Ad Valvas 1965-1966 - pagina 42

Overzicht van de recepliedrukte. De schrijver van all artikel hjkt al bezig zijn indrukken op te doen . . .

enkele schriftgeleerden te noemen. Dichters waren er ook al, b.v. Gabriel Smit en Okke Jager. En schakers, of liever - want schaken doen we allemaal en de jubilaris doet het zelfs heel goed - een echter schaker. Jan Hein Donner. Dat vele van Berkouwers mede-conciliegangers er niet waren

Christen en toekomst Een van de laatste regels waarmee in deze kolommen het 3e Corps-Congres over Christen en Toekomst werd aangekondigd bevatte een oproep om ,,het royaal te zien". Welnu, dat is in grote lijnen dan ook gebeurd, o.a. vanaf het dakterras. Minder royaal was het aantal deelnemers, dat bij de verwachtingen ten achter bleef. Toch heeft dit in geen enkel opzicht storend gewerkt, want met een honderd man kan men uitstekend confereren. Een apart woord van lof voor de aanwezige dames is hier wel op zijn plaats: zij zagen zich aanvankelijk geplaatst tegenover een mannenoverschot, dat voor het slotfeest een koortsachtige bedrijvigheid scheen in te houden. Maken we inhoudelijk de balans van het congres op, dan mogen we het woord appèl gebruiken. De in de discussies telkens opduikende vraag: „Wat verwacht U nu voor de toekomst, een catastrofale doorbreking van de geschiedenis of een geleidelijke overgang naar het koninkrijk dat komt?", is als vraag om informatie nauwelijks beantwoord. Alleen Prof. Kwant heeft in

REDACTIE Kopij voor het nummer van 3 november gaatoe inleveren vóór woensdag 27 oktober, 10.00 uur v.m. aan het redactie-adres : Tesselschadestraat 18.

kwam omdat - door een regiefout - het concilie toch doorging ondanks Berkouwers afwezigheid. Zodoende misten we b.v. Schillebeekxs en Oberman. Al de genoemde namen zijn intussen wel voldoende om de aanhef van dit verslagje waar te maken: de theologische faculteit is meer dan Berkouwer, en de V.U. is weer meer dan de theologische faculteit, maar we - theologische faculteit en Vrije Universiteit samen - zouden niet zijn wat we vandaag inderdaad wezen mogen zonder de figuur van Berkouwer. De V.U. heeft veel aan hem te danken. Tot slot: mevrouw Berkouwer en de kinderen. Zij zijn voortdurend in de huldiging betrokken geweest, en terecht. Hoewel het woord „kinderen" een verkeerde indruk kan wekken als we bedenken dat Prof. Berkouwer ook kleinkinderen heeft, vele zelfs. Het lijkt mij passend met een woord van de jubilaris zelf te eindigen. Over mevrouw Berkouwer zei hij: „ze is elke dag nog even interessant". Geweldig, wat een woord! Het zijn dus after all toch nog de vrouwen die de mannen groot maken. Dat mogen we er ook uit afleiden. / B. M. Kuitert

dit verband zich voorzichtig achter de visie van Teilhard de Chardin gesteld. Een grote visie is de zaak van een visionair, en Teilhard is er een. Niet als zaak van informatie, maar als voorwerp van christelijke creativiteit is de toekomst voortdurend aan de orde geweest. Daarbij is het zaak om oog te hebben voor het ongehoord nieuwe van onze situatie - alle drie referenten spraken op dit punt over de verandering als karakteristiek. Dr. De Jong denkt dan allereerst aan de techniek, een werkelijk nieuwe bundeling van menselijk kunnen, willen en kennen. Futurologie in deze omgeving brengt de vreemde bezigheid met zich mee om te mediteren over getallen. Wie denkt hier niet aan alle vragen rond het samen bewonen van de aarde? Het gaat hier om volwaardige theologische probelemen en de kerk moet, uitgaande van de unieke opstanding van Christus, de wereld vóórgaan in hoop, bemoediging en concrete dienst. Op velerlei wijze herkennen we deze overwegingen in het betoog van Dr. Albeda. De gedachte van onze dagen als begin, van de technische ontplooiing van de maatschappij en van het komend koninkrijk houdt voor de politiek in, dat we de ideologische confrontatie met en door onze beginselen inruilen voor een gezamenlijke, zakelijke analyse der problemen (o.a. democratisering van het bedrijfsleven, ruimtelijke ordening, internationale rechtsorde.) Aan de lezingen ging vooraf een forumdiscussie over geloven „op zondag en maandag". Hiermee zou men met wat goede wil het verschil in opvatting wel kunnen aanduiden. Op zondag: d.w.z. zich stellen onder het gezag van het Woord en belijdenis doen met de kerk van alle tijden en plaatsen. (Hierbij wordt natuurlijk geenszins bedoeld de praktijk van het geloofsleven onder tafel te werken.) Bij geloven op maandag gaat het vanzelfsprekend niet om de „beker koud water" zónder de bijbelse boodschap daarachter; maar die boodschap wordt toch door een actualiserende selectie versmald tot een getuigenis, waarin de subjectief herkenbare geluiden sterk, te sterk het geheel vervangen. De leiding van het forum was m handen van Prof. Wijngaarden, die ook tekende voor de totale congresleiding en die met een ere-lidmaatschap van het corps bij benadering wordt beloond naar werken. / . A. Montsma

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen