Ad Valvas 1968-1969 - pagina 294

'\J

Een betere en menswaardiger toekomst scheppen via de middelen die de huidige mensen vertrappen, doen die toekomst niet ontstaan. Katie Verduyn (blz. 8), die haar bijdrage ondertekent met de vermelding „onder dank aan Ton Koster uit Tilburg": Onze mentaliteit ten opzichte van autoriteiten. De laatste weken zijn zeer belangrijk geweest voor de duidelijkheid. Gebleken is dat een groot deel van de studentenbevolking nog niet rijp is voor een anti-autoritaire struktuur, omdat de mentaliteit die nodig is voor een dergelijke struktuur, n.l. een mentaliteit van ZELFVERANTWOORDELIJKHEID EN BETROKKENHEID, nog niet sterk genoeg aanwezig is. Deze mentaliteit zou te herkennen zijn aan een duidelijk uitkomen voor eigen mening, zonder verschil of deze mening verdedigd dient te worden tegenover kollegaas of tegenover autoriteiten. Wat is echter het geval. Zo gauw autoriteiten spreken luistert men al met meer aandacht dan wanneer anderen, die misschien veel meer te vertellen hebben, spreken. Het is heel duidelijk gebleken, dat zogauw een autoriteit (b.v. de heer de Gaay Fortman woensdag jl.) even vriendelijk lacht en daarbij iets zegt, een grote groep studenten klakkeloos van hem aanneemt wat hij te vertellen heeft. Het voornaamste kenmerk van deze verziekte mentaliteit is echter, dat wanneer een autoriteit een klein stukje toegeeft aan eisen die zijn onderdanen aan hem stellen, bijna iedereen een gat in de lucht springt van blijdschap; terwijl wanneer autoriteiten verlangen dat er van de andere kant konsessies worden gedaan aan de gestelde eisen, de onderdanen veelal toegeven, omdat men toch „redelijk" moet blijven. „Redelijkheid"zou altijd van de kant van de onderdanen moeten komen en nooit van de andere kant. Zogauw autoriteiten een beroep doen op redelijkheid en overleg buigt men, zogauw de onderlaag een beroep doet op een duidelijke uitspraak (b.v. de ultimata van donderdag 1 mei en van de universiteitsvergadering 2 mei) of een diskussie (woensdag jl.) dan wordt de onderlaag op een onredelijke manier afgescheept. Deze houding moet veranderen, en kan alleen maar yeranderen als wij zelf de verantwoordelijkheid voor onze eigen zaken krijgen, dus onszelf gaan beschouwen als de gelijken van de autoriteiten. Dan pas kan een werkelijk zelfstandig meebeslissen van alle betrokkenen aan de universiteit een feit zijn. Tot zover enkele delen van de werkbezoekkrant voor V-day (voor geïnteresseerden zal de SRVU ongetwijfeld de totale publikatie beschikbaar willen stellen). De avond van deze 13de markeert zich door een persbericht-vlugschrift, dat niet van een afzender is voorzien maat ook „uit de barak", van SRVU/RvP afkomstig blijkt te zijn, het luidt: DE REKTOR GEDRAAGT ZICH ALS EEN KLEINE JONGEN! l ! Zojuist is bekend geworden dat de rektor magnifikus van de Vrije Universiteit een schrijven heeft doen rondgaan naar alle (sub)fakulteiten waarin hij er bij de hoogleraren op aandringt géén standpunt bekend te maken over het principe van het medebeslissingsrecht van alle groepen binnen de universiteit vóór de senaatsvergadering van a.s. woensdag, die gehouden zal worden in het Hilton-hotel ().

2

Dit heeft vanmiddag o.a. tot de potsierlijke situatie geleid dat in de vergadering van de juridische fakulteit een hoogleraar, die een resolutie had ingediend er angstvallig het zwijgen toe deed toen gevraagd werd om een toelichting. HET IS ER DE REKTOR KENNELIJK OM TE DOEN OM MORGEN TIJDENS DE SENAA TS VER GADERING, ENKELE HOOGLERAREN DIE ZICH IN HET OPENBAAR STERKE VOORSTANDERS HADDEN BETOOND VAN VRIJ INGRIJPENDE DEMOKRA TISERINGSVOORSTELLEN DIREKT TE KUNNEN ISOLEREN DOOR DIE MINDERHEID ZO KLEIN MOGELIJK TE HOUDEN! Afgezien van het feit dat deze intimidatiepoging nogal kinderachtig aandoet en kenmerkend IS voor de naief-kneuterige mentaliteit van de universitaire overheid, is deze brief ook in flagrante strijd met de motie die vorige week woensdag op de universiteitsvergadering bijna unaniem is aangenomen, waarin geeist wordt dat de diskussie in de fakulteiten over het principe van het medebeslissingsrecht volstrekt openbaar geschiedt. NAAST HET UITROEPEN VAN DE SENAA TS VER GADERING OP DE A VOND VAN DE VERINGA-MANIFESTATIE, NAD A T DE HEREN VERNOMEN HADDEN DAT VERINGA NIET ZOU KOMEN IS DIT DE TWEEDE POGING IN EEN WEEK DE VERLANGENS VAN DE STUDENTEN OMTRENT EEN FUNDAMENTELE EN OPEN ZITTING OP DE DEMOKRATISERING VAN DE UNIVERSITEIT TE FRUSTREREN! ! ' / / / / ' De genoemde brief van de rector is gedateerd 9 mei en is gericht aan de faculteiten en interfaculteiten; de rector verzoekt daarin de resultaten van de te houden faculteitsvergadermgen niet in de openbaarheid te brengen dan nadat in de vergadering van de senaat van 14 mei onderling beraad heeft plaatsgevonden. Zo wordt het

V-day, woensdag 14 mei De nacht is blijkbaar gebruikt voor het schilderen van kreten op straatstenen en trottoirtegels; kennelijk heeft dit iets te maken met deze dag. Het is een weinig democratische methode van publikatie, waarvan ook een VU-wegwijsbord het slachtoffer wordt. De dag werd door uw berichtgever niet bijgewoond. Hij heeft van horen zeggen en van verslagen lezen de indruk gekregen, dat de opkomst ver beneden de verwachting bleef. Het ANP telexte; vu-studenten hadden hun + veringa-dag -lniet — de grootse opkomst, waarop de studentenraad van de vrije universiteit in amsterdam (srvu) vandaag had gerekend om met elkaar diverse universiteitsaangelegenheden en Studentenproblemen te bespreken, is tegengevallen, niet meer dan honderd studenten, verspreid over de diverse discussie-zalen, zijn vanmiddag komen opdagen om aan de zogenaamde veringa-dag deel te nemen. vandaag zou de dag zijn geweest, waarop de minister van onderwijs en wetenschappen, prof dr g h veringa, persoonlijk naar de vrije universiteit zou komen om met de studenten de verschillende problemen te bespreken, t o t groot ongenoegen van de srvu liet de minister vorige week weten, dat hij om fysieke redenen niet aanwezig kon zijn + dan maar zonder de minister +, zeiden de studenten, die de dag reeds hadden georganiseerd, en zo geschiedde, hetwasallemaal wat rommelig georganiseerd, om half twee vanmiddag — om een uur zou de opening zijn — wisten verschillende mensen nog niet wat er zou gaan gebeuren, enkele studenten liepen doelloos rond. de belangstelling was gering, uiteindelijk zou men toch beginnen. drie groepen verdeelden zich over drie collegezalen om te praten over de verhouding docent-student, studentenvoorzieningen en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen