Ad Valvas 1966-1967 - pagina 185

ÄÜ)^.

ad valvas

WEEKBLAD VAN DE CIVITAS ACADEMICA DER VRUE UNIVERSITEIT

14e JAARGANG

Nr. 23

7 april 1967

m memoriam de zes in de 46 jaren vóór 1926. Dit is de universiteit zonder enige twijfel in menig opzicht ten goede gekomen, want de langdurige ambtsperiode van Van Sintemaartensdijk heeft vele vruchten afgeworpen. Aan de pedellerie is uiteraard de expansie niet zonder meer voorbijgegaan. De schaalvergroting, zoals deze zich uitdrukte in de toeneming van het aantal docenten en studenten, in de uitbreiding van het aantal faculteiten en studierichtingen en, als resultaat daarvan, in een gedurige toeneming van examens, promoties, oraties etcetera, bracht met zich een vermenigvuldiging van de werkzaamheden van het bureau van de pedel. Van Sintemaartensdijk is met deze schaalvergroting als pedel meegegroeid en hij is er volledig in geslaagd deze ontwikkeling, voor zover zijn bureau betreffend, in geordende banen te leiden en vast te leggen in een voortreffelijk ingericht en gemakkelijk toegankelijk documentatiesysteem.

Hieronder publiceren wij de tekst van de toespraak die de waarnemend rector magnificus prof. dr. W. J. Wieringa heeft gehouden bij de begrafenis van de heer L. W. van Sintemaartensdijk op 21 maart. De rector magniticus, professor De Gaay Fortman, zal het ongetwijfeld bijzonder betreuren, dat hij wegens verblijf in het buitenland niet in de gelegenheid is zelf de gevoelens te vertolken van allen die aan de Vrije Universiteit zijn verbonden, nu zo plotseling in de vroege ochtend van vrijdag 17 maart haar pedel Lodewijk Willem van Sintemaartensdijk is overleden. Als waarnemend rector magnificus mag ik thans pogen dit te doen. Lodewijk Willem van Sintemaartensdijk werd op 15 oktober 1924 als kantoorbediende aan de universiteit verbonden. Niet lang daarna, reeds op i januari 1926, werd hij aangesteld tot pedel. Hij was toen twintig jaar oud, van onze tijd uit gezien een onvoorstelbaar jeugdige leeftijd voor zulk een belangrijke functie. De Vrije Universiteit was toenmaals echter nog maar een kleine zaak; zij telde ongeveer twintig docenten en 250 studenten. Maar op het ogenblik, waarop Van Sintemaartensdijk zijn functie aanvaardde, was er reeds een versnelling in de aanvankelijk nogal trage groei gekomen. Deze groei zette zich sedertdien gestadig voort om in de naoorlogse jaren over te gaan in een onstuimige en spectaculaire expansie, die de Vrije Universiteit deed worden tot wat zij nu is: een volwaardige instelling van wetenschappelijk onderwijs met ten naaste bij 150 docenten en een uitgebreide staf van wetenschappelijke medewerkers en ruim 5600 studenten. Ook in de uitbreiding van de huisvesting weerspiegelde zich deze groei: deze ligt besloten tussen Keizersgracht 162 en het complex aan de De Boelelaan. Gedurende deze ruim veertigjarige periode van expansie heeft de universiteit steeds een en dezelfde pedel gehad - tegenover

Door zijn werkkring stond Van Sintemaartensdijk voortdurend in nauw contact met het gehele bedrijf der universiteit, hetgeen betekent dat hij een universitaire functionaris bij uitstek was. Door dit intensieve contact met het leven der universiteit en door zijn veeljarige diensttijd heeft hij zich tenslotte een enorme kennis weten eigen te maken omtrent de gang van zaken binnen de universiteit en beschikte hij over een ervaring als bijna niemand anders. Het is dan ook welhaast vanzelfsprekend, dat de elkaar tot voor kort jaarlijks opvolgende rectores magnifici, wanneer zij aan het einde van hun ambtsperiode waren gekomen, nagenoeg zonder uitzondering Van Sintemaartensdijk hun dank brachten voor de hulp en bijstand die zij van hem en zijn bureau hadden ontvangen. Van Sintemaartensdijk immers moest ze steeds opnieuw wegwijs maken in het gedurig ingewikkelder wordende bedrijf der universiteit, waarin zij zonder zijn aanwijzingen gemakkelijk zouden zijn verdwaald. Van Sintemaartensdijk, zo kan zonder enige aarzeling geconstateerd worden, heeft de functie van pedel inhoud weten te geven en, wat niet minder belangrijk is, hij heeft voor de pedel een daarmede overeenstemmende plaats gecreëerd, zowel ten opzichte van de Senaat en het wetenschappelijke corps als van de studenten. Aldus heeft hij de pedellerie weten te maken tot een vast element in een overigens nogal fluctuerend en wisselend geheel. De veelzijdige groei der universiteit heeft echter de functie van pedel waarschijnlijk wel enigermate verschraald, althans van karakter doen veranderen. Bij zijn optreden als pedel trad Van Sintemaartensdijk binnen in een verhoudingsgewijze ongecompliceerde civitas academica. Aan de Keizersgracht leefde men dicht bij elkaar en dat schiep gemakkelijk een vertrouwelijke relatie tussen pedel en studenten. Er waren toen nog geen professionele studentendecanen, studentenpredikanten en studentenpsychologen. Toch verschilden de studenten van toen niet van die van nu. Ook toen hadden zij hun persoonlijke problemen, hun hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Ook toen voelden zij wel de behoefte over deze problemen met iemand buiten hun eigen kring te spreken. Dat werd voor velen de pedel en zo werd Van Sintemaartensdijk ook in velerlei opzicht de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen