Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1967-1968 - pagina 184

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1967-1968 - pagina 184

5 minuten leestijd

logische studie ligt dat nog minder eenvoudig. De vraag of je op christelijke of gereformeerde wijze theologie kunt bedrijven is voor velen gemakkelijk met ja te beantwoorden, maar heel wat theologische studenten hebben het er moeilijk mee. Want op bovenstaande wijze theologie studeren houdt in, datje datgene waarin je gelooft als norm stelt voor je wetenschappelijke studie, en dat valt niet mee. Ook het gebonden zijn aan één kerk, die je al in het derde studiejaar binnen haar muren probeert te halen, kan bij studenten vaak een andere uitwerking hebben dan de opzet van deze begeleiding bedoelt. Zowel het kandidaatsexamen na 6 jaar (wat met kerkehjke binding samenhangt) als het niet-verplicht zijn van het doctoraal en de opmerkingen van m.n. sociologen en psychologen dat de studie wat betreft zijn op de mens gericht zijn te kort schiet, dragen er alleen maar toe bij dat degene die theologie studeert zich afvraagt of het niet anders kan en ook of het niet anders moet. Nu kan men dit onbehagen niet alleen aantreffen bij gereformeerde theologiestudenten, maar ook bij de hervormde en rooms-katholieke broeders en zusters. Ook zij zijn van mening dat er een merkwaardig ambivalente houding bij de theologische faculteiten heerst, die tussen de kerk en de theologie. Moet men de universitaire studie zien als een kerkelijke opleiding tot predikant of dient zij voor het aanbrengen van een zelfstandig wetenschappelijk inzicht? Kan men van een zelfstandig wetenschappelijke vorming spreken wanneer de studie gelieerd is aan één kerk? De studiecommissie is dan ook bezig voorstellen te doen de studie zodanig te reformeren dat er aan heel veel onbehagen een eind komt. Verscheidene veranderingen hebben al plaatsgevonden in samenwerking met de studieraad, maar de „ideale situatie" is nog niet bereikt. Het ideaal van de studiecommissie (en die van andere theologische faculteiten) is als volgt: 1. een éénjarige representatieve propedeuse. 2. na drie (1 jaar propedeuse + 2) jaar kandidaatsexamen, wat ook door andere theologische faculteiten erkend wordt. 3. na vijf']2iäx (3+2) doctoraalexamen dat verplicht is. 4. hierna een éénjarige seminarie-opleiding bij die kerk die men als predikant dienen wü. Velerlei voordelen vallen hierbij direct op. Er is nu een betere scheiding tussen kerk en theologie, geen ambivalente houding meer. Studenten van verschillende geloofsrichtingen kunnen aan dezelfde universiteit studeren doordat het specifiek kerkehjke is weggevallen en de examens algemeen erkend zijn. Beslissingen t.a.v. het al of niet dominee worden (die men aan de VU mm of meer al in het derde jaar moet nemen), worden nu naar het doctoraal verschoven, dit schept de mogelijkheid tot betere bezinning. Mensen die meer de wetenschappelijke kant op willen behoeven nu niet allerlei tentamens die op de praktijk gericht zijn af te leggen. Kortom: op deze wijze zou men tot een betere universitaire theologische studie komen. Hierbij moet gezegd worden, dat het beshst niet de bedoeling is om de kerk achteruit te zetten, maar wanneer de kerk meer echt kerk wil zijn dan moet zij zich terugtrekken van het universitaire erf en moet zij haar specifieke kerkelijke signatuur die elke theologische draagt laten vallen. P. Verschoor, h. t. praeses theol. fac. ver. 4

^ercntgmg 6an ß>ivihtnitn aan ht Prrj:e P^nt6^rstt:ert Dat de geschiedenis telkens weer opnieuw zich rekenschap dient te geven, niet alleen van het verleden, maar ook van zichzelf, zal door ieder wel beaamd worden. Immers, het ia haar raison d'etre. Zo dit de historicus niet tot vermoeiens toe bezig zou houden, men kon hem met recht zijn plaats in de grand gala der wetenschappen betwisten: hij verdiende bijgezet te worden in Mme Tussauds verzameling, welhcht het beste als wegwijzer. Velen hebben hem inmiddels al naar Londen verscheept; toch zijn er nog degenen, die hem al dan niet eervol willen redden. De sociale wetenschappen snellen te hulp. Het Regentschap van de Vereniging van Studenten in de Geschiedenis aan de Vrije Universiteit vraagt zich af, of de historicus zich nu dankbaar moet tonen of dat hij afwijzend het hoofd moet schudden. Het hoopt een oplossing te bieden door enige ter zake kundigen uit te nodigen over bovenvermelde problematiek te komen spreken: 1. Dr. D. van Arkel (Leiden). Onderwerp: „Geschiedenis en sociale wetenschappenme thodologie". Plaats: Hotel Polen, Rokin. Datum: woensdag 7 februari. Tijd: 20.00 uur. 2. Prof. Dr. R. van Oaenegem (Gent) nodigden we uit voor het onderwerp: „Geschiedenis en psychologie". I.v.m. verblijf elders, niet eerder dan ca. 1 mei. 3. Dr. E. E. G. Vermeulen (U. v. A.). Onderwerp: „Romein en de geschiedenis". Plaats: Hotel Krasnapolsky. Datum: vrijdag 8 maart. Tijd: 20.00 uur. 4. Drs. A. C. van Wageningen (Groningen). Onderwerp: „Geschiedenis en de Annales". Voortijdig troost het Regentschap zich met de gedachte, dat geschiedenis is „the house in which all subject dweil". Daarom durft het op u allen - in het bijzonder op hen die een sociale^wetenschap studeren — een beroep te doen ten behoeve van de historicus en u zelf deze lezingen met uw sprekende aanwezigheid bij te wonen. A. de Jonge, gouverneur h. t

POTTENBAKKEN Er is geen handwerk, waarbij het scheppende zich zó treffend openbaart; wie slechts éénmaal heeft toegezien bij het werk van de draaier aan de schijf vergeet niet meer de indruk van een groeiende vorm uit vormloos leem, uit de chaos en het vormloze ontbloeit de vorm onder de gevoelige hand van de pottenbakker. Zo zijn enthousiaste studenten o.l.v. Jan Müller (pottenbakker-vakman) elke woensdagmiddag in een klein atelier aan de Bloemgracht nr. 51 bezig, gedreven door de wil iets nieuws te scheppen, uniek en persoonlijk, daarom zo bevrijdend bij samengaan van oog en hand.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 september 1967

Ad Valvas | 356 Pagina's

Ad Valvas 1967-1968 - pagina 184

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 september 1967

Ad Valvas | 356 Pagina's