Ad Valvas 1967-1968 - pagina 173

STUDIUM GENERALE

— overwegende, dat het hiervoor noodzakelijk is dat er ook in Amsterdam faciUteiten zuUen zijn; dragen de Senaat op naar een verwezenlijking van de in de laatste overweging genoemde opzet te streven, en dragen de Senaat tevens op hen op het eerstvolgende convent te berichten over de stand van zaken in dezen." Hieraan kan nog worden toegevoegd dat de laatste opdracht in zoverre is gewijzigd, dat het „berichten over de stand van zaken in dezen" door de Senaat zal geschieden via een commissie uit de ondertekenaars, de „commissie 13 december".

MEET THE NETHERLANDS

MODERN HOLLAND TOWNPLANNING AND POPULATION PROBLEMS IN THE CONURBATION HOLLAND: by Miss Drs. C. Hofman, Information Officer, National Physical Planning Agency. RECREATION: by Mr. B. M. van Griethuysen, Ministry of Cuhure, Recreation and Social Affairs. Date: February 10-11,1968. Place: „Henri Dunanthuis", Woudschoten, Zeist. Opgave van bovenstaand week-end vóór 2 februari bij de Foreign Student Service, Oranje Nassaulaan 5, Amsterdam-Z.

donderdag 1 februari, 16.30 uur Minerva-paviljoen, Alb. Hahnplantsoen 2-4 prof. dr. A. G. M. van Meisen Natuur en mensbeeld Omdat het beleven van, het ingrijpen in en het denken over de natuur onafscheideHjk met elkaar verbonden zijn en even onafscheidelijk met het menselijk zelfbeleven, het werken aan en het denken over zichzelf, zou een cultureelhistorische inleiding in de verhouding van „mens en natuur" eigenUjk een allesomvattende en allesdoordringende „werkelijkheidswaardering" moeten zijn. Zulk een waardering nu is onmogelijk. Zulks blijkt uit de geschiedenis van het denken, waarbij in feite zeer verschillende natuur- en mensbeschouwingen worden aangetroffen (verg. bijvoorbeeld reeds in de griekse wijsbegeerte Democritus en Plato). Het is echter vooral ook daarom onmogeHjk, omdat de acten nog niet gesloten zijn. De verhouding van mens en natuur is geen (natuur)constante, waar dan verschillend over gedacht kan worden, ze wijzigt zich voortdurend en daarmee het beeld van de mens en het beeld van de natuur. De werkelijkheid van de verhouding blijkt op een bepaald moment anders te liggen dan de mens vroeger dacht, dat wil zeggen ze valt zelfs buiten de grenzen, door vroegere meningsverschillen aangegeven. En dit nieuwe denken erover heeft weer een wijziging van de werkelijkheid ten gevolge en dat bUjft zo voortgaan in een onophoudeHjke wisselwerking. Uit deze constatering volgt echter geenszins, dat we de poging, de verhouding van mens en natuur te bepalen, dan maar moeten uitstellen tot de geschiedenis meer klaarheid gebracht heeft. Dit zou immers betekenen, dat we de geschiedenis louter als een natuurproces zouden opvatten, waar we niets aan toe of af kuimen doen, hoogstens de natuur een beetje kunnen helpen haar eigen ,,doer' te bereiken. Dan doet het er inderdaad niet zoveel toe wat we denken of doen, de zaak loopt toch wel. Wanneer de geschiedenis echter niet een soort veredeld natuurproces is, maar een mensehjke taak, dan is het voor elke generatie opnieuw weer nodig zich grondig te bezinnen op de verhouding van mens en natuur om van daaruit richting aan de toekomst te geven. Die richting laat zich echter slechts dan bepalen indien, dwars door aUe onzekerheid heen, er zich toch een bepaalde Ujn in de geschiedenis van de mensnatuurverhouding aftekent. Deze Hjn moeten we proberen op te sporen.

5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen