Ad Valvas 1967-1968 - pagina 249

PROMOTIE

EUGENESE

IDIOPATISCHE HYPERCALCIURIE is de titel van het proefschrift waarop vandaag mej. drs. J. Windsma te Amstelveen promoveert tot doctor in de geneeskunde. Als promotor treedt op prof. dr. G. A. Lindeboom.

Sterker misschien dan de toedracht op fysisch terrein spreekt de gang van zaken ons toe op bio-chemisch terrein, in het bijzonder in de erfelijkheidsleer, de genetica. Eigenlijk denk ik hier aan een reeks van veel wijder verspreide onderwerpen en problemen die niet alleen in de biochemie maar ook in de medische en sociale sfeer liggen: aan geboorteregeling en abortus, aan de verzakelijking in het medisch bedrijf en de euthanasie, aan de neurochirurgie en de „prothesencultuur" en dan ook — en dat vooral — aan erfmassa en eugenetiek. Zo verschillend van structuur en benadering al deze omstreden praktijken, technieken en tendensen zijn, zij scheppen samen een nieuw klimaat, het klimaat van een voortschrijdende natuurwetenschappelijke en technische infiltratie op de gebieden van het leven — geboorte, ziekte en sterven — en van de mensengeest — haar eigenheid, haar vrijheid en haar zelfbepaling. We laten ze . alle onbesproken en trachten ons alleen te reaüseren wat het inhoudt dat in de menselijke erfmassa — in chromosomen en genen — het micro-mechanisme der evolutie is doorgrond, de overdracht der erfelijke factoren die het menszijn (naar lichaam en naar geest) zo onherroepelijk bepalen, is opgehelderd en dat thans van tal van erfelijke ziekten en afwijkingen de oorzaken exact gelocaliseerd zijn. Dit houdt heel veel in. Hoeveel? Elke poging hier iets na te vertellen over de fascinerende en ontnuchterende bouw van die geslachtscellen die de overerving regelen, over gen en chromosoom en dan vooral over dat adembenemende DNA-molecuul, is gedoemd tot onduidelijkheid, verwarring, ja, misleiding. We zien er dan ook van af. Grof samenvattend: het gaat om een radikale voortzetting van de mechanisering van het wereldbeeld op het terreirK^an de levensverschijnselen, om de kwantificering van het levensverschijnsel en zijn aspecten, welke, als onherleidbare kwaliteiten, altijd beschouwd zijn als niet voor kwantificering vatbaar: het „levensmysterie". Het gaat om het codeschrift in de chromosomen dat, gebruikmakend van combinaties van de gecompHceerde moleculen, noteert, vastlegt, te lezen geeft wat enkeling, nakomeUngen en mensheid doet zijn wat zij zijn, in afhankelijkheid van het voorgeslacht, als basis voor het nageslacht.

samenvatting Idiopathische hypercalciurie of hypercalciurie zonder bekende oorzaak werd omstreeks 1940 ontdekt in de kliniek van het niersteenHjden (in ca. 50-60% der gevallen). Naast calculusvorming in de urinewegen vormen botafwijkingen een tweede, zij het minder frequent voorkomende consequentie van de hypercalciurie. Bij normale volwassenen bleek de calciumuitscheiding met de urine gekarakteriseerd door een bimodale curve, met waarden beneden de 250-300 mg (hetgeen als de normale bovengrens wordt aangenomen) bij 92%. Per definitionem heeft dus 8 % der normale volwassenen een symptoomloze hypercalciurie, waarbij men spreekt van fysiologische hypercalciurie. Op grond van een literatuuronderzoek en een studie van 22 gevallen bleek dat, na uitschakeling van formes frustes van bekende ziektebeelden, het patièntenmateriaal geen homogene groep vormt, wel een omlijnde Symptomatologie. Verschillende mechanismen zouden de basis kunnen zijn van de hypercalciurie, nl.: 1) Hyperresorptie van calcium, en mogelijk ook van fosfor, in de tractus digestivus. 2) Verminderde terugresorptie van deze stoffen ter hoogte van de niertubuli. 3) Een versterkte osteolysis. Er zijn vooralsnog onvoldoende argumenten voor het aannemen van enig verband tussen deze mechanismen, waarvan het onderkennen van belang lijkt te zijn voor het therapeutisch gedragspatroon. stellingen 4. Bij de visusbedreigende gevallen van endocriene exoftalmus verdient behandeling met hoge doses corticosteroiden de voorkeur boven operatieve ingrepen. 8. De behandeling van de constitutionele abnormale lengtegroei met oestrogenen heeft alleen zin indien zij aanvangt vóór het tiende levensjaar. 14. Een zekere pluripotentialiteit van hypofysecellen, algemeen als niet mogelijk beschouwd, o.a. door Purvers (1966), lijkt op grond van recente onderzoekingen niet uitgesloten. 17. De essentie van de ware fotografie is het orde scheppen in de chaos om ons heen. personalia Jeltje Windsma werd op 10 mei 1931 te Winkel (NH) geboren. Zij ontving haar opleiding tot arts aan de Rijksuniversiteit te Utrecht van oktober 1948 tot maart 1956. Zij specialiseerde zich aan de Rijksuniversiteit te Groningen in de Neurologie van oktober 1956-jan. 1960 en vervolgens in de interne geneeskunde, van januari 1960-augustus 1963 te Maastricht en van augustus 1963-januari 1965 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam.

Dit is een citaat uit een radiovoordracht voor de microfoon van de NCRV door dr. J. M. de Jong. Hierin somde hij heel wat op en voegde erbij dat hij een en ander onbesproken liet. Op het weekend van de Disputorenraad, 29-31 maart, op Kerk en Wereld in Driebergen zullen deze vragen wèl besproken worden. Prof. dr. P. van Duijn zal spreken over het ,,manipuleren met genetisch materiaal ^ een toekomstvisie? " Prof. dr. G. J. Kloosterman spreekt over de „obstreticus en eugenetiek". Ds. G. H. ter Schegget zal een en ander ethisch evalueren. Op deze conferentie zal zo gesproken worden dat ook alfa-mensen begrijpen waarover het gaat. Zakelijke mededelingen: Aanvang vrijdagavond 20.00 uur. Prijs: f 7,50. Aanmelden bij: Disputorenraad, Prins Hendriklaan 31, Amsterdam, of Studentenraad, De Boelelaan 1115, Amsterdam, of bij de faculteiten. 3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen