Ad Valvas 1968-1969 - pagina 80

van gezag is gelegen in zekerheid, medeverantwoordelijkheid en orde. Het is niet juist orde en gezag te vereenzelvigen, want er bestaat ook een orde die niet het resultaat is van machtslegitimering maar van machtshandhaving. Een van de kernpunten in een sociologische beschouwing over gezag ligt in het begrip legitimeren van macht. Allereerst moet een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen macht en gezag. Gezag is gelegitimeerde macht. 2 Het legitimeringsproces vertoont in vele maatschappelijke verhoudingen een verschuiving van legitimeringsgronden die te maken hebben met „geloven" naar gronden, die te maken hebben met „keimen". 3 Een gezagscrisis kan ontstaan uit a) het verdwijnen van de legitimering door machts-

de n euwe studenten decaan

minderen bij handhaving van de legitimering door machtsmeerderen, b) het ontstaan van verschillen in de legitimering tussen machtsminderen en machtsmeerderen. 4 Bovenstaande analyse-model behoeft niet in strijd te zijn met de mogelijkheid en de wenselijkheid, dat de mens zich bij zijn beoordeling van machtsverschijnselen laat leiden door de vraag naar Gods bedoelingen met de menselijke verhoudingen. Integendeel, juist het zichtbaar worden van de mede-verantwoordelijkheid vraagt nadrukkeUjk naar de uitgangspunten in de legitimering.

In verband met het feit, dat de voorlopige collegekaarten (oranje) 15 nov. jl. zijn vervallen, dienen de studenten, die inmiddels hun collegegeld hebben voldaan, de definitieve collegekaart af te halen bij de Financiële Administratie, kamer A103, in het Provisorium. Openingstijden: maandag t/m vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur en van 13.00 tot 15.00 uur.

5 Continuïteit van de bestaande machtsorde ( = continuileit van de verdeling van rechten en plichten met de daaraan verbonden sancties) dient te berusten op de wil van de meerderheid.

als collega van mr. K. van Dijk en mr. A. van der Sluis in.dienst, waarmee hij een eind maakte aan de vacature die geruime tijd geleden ontstond door het vertrek van mej. drs. K. Mulder naar de Wageningse Landbouwhogeschool.

Sinds 1 november zijn er weer drie studentendecanen: op die dag trad dis. J. van Waning

COLLEGEKAARTEN

Drs. Van Waning is'bijna 37 jaar geleden geboren in Oegstgeest. Hij studeerde Nederlands (en geschiedenis) aan beide Amsterdamse universiteiten, deed doctoraal examen aan de VU in 1963 en was vanaf 1960 werkzaam bij het onderwijs te Baarn, Den Haag en Rotterdam. Van maandag 2 december af zal hij spreekuur gaan houden. In het kader van de werkverdeüng tussen de drie decanen zal hij spe-

ciaal zijn diensten verlenen aan studenten in de faculteiten der: letteren, sociale wetenschappen, centrale interfaculteit (wijsbegeerte), aardrijkskunde en prehistorie. jDe verdeling van de overige faculteiten tussen de beide andere decanen luidt vanaf die datum: mr. K. van Dijk: geneeskunde (ook tandheelkunde), economische wetenschappen; mr. A. van der Sluis: godgeleerdheid, rechtsgeleerdheid, wiskunde en natuurwetenschappen, actuariële wetenschappen en econometrie. Studenten, die redenen hebben een contact met de heren Van Dijk en Van der Sluis te continueren, kunnen daartoe in afwijking van deze regeling de gelegenheid krijgen.

PROF. DR. JOH. BLOK OVER DEMOCRATISERING UNIVERSITEIT Op 22 oktober hield prof. dr. Joh. Blok een inleiding aangaande de problematiek van de democratisering der universiteit. Hij deed een aantal belangwekkende uitspraken, vandaar een excerpt van zijn betoog.

Prof. Blok nam als uitgangspunt zijn omschrijving van het begrip „universiteit"; d.w.z. de universiteit mag niet verworden tot een collectie van vakscholen, maar haar functie en doel dienen te zijn: - een wetenschappelijke bezinning op de hedendaagse cultuur in al haar aspecten en een fundamentele kritische beschouwing van de grondslagen ervan; - een opleidingsinstituut voor personen, door hen gedurende enige jaren aan deze bezinning te laten deelnemen; dit heeft zijn directe weerslag op de plaats van de personen in de universiteit; spreker onderscheidt nl. een permanente en nietpermanente groep. t(««*sna Ma *Aï . » ^

Volgens prof. Blok is er iets fundamenteel mis in onze maatschappij; zij wordt beheerst door een economische ideologie, die, hoezeer zij het materiële welzijn der aangepaste individuen ook bevordert, de totale ontplooüng van de mens belemmert. Symptomen ervan zijn o.a. de technocratie en de bureaucratie.

2

waarbij de persoon sterk ondergeschikt wordt gemaakt aan het systeem. Een dergeüjk maatschappelijk systeem bestaat bij de gratie van a-kritische specialisten; de sterke groei van de universiteit en de roep om een kortere opleidingsduur hangen hiermee nauw samen. Het werk van de universiteit zou moeten bijdragen tot verbetering, c.q. verandering van dit systeem; daarom dient de structuur van een universiteit doelmatig te zijn, d.w.z. optimale gelegenheid te bieden voor het uitoefenen van haar kritische wetenschappelijke functie. Het hangt van de omstandigheden af of dit democratisering dan wel gezagsversterking vereist. Deze doelmatigheid is niet identiek aan economische efficiency en kan daarmee zelfs in strijd komen. De bestuursvorm van een universiteit en faculteit dient aangepast te worden aan haar eigen karakter en aan dat van de beschikbare peisonen; niet andeisom. Naai de mening van de inleidei is discussie

op voet van gehjkheid meestal een fictie; wie de meeideie is woidt bepaald dooi de omstandigheden en het onderweip van discussie. In dit velband acht hij de permanente groep de meeideie van de tijdelijk aanwezige gioep vooi wat betreft kennis, ervaiing, enz. In de sfeei van colleges, tentamina enz. is dit gewoon een feit. De studenten ziet hij als het „geweten" van de univeisiteit; vooi wat betieft het besef van lecht en oniecht zijn zij vaak de meeideie; dooi een algehele integratie in het weik dei univeisiteit zou het geweten gesust wolden. Een doelmatige oiganisatie veieist dat in giote veigadeiingen alleen algemene hjnen wolden bespioken, die vooi een iedei van belang zijn; terzake kundigen dienen een vérgaande machtiging te bezitten ter voorbereiding, bepaling en uitvoering van het werk zelf. Wat betreft de inspraak van studenten: - deze is vanzelfsprekend bij de vaststelling van de aard en presentatie der studieonderwerpen (vaak geremd door een te geringe belangstelling van de studenten zelf); - deze zou irreëel zijn aangaande het onderzoeksbeleid (althans in de faculteit der wiskunde en natuurwetenschappen). A. van der Wal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen