Ad Valvas 1967-1968 - pagina 208

STELLINGEN

van de debatwerkgroep van studenten over dit onderwerp

Voor zover de stichting van de Vnje Universiteit een onderdeel was van de emancipatiebeweging van de kleine luiden, heeft ZIJ, met het bereiken van de doelsteUmgen van deze beweging geen functie meer ZIJ bevindt zich in een periode van heroriëntatie, die zich vaak beperkt tot het neerhalen van de scheidingen met de twee andere emancipatiebewegingen (de rooms-katholieke en de socialistische) Dit proces leidt eerder tot desoriëntatie dan heroriëntatie De heroriëntatie is echter van levensbelang en kan wat de VU betreft tot een drietal mogelijkheden worden beperkt 1 De VU als christelijke universiteit De VU moet zich verbreden tot een werkgemeenschap voor alle christenen Daarbij zal de moeilijkheid rijzen van grote onderlinge meningsverschillen over de doelstellingen van een dergelijke werkgemeenschap, meningsverschillen, die voortvloeien uit het individuele karakter van het hedendaagse christendom

zomaar als toeval, dat het een hoogleraar m de fysica is, nl prof Blok - voor hen die beter in de betreffende faculteit ingevoerd zijn prof Johan Blok - , die m het januari-nummer van het Vrije Universiteitsblad zegt ,,Wetenschapsbeoefening is een kritieke bezigheid, waarbij voortdurend gevraagd wordt naar de juistheid van de fundamenten, naar de grenzen van de toepasbaarheid, van methoden En dan is de VU echt niet de enige universiteit, waar wetenschap kritisch wordt beoefend, maar er is wel een bijzondere drijfveer voor docenten aan de VU ze weten hoe funest de invloed van kritiekloze wetenschap is voor de doorwerking van het evangelie van Christus m onze westerse samenleving " Ik sluit me er van harte bij aan, en dat laatste had de stichter van de VU, die dan mogelijk m sommige dingen nog te romantisch of te van zelfsprekend redeneerde, scherp gezien En laat ik er nog aan mogen toevoegen - na tuurlijk zonder dit als argument te gebruiken - dat er aan rijksuniversiteiten, waar WIJ meermalen zo ontroerend tegen aankijken en waarmee we natuurlijk nauw moeten samenwerken, mensen zijn bepaald met de domsten - die naar de VU kijken omdat ze uit die richting juist meer opheldering verwachten over de belangrijke, kritieke grensvragen waarover prof Blok het had Maar ik zit nu meteen bij het tweede, waar we allemaal grondig van af moeten en dat mderdaad met het eerste samenhangt die corpus idee, of hever de restjes daarvan Die zitten ons af en toe nog danig dwars, en die proef ik zelfs nog in de formulering van de titel van dit onderwerp ,het christe lijke" Het gaat nl beslist met om iets hjfelijks, iets tastbaars, dat ik zomaar kan aanwijzen of vastpakken Het gaat met om iets extra s een plus iets aparts, dat er bij komt, en daarom tenslotte bijkomstig wordt Het gaat zelfs niet om de grondslag als statische onderbouw maar dan ook niet

6

2 De VU als braintrust voor het achterland In deze opzet fungeert de VU als „geweten" voor een bepaalde maatschappelijke groepering Men dient om opportumstische redenen gebruik te maken van het beroep op het ,mede-christen zijn" 3 De Vrije Universiteit als rijksuniversiteit Aangezien men bij het zoeken naar nieuwe specifieke doelstellingen het gevaar loopt te vervallen m het argument van het historisch bestaansrecht van de VU, of in geforceerde rationalisaties, grijpt men te snel naar het afschrikwekkend argument „anders worden we een rijksuniversiteit" Toch dient deze mogelijkheid eerlijkheidshalve zeer reëel te worden gesteld Een rijksuniversiteit zou voor de kwaliteit van het onderwijs m bepaalde faculteiten de oplossing zijn De vorming van de student in eigen milieu doet als argument met terzake

om een doelstelling, die zonder meer een net zo statische toevoeging blijft Wat willen we toch als christenen' ^lets kunnen pakken, iets kunnen aanwijzen, laten zien, of zelfs „claimen"'' Een bijzondere inbreng leveren, die kan paraderen naast andere, er net naast, maar toch nog goed genoeg om behoorlijk meer te doen'' Laten we er toch m vredesnaam mee ophouden In Christus' naam, zou ik haast wiUen zeggen Want het Rijk van Christus is inderdaad wel iets om warm voor te lopen, maar daarom toch niet een extra „zaak" naast of boven andere „zaken", een speciale inbreng, die meedoet in de competitie van mensen'' Het gaat ons immers allemaal aan, zelfs de hele geschapen werkelijkheid, het sleept ons toch allemaal mee Als u verkikkerd mocht zijn op het woord ,,humanisering", dan wil ik dat in dit verband desnoods ook nog wel gebruiken Daarom kan een „bijzondere" universiteit, die de naam van Christus wil noemen, dit toch nooit doen in een soort tegenstelling tot universele'' Maar wat dan'' Dan toch weer een laatste, wat zielige poging tot christelijk imperia bsme'' En wat betekent dan nog het,.bijzondere"'' Het „bijzondere" ligt daarin dat deze Universiteit gebruik maakt van bijzondere, organisatorische mogelijkheden, die in het verloop van de cultuurdifferentiatie zijn opengekomen Mogelijkheden om de ongeoorloofde en gevaarlijke machtsusurpatie van wetenschappelijk denken te bestrijden op eigen terrein is dus zo vruchtbaar mogelijk TerwiUe ook van die wetenschap zelf, d w z van de hele, wetenschap beoefenende en wetenschap-indrinkende samenleving zelf Maar dat dit de wetenschap ten goede komt, moeten we, tegenover het geloof;« wetenschap of wetenschappelijke methoden, beginnen te ge loven Daarna ga je er dan ook wat van zien Af en toe, met horten en stoten, bij flarden Hier IS nl werk voor generaties aan de winkel, en ook dan blijft het nog stukwerk.

omdat de vaart van de gebeurtenissen groot IS en onze onbeholpenheid niet gering Maar daarom moeten we nog niet snel door de knieën gaan Uiteindelijk heeft deze innerlijke houding, deze ,,attitude", alles te maken, niet met een streven naar christelijk imperialisme (of met de frustraties daarvan), maar juist met een ernstig nemen van het feit dat Christus' Rijk en Zijn allesmeeslepende overwinning staan in het teken van het kruis Van ons wordt verlangd dat op ons te nemen, en wel vrolijk Dat betekent het einde van al wat zweemt naar het demonstratieve Het gaat om een omzetting van de richting van onze activiteiten, dat is de uiteraard radicale, maar weinig spectacu laire zaak De beslissende vraag is dus, of we daaraan viollen, of we er dan wel ,,aan" willen „geloven" Volgt daaruit dan „logisch"-nood zakelijk een VU'' , zou iemand mij kunnen vragen Nee, is dan mijn antwoord Ik wü zelfs niet eens de mogelijkheid uitsluiten, dat we ons aan een organisatie als deze, die als organisatie toch altijd een machtskarakter houdt, vertillen, het kan zijn dat blijkt dat we er niet tegen kunnen Want het IS essentieel een vrijwillige onderneming Er IS geen automatische noodzaak tot een instelling als de VU En als de hartelijke vrijwilligheid met alle problemen, die dan nog overblijven (of zelfs pas goed ontstaan'), verdwijnt, dan is al het andere, hoe nuttig ook, tenslotte lapwerk Daartegen zult u van mij verder geen ,,preek" horen, maar dan begin ik een beetje te denken aan de hopeloosheid van zout dat geen smaak heeft Dan weet ik liever waar ik aan toe ben en zou ik dat zout er liever met meer bij halen In dat geval kom ook ik dus terecht bij de derde mogelijkheid die in de stellingen staat, nl de omzetting in een RU, maar dat zou ik dan wel, zoals u, hoop ik, begrepen zult hebben, als een reëel en ernstig, zij het dan misschien niet onoverkomelijk, verlies be schouwen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen