Ad Valvas 1967-1968 - pagina 106

In deze opzet passen nieuwe vormen van college zoals discussie, responsie, seminar en geprogrammeerde instructie. Het traditionele hoorcollege sterft vanzelf af. inspraak De Studiecommissie heeft medewerking verleend aan het streven van de subfaculteit een mediane studieduur van twee jaar voor het kandidaatsexamen, drie jaar voor het doctoraalexamen, te helpen verwezenlijken. De initiatieven en werkzaamheden van de Commissie var Drie (de hoogleraren Kuypers, Kuiper Hzn. en Schoorl) als ontwerpers van de nieuwe studieregelingen, dwongen ons respect af. Zij en hun medewerkers hebben zeer hard gewerkt. De Studiecommissie werd in haar beleidsvoering bijgestaan door de wetenschappelijke staf, die vele malen de Commissie goede raad verschafte. Voor het bereiken van doeleinden als studieduurverkorting en onderwijsvernieuwing is de medezeggenschap van de student zeker met toereikend, wellicht onmisbaar, maar naar wij hopen stellig effectief geweest. Gunstig neveneffect was dat de inspraak niet in opspraak verkeerde.

studium generale

mensa provisorium Met ingang van maandag 13 november behoeft de warme maaltijd niet meer vooruit te worden besteld. Men dient in het bezit te zijn van een Mensa-kaart en wordt dringend verzocht f 2,— (gepast geld) gereed te houden voor u bij de kassier bent. Het opzoeken en wisselen van geld veroorzaakt het grootste oponthoud. De Mensa is weer geopend van 17.00 tot 18.30 uur.

Borrel voor alle cives, vooral voor hen die nader kennis willen maken met het werk van het actiecomité. Extra attractie - appelen uit de Beemster, dadels uit SaoediArabie. Datum: 30 november vanaf 5 uur. Plaats: Club Mansio, Willemsparkweg 123. Heeft u al gestort? Het gironummer is nog steeds 359855 t.n.v. Stichting Hulp Ontwikkelingslanden aan de VU.

'accoord'-interview met mr. j . meijnen

Dinsdag 21 november, 16.30 uur, Minerva-paviljoen, A. Hahnplantsoen 2-4 M. Ruppert: De democratie in de welvaartsstaat stellingen van de inleider 1. Onder welvaartsstaat worde verstaan een staat: die een zekere verantwoordelijkheid aanvaardt voor de welvaart zijner burgers, zonder die welvaart overigens volledig te garanderen ; die deze verantwoordelijkheid effectueert door op vitale punten in te grijpen met het oogmerk een zo stabiel mogelijke economische groei, een zo groot mogelijke werkgelegenheid en een „redelijke" inkomensverdeling te bevorderen; die voor dit interventionisme gebruik maakt van de sociale verzekering, de loonpolitiek, het prijs- en mededingingsbeleid, de fiscale en de monetaire politiek. 2. Ook de democratie vordert, dat de staat bij de vervulling van zijn taak met betrekking tot de welvaart zich ervan bewust is, dat hij weliswaar een taak heeft ten aanzien van het gehele gemeenschapsleven op zijn territoir, doch dat hij desondanks niet het totaal-verband van de menselijke samenleving vormt. 3. Deze opvatting van de positie van de staat leidt niet in de eerste plaats tot een begrenzing van de omvang van de staatstaak, doch vooral tot een bepaling van de wijze, waarop de staat zijn taak vervult. 4. De staat erkenne de wezenlijke zelfstandigheid van nietstaatkundige samenlevingsverbanden: onderneming, bedrijfstak, bedrijfsleven als geheel. 5. Anderzijds vordert de democratie in de welvaartsstaat, dat het bedrijfsleven zelf doet, wat het kan doen: de organen vormen, waardoor de eigen verantwoordelijkheid beleefd kan worden; deze organen zó structureren, dat de bedrijfsgenoten zich medeverantwoordelijk kunnen gevoelen. 6. „Terwijl de staat soms de vijand van de vrijheid is, is hij onder vele omstandigheden het enige instrument, dat vrijheid voor grote groepen van de bevolking tot een mogelijkheid kan maken." (Evanston 1954).

2

^^iC^**^^

De oktober-editie van ACCOORD, onafhankelijk studententijdschrift en uitgave van het secretariaat-voorlichting van het Nederlands Studenten Akkoord (NSA) bevat een tweede artikel „rond het probleem der studieduurverkorting en de daarmee samenhangende aspecten": een interview met de president-curator van de Vrije Universiteit, mr. J. Meijnen. Hieronder volgt het eerste deel van dit gesprek met directeur-redactielid D. Roesink, dat tot titel draagt: „Het baccalaureaat moet nog verschillende weerstanden overwinnen" en dat wij overnemen met toestemming van „Accoord". Bezit de huidige bestuursvorm van de universiteit voldoende kracht; zijn veranderingen met name ten aanzien van het financiële beheer noodzakelijk? Allereerst moge ik U er opmerkzaam op maken dat de bestuursvorm van de universiteiten niet uniform geregeld is. Zij is bij de rijksuniversiteiten gebaseerd op Art. 36 van de Wet op het Wetenschappelijk Onderwijs. Krachtens dit Artikel is de zorg van het onderwijs opgedragen aan de Academische Senaat en het College van Curatoren, waarbij dus een dualistische gezagsopzet wordt aanvaard. Uiteraard heeft zich in de praktische toepassing van deze nevenschikkende bevoegdheden van Senaat en Curatorium een werktraditie ontwikkeld, die, aangepast aan omstandigheden en personen, voor de diverse rijksuniversiteiten en hogescholen verschillend zal liggen. De bijzondere universiteiten, welke bij hun oprichting voor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen