Ad Valvas 1967-1968 - pagina 92

het eflfect van de inspraak Terwijl de Raad van Praesides zich de afgelopen twee jaar voornamelijk heeft beziggehouden met de totstandkoming en institutionalisering van de studieraden en studiecommissies, zal hij zich het komende jaar met name gaan richten op de effectiviteit van hun inspraak. Om deze effectiviteit nader te onderzoeken zal hierover een enquête worden gehouden, die het bestuur informatie zal moeten verschaffen over het functioneren van de studiecommissies. Het bestuur overweegt de verantwoordingsplicht van de studiecommissies zonodig te verschuiven naar de Raad van Praesides. Een van de voornaamste overwegingen hierbij is dat het naar de mening van het bestuur ongerijmd is dat, nu het instituut van studieraden en studiecommissies eenmaal bestaat, van de kant der hoogleraren de klacht wordt vernomen, dat er - althans aan bepaalde faculteiten - nog steeds niets tot stand is gekomen. Voorts is het bestuur van plan om, ter verbetering van de onderlinge communicatie tussen de studiecommissies, een bulletin uit te gaan geven waarin de activiteiten en projecten der studiecommissies zullen worden opgenomen. Het bestuur zal hierin de nodige achtergrondinformatie publiceren die van belang kan zijn voor de studiecommissies. Ten aanzien van de wenselijkheid van de oprichting van een onderwijs-researchinstituut aan de VU is het bestuur van mening dat de discrepantie, die op dit moment bestaat tussen wenselijkheid en werkelijkheid van een dergelijk instituut, geen beletsel mag vormen voor een eerste aanpak van de problematiek die op dit gebied aanwezig is. Het bestuur is van mening dat, zolang dit instituut niet is te verwezenlijken, het apparaat van studiecommissies en studieraden hier een begin met de werkzaamheden moet maken. Deze visie vormt de voornaamste argumentatie voor het plan om binnenkort een enquête betreffende „studieduur" het licht te doen zien. De positie der faculteitsverenigingen is moeilijk, met name op financieel terrein, waar zij steeds meer tussen de wal en het schip dreigen te geraken. Het moet frustrerend geacht worden voor een actief bestuur, wanneer het zich bij het ontplooien van activiteiten belemmerd ziet door financiële moeilijkheden. Het bestuur zal zoeken naar nieuwe wegen hoewel het hierin niet optimistisch is. Naar de mening van het bestuur is de vorig jaar ingestelde faciliteitencommissie, die een arsenaal zou moeten verschaffen van gegevens betreffende o.a. de financiële mogelijkheden voor faculteitsverenigingen, totaal niet van de grond gekomen. Het documentatiecentrum dat aanwezig is op het SRVUkantoor breidt zich gestadig uit; ondanks deze schat van informatie wordt hiervan weinig gebruik gemaakt. Met name voor de studiecommissies liggen hier mogelijkheden. Het bestuur zal ter stimulering van het gebruik van dit documentatiemateriaal een inventarislijst van de aanwezige informatie publiceren. Het bovenstaande is een samenvatting van de „troonrede" van de nieuwe Raad van Praesides-voorzitter, N. W. Bosma, uitgesproken bij de bestuursoverdracht op 24 oktober. (De nieuwe bestuurssamenstelling vindt u onder de RVP-mededelingen').

informatie uit mozambique Van 5-9 november komt mevrouw Janet Mondlane uit Dar-esSalaam (Tanzania) op uitnodiging van het Angola-comité naar Nederland. Mevrouw Mondlane, echtgenote van dr. Eduardo Mondlane, leidt daar het Mozambique-instituut, dat in 1963 zijn werk begon onder de vluchtelingen uit Mozambique, een Portugese kolonie in Zuid-Oost Afrika. Daar Portugal in Mozambique nog steeds een koloniaal schrikbewind uitoefent, is in 1962 door de onafhankelijkheidsbewegingen het „Frelimo" opgericht, een organisatie die steun verleent aan de autochtone bevolking. Dr. Mondlane is leider van deze vrijheidsbeweging. Een van de moeilijkheden, waarmee vele jonge Afrikaanse staten hebben te kampen is het gebrek aan bestuurskader. Om aan dit probleem tegemoet te komen ging het „Frelimo" ertoe over het Instituto Mocambicano op te richten. Voor de oprichting van dit instituut waren reeds tien-

2

duizenden mensen uit Mozambique naar Tanzania gevlucht om te ontkomen aan de Portugese overheersing. Zij werden ondergebracht in vluchtelingenkampen. Hun huisvesting was minimaal en de omstandigheden waren van dien aard dat er van onderwijs nauwelijks sprake was. Toen het instituut in 1963 met zijn werk begon konden 25 jonge Mozambiquanen worden ondergebracht bij een middelbare school in Dar-es-Salaam. De lessen aan deze school worden gegeven in het Engels. De meeste vluchtelingen echter spreken Portugees. Van het instituut krijgen de leerlingen eerst een stoomcursus Engels. Later, bij hun studie aan de middelbare school, worden zij geholpen door leerkrachten van het instituut. In de loop der jaren heeft men de accommodatie kunnen vergroten, zodat op het ogenblik 150 studenten onderdak hebben en een middelbare schoolopleiding kunnen volgen. Om doorstroming naar de middelbare school te bevorderen, richtte het instituut in verschillende vluchtelingenkampen lagere scholen op. studenten In 1962 werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een resolutie aangenomen, waarin alle leden werd gevraagd studiebeurzen ter beschikking te stellen aan studenten uit de Portugese koloniën. In de loop der jaren is het aantal studenten, dat door bemiddeling van het instituut een beurs in het buitenland geki-egen heeft, opgelopen tot 100. Deze jonge Mozambiquanen studeren aan universiteiten in onder andere de Verenigde Staten, de Sowjet-Unie, Frankrijk, Italië, de D D R , Zweden en India. Om aan het werk van het instituut een grotere bekendheid te geven is mevrouw Mondlane onlangs begonnen aan een wereldreis, waarbij zij ook Nederland zal bezoeken. De Studentenraad acht het doel van haar reis van zo groot belang dat zij mevrouw Mondlane gaarne de gelegenheid wil geven om ook aan de VU over haar werk te komen vertellen. Zij zal dat doen op woensdag 8 november te 15. IS uur in zaal C 120 in het Provisorium. Alle cives zijn van harte welkom.

een medisch team in een ontwikkelingsland een corpus alienum in een vreemde maatschappij of een conditio sine qua non? De discussie is reeds geruime tijd op gang. Zijn de medici zich voldoende bewust van de consequenties van hun aanwezigheid daar ten aanzien van de veranderingen in denk- en leefpatronen? Kunnen ze - naast het broodnodige verlenen van hulp - zich voldoende bezig houden met vragen van bevolkingsplanning? Is nauwere samenwerking met specialisten op andere terreinen gewenst? Welke rol vervullen zending en missie in dezen? Bovenstaande vragenlijst zou gemakkelijk met nog vele andere vragen kunnen worden aangevuld. De problematiek van de medicus in een ontwikkelingsland is daarom als onderwerp gekozen voor een symposium, dat op zaterdag 2 j november ig6j TäS. worden gehouden in het ziekenhuis van de Vrije Universiteit, De Boelelaan, Amsterdam/Buitenveldert, en dat georganiseerd wordt door de Nederlandse Studenten Zendingscommissie. Het programma luidt als volgt: 10.00 uur: aankomst/koffie. 10.30 uur: dr. D. M. Blankhart, arts (sociale geneeskunde). 10.50 uur: prof. dr. H. C. Bos, econoom. II. 10 uur: ir. A, H. J. Kroon, landbouwdeskundige. 11.30 uur: kotïiepauze. 11.50 uur: prof. dr. H. G. Schulte Nordholt, cultuur-antropoloog 12.10 uur: dr. D. L. Leiker (gevraagd), houding zendingsarts n.a.v. „de Tübinger school". 12.45 uur: lunch. 14.00 uur: forum o.l.v. prof. dr. R. Donner. Aanmelding kan geschieden door storting van ƒ 2,50 op girorekening 49 32 48 t.n.v. Nederlandse Zendingsraad, Pr. Hendriklaan 37, Amsterdam, onder vermelding: symposium. Opgave graag vóór 18 november.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen