van de faculteit en als voorzitter van het organiserend comité een ontwapenende toespraak hield. Vervolgens hield de rector magnificus. Prof De Gaay Fortman een even voortreflFelijke rede, die slechts in lengte die van Prof. Schippers overtrof, maar juist wat dat laatste betreft, weer met enkele lengten geklopt werd door de toespraak van de jubilaris zelf Om iets van alle drie hooggeleerden te citeren: Prof Schippers was in staat uit de feestbundel te citeren, die de jubilaris nog niet eens gezien had, laat staan gelezen, en leidde zijn citaat - de

kans waarnemende - in met: „hier hebben we nu eens iets wat wij wel gelezen hebben en jij niet; en dat komt niet zo vaak voor". Prof. De Gaay Fortman vertrouwde ons toe dat hij alle boeken van Prof Berkouwer in zijn kast had staan op twee na, die naar de zolder verhuisd waren; de lezer mag driemaal raden welke twee boeken dat waren. Overigens, het was Prof. De Gaay Fortman die een van Berkouwers boeken typeerde als een „troostboek". Een groter compliment voor een theologisch werk is nauwelijks denkbaar. En de jubilaris? Ja, wat moet men zeggen na zoveel hartelijkheid die niet alleen goed bedoeld was maar zelfs goed overkwam? Hij was in de war; we zagen - en hoorden - hem voor 't eerst in zijn eigen woorden verstrikt raken. Het was hem ditmaal van harte gegund. Nu is even de indruk gewekt alsof het intermezzo een louter verbale aangelegenheid is gebleven. Laten we het snel goed maken, niet door over de verfrissingen en sigaren te gaan spreken die werden uitgedeeld; want die hebben - alweer - met de mond te maken. Maar over het portret en de feestbundel met theologische opstellen die zo pas al even ter sprake kwam. Prof. Schippers merkte tijdens zijn toespraak op dat heel de organisatie van de ontvangst zo moeiteloo? verlopen was. Dat zit 'm in de naam van de jubilaris, waarop we eenvoudig gedreven hebben, was zijn uitleg. Welnu, dat is stellig het geval geweest als we de bundel theologische opstellen bezien. Een keur van binnen- en buitenlandse theologen van velerlei confessie - heeft een bijdrage geleverd. Het resultaat is niet alleen een boek, waarvan de jubilaris nauwelijks zijn ogen kon afhouden, maar ook een boek dat er theologisch wezen mag. Komt er een ,,Festschrift", dan moet het formaat hebben, zal het comité gedacht hebben. Het heeft formaat gekregen, zoveel is zeker. Het portret van Roeland Koning is een zaak apart. In gesprek met de schilder bleek he al gauw de grote vraag te zijn wie er meer mee in z'n schik was, de schilder zelf of de jubilaris. Het is overigens jammer dat een jubilaris bij zulke gelegenheden niet zelf een poosje onder het doek mag dat eerst het schilderij verborgen hield. Hij zou dan enkele rijke ogenblikken hebben kunnen beleven aan de commentaren die de voorbijgangers maakten op zeg maar, zijn vel of zijn oren of zijn neus. Eerst een schilderij schijnt de gedachten die een mens daarover blijkbaar heeft, expliciet te kunnen maken. Wie er waren? We doen een groep uit die wereld van vreemde vogels die de receptiezalen al spoedig bevolkte. Hoewel, de dominees zijn in de wereld van de gereformeerden bepaald geen vreemde verschijningen en zij vormden toch wel de ruggegraat van het gezelschap. Gelukkig maar; hier werd zodoende een levend bewijs geleverd van Berkouwers inspirerende invloed, ook op een generatie die te oud was om bij zijn optreden nog zijn leerling te kunnen worden. Maar toch - naast die dominees was er veel vreemd volk. Prelaten, professoren, academici van verschillende universiteiten. Miskotte was er, en Van Niftrik; Vriezen en Schoonenberg, om

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen