Ad Valvas 1967-1968 - pagina 316

op die spesifieke betekenis van die woorde diakonos, diakonia en diakonein in die briewe van Paulus en in die sinoptiese Evangelies. Die verskillende begrippe van Mark. 10: 45b word ook nader beskou, aangesien ook hierdeur die diens van Jesus nader omskryf word. Jesus se diens was derhalwe konkrete, persoonlike en versorgende diens - maar dit was ook die hoogste vorm van diens, nl. om Homself geheel en al as 'n losprys vir vele te gee. stellingen 1. Die begrip diens (diakonie) moet beskou word as 'n besonder gepaste omskrywing van die werk van Jesus - in sy gerigtheid op die mens. 13. Die begrip „anonieme Qiristendom" moet in die lig van die skema natuurgenade verstaan, en afgewys word. 16. Hoewel konkrete diensbetoon (bv. mediese sorg) wesenlik deel is van die sendingtaak van die kerk, mag die Woordverkondiging daarby nie ontbreek nie. 17. Dit verdien ernstige oorweging om die aanddiens in te rig in die vorm van 'n tweegesprek tussen predikant en gemeente. 18. Aangesien die evangelisasie-predikant die werklik kerklose mens deurgaans nie bereik nie, moet in die evangelisasie-aksie van die kerk daarmee rekening gehou word dat sulke mense eerder deur iemand wat nie 'n ,,beroeps-Christen" is nie, bereik kan word. 19. In 'n tyd waarin steeds meer die sosiale betrokkenheid van die teoloog vereis word, loop die teologie gevaar om deur bv. verwaarlosing van die kennis van die grondtale van die Heilige Skrif, haar eie identiteit te verloor. personalia Hans Jacob Bemardus Combrink is op 23 oktober 1940 te Lydenburg, ZuidAfrika, geboren. Hij studeerde aan de Universiteit van Pretoria, waar hij de B. A. Hons. en B.D.-graad verwierf. In 1964 kwam de heer Combrink naar Nederland en in 1965 legde hij aan de Vrije Universiteit zijn doctoraal examen theologie af. Het adres van de promovendus luidt: James Wattstraat 4, Amsterdam.

STUDENTASSISTENTEN

Curatoren laten hieronder, naar aanleiding van vragen, die hen ondermeer door studenten zijn gesteld, enige mformatie volgen inzake hun beleid ten aanzien van de benoeming van student-assistenten. Jaarlijks komt

2

HET RECHT VAN KAMERONTBESfDING

zich bij een conflict, strijd, disharmonie tussen Regering enerzijds en Tweede Kamer, Eerste Kamer of Eerste en Tweede Kamer anderzijds, tussen Eerste Kamer en Tweede Kamer of in de boezem van de Regering.

De heer W. de Kwaadsteniet promoveert vandaag bij prof. mr. L. W. G. Scholten tot doctor in de rechtsgeleerdheid. De titel van zijn proefschrift luidt: „Het recht van Kamerontbinding" en is als volgt samengevat:

2. Ontbinding kan ook worden toegepast wanneer zeker, vermoedelijk of mogelijk de Kamer niet meer representatief wordt geacht. Deze omstandigheid openbaart zich eveneens bij de hiervoor genoemde mogelijkheden, maar kan zich tevens open (.aren bij een toestand van harmonie tussen tn binnen de betrokken organen.

In de dissertatie wordt allereerst een analyse gegeven van het ontstaan van het ontbindingsrecht. Vervolgens zijn de essentiële gegevens en bronnen verzameld van aUe ontbindingen in ons land. Daarna worden de formele gang van zaken bij en de gevolgen van de toepassing van het ontbindingsrecht behandeld. Voor een beter verstaan van de materie is voorts het ontbindingsrecht in enkele andere landen voor het voetlicht gebracht. Tenslotte wordt een beschouwing gegeven over aard en strekking van het recht van Kamerontbinding. Het ontbindingsrecht kan gesteld worden in dienst van de samenwerking, welke nodig is tussen de verschillende organen in het staatsbestel en kan gebruikt worden ter bevordering van het evenwicht tussen Regering en Staten-Generaal. Er is enige relatie tussen de werking en daarmede ook de hantering van het ontbindingsrecht en het geldende kiesstelsel en bestaande partijstelsel. Deze stelsels zijn echter niet van doorslaggevende betekenis ten aanzien van het ontbindingsrecht. Kamerontbinding is een organisatorischtechnisch middel dat bij stagnatie van de staatsmachine deze weer op gang kan brengen. Op basis van Grondwet en praktijk is ontbinding mogelijk in alle uitzonderingsgevallen. Dit betekent echter geen vrijbrief tot ongelimiteerd gebruik. Deze uitzonderingsgevallen zijn in te delen in twee groepen:

stellingen VI. De strafrechtspraak voor militairen dient op korte termijn te worden herzien, in dier voege dat deze zoveel mogelijk op de leest van het voor burgers geldende strafrecht wordt geschoeid. IX. De wet op het voortgezet onderwijs geeft geen waarborgen, dat de staatsburgerlijke vorming van de leerlingen voldoende aandacht krijgt. XIV. De ook door christenen vaak aangenomen negatieve houding tegenover homofielen doet dezen onrecht. XV. De zomertijd dient opnieuw te worden ingevoerd. XVI. Correspondentie van de Overheid, gericht aan de burgers, dient te voldoen aan de normen, welke gangbaar zijn in private correspondentie. XVII. Bij het uitoefenen van kritiek op besluiten wordt vaak vergeten, dat er besluiten genomen moeten worden.

1. Ontbinding kan worden toegepast, wanneer zich een omstandigheid voordoet, waar men op een andere wijze niet uit kan komea Een dergelijke omstandigheid openbaart

personalia > Willem de Kwaadsteniet, geboren te Rotterdam op 5 oktober 1928, studeerde rechten aan de Vrije Universiteit, zijn doctoraal examen legde hij af in 1955. Na als juridisch medewerker bij het secretariaat van de Tariefcommissie voor omzetbelasting en invoerrechten te Amsterdam werkzaam te zijn geweest werd hij in 1958 benoemd tot adjunct-secretaris en in 1966 tot secretaris van het Centraal Comité van de AR Partij. De heer De Kwaadsteniet woont: Dalenoord 73, Rotterdam.

op de universitaire begroting een bedrag voor, waaruit de salarissen en de sociale lasten voor deze categorie medewerkers kunnen worden bekostigd. Van de zijde van het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen worden voor de vaststeUing van dit bedrag bepaalde normen gesteld op basis van het aantal studenten. Het Ministerie heeft overigens gelegenheid gegeven deze normen ruim te hanteren. Ondanks dat is nu gebleken dat over de eerste acht maanden van 1968 - dus over tweederde van het jaar — meer dan driekwart van het voor het gehele jaar beschikbare bedrag wordt verbruikt. Curatoren zien zich derhalve genoodzaakt over te gaan tot een beperking van het aantal plaatsen voor het studiejaar 1968 tot 1969. Uiteraard treft deze maatregel in de eerste plaats de faculteiten, omdat de studentassistenten zijn ingeschakeld zowel bij het

onderwijs als bij het onderzoek. Voorts heeft de maatregel gevolgen voor een aantal studenten, die - hoewel de faculteit en zijzelf dit zouden wensen - in september a.s. niet voor herbenoeming in aanmerking zullen komen. Voor de volledigheid wordt hieraan toegevoegd, dat een belangrijk gedeelte van de vereiste inkrimping reeds wordt geëffectueerd door de gebruikelijke afvloeiing aan het einde van het lopende studiejaar. Omdat de universiteit het student-assistentschap positief waardeert zullen echter alsnog pogingen in het werk worden gesteld meer ruimte voor dit doel te vinden. Op het eventuele resultaat hiervan kan thans evenwel niet worden vooruit gegrepen. Daarom hebben curatoren gemeend te moeten besluiten tot deze maatregel, die - dat zijn zij zich bewust — èn voor de betrokken faculteiten èn voor een - overigens relatief klein - aantal studenten onaangenaam is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen