Ad Valvas 1968-1969 - pagina 15

NA-INSCHRIJVING Voor hen, die nog niet aan hun verplichtingen hebben voldaan inzake hun herinschrijving bestaat de mogehjkheid dit alsnog te doen op: 30 september van 9.00-12.00 uur 15.00-16.00 uur 1 oktober van 9.00-12.00 uur 13.30-16.00 uur in het Provisorium, De Boelelaan 1115. Tevens worden op deze dagen de nagekomen eerstejaars studenten verwacht. Indien u volledig aan uw financiële verplichtingen hebt voldaan, wordt u dan de collegekaart voor het nieuwe studiejaar uitgereikt. De instructie hiervoor vindt u bij uw inschrijvingsformulieren.

heeft geleid, bestaat een door het ministerie ontworpen voorschotregeling. Hierbij gelden de volgende voorwaarden: a. Voorschotten kunnen na 20 september worden verstrekt op advies van de studentendecaan. Deze zal in principe slechts voorschotten adviseren t.b.v. studenten, die in 1967/1968 een toelage genoten groter dan f 2.000,-, voorzover zij hun aanvraag voor 1968/1969 hebben ingediend vóór 1 april (de studentendecaan kan dit constateren aan de hand van het hem verstrekte duplicaat aanvraagformulier). b. Voorschotten worden in principe alleen

verstrekt, indien een gunstig studieadvies is uitgebracht of is te verwachten. c. Het voorschot bedraagt nooit meer dan 1/5 van de in 1967/1968 genoten toelage tot een maximum van f 750,-. d. Het voorschot moet worden terugbetaald vóór 15 november 1968. e. Indien aan deze laatste voorwaarde niet wordt voldaan wordt de uitbetaling van de tweede termijn geblokkeerd. De mogelijkheden, die het Noodfonds Studentenbelangen reeds enige jaren biedt, blijven naast bovengenoemde tijdelijke tegeüng bestaan.

Een belangrijk deel van wat de SRVU het komend jaar gaat organiseren vormt de „derde wereld week". In deze week zal door middel van lezingen (van een groot aantal binnen- en buitenlandse sprekers) een tentoonsteUing en films intensief de aandacht worden gevestigd op de problematiek rond de arme landen. Deze arme landen worden aangeduid als de „derde wereld". De organisatie van deze week aan de VU vindt plaats, binnen een geheel van activiteiten in het hele land. Het initiatief voor deze week is genomen door de Studenten Vak Beweging en is overgenomen door de Nederlandse Studenten Raad en het Netherlands Students' Bureau for International Cooperation. Nu wordt een derde wereldweek georganiseerd in Groningen, Nijmegen, Wageningen, Utrecht, Tilburg, Leiden en Amsterdam (2). In elk van deze plaatsen wordt een ander aspect van het probleem behandeld. De SRVU heeft als onderwerp voor de week de „mentaliteit van het Westen": de vraag zal behandeld worden hoezeer een goede oplossing van de problemen van de arme landen in de weg wordt gestaan door deze

mentaliteit, die tot uitdrukking komt in autoritaire structuren in de maatschappij, in het streven naar handhaving van de status quo, in de ideologie van de free enterprise, in het opleggen van de „culture du travail"). Hierbij komt de houding van het Oosten evenzeer naar voren (gelijke faktoren zijn daar werkzaam - autoritaire structuren, status quo, culture du travail). Dit alles zal in de dagprogramma's behandeld worden. In met de ASVA gezamenlijk opgezette avondprogramma's wordt gepoogd de brug te slaan tussen het rijke Noorden en het arme Zuiden, als een integratie van de onderwerpen van ASVA (sociale en economische problemen van de ontwikkelingslanden) en SRVU. Overal zal deze week plaats vinden eind oktober of begin november; voor de SRVUweek is het van vrijdag 1 tot zaterdag 9 november, wanneer er een landelijke slotdag gehouden wordt in de oude RAI. De lezingen en discussies zullen plaats vinden in de VU-gebouwen en het Woestduincentrum en bedoelen zoveel mogelijk iedereen - student, staf, docent, alle disciplines te bereiken en erbij te betrekken.

DE ONVRIJE UNIVERSITEIT Nu de onderwij skermis weer op gang begint te komen, gepaard met de onderwijsbegroting en, meer toegespitst op het wetenschappelijk onderwijs, de jaarredes van de rectores magnifici, wordt het hoog tijd de draad weer op te pakken van de ontwikkelingen binnen het studentenprotest. We zullen deze maand wel weer bedolven worden onder statements die duidelijk moeten maken hoe belabberd het wel gesteld is met met name het universitaire onderwijs. Deze variëren van ongenuanceerde huUbuien over de geldverslinding die nergens toe dient tot fijnzinnige opmerkingen over de noodzakelijke coördinatie van wetenschappelijk en commercieel onderzoek. Wat echter zijn de achtergronden? Kort voor de vakantie is er een aantal alarmerende rapporten verschenen, o.a. van de OESO en van de (beruchte) Academische Raad dat unaniem als strekking had de groeiende kloof tussen het universitaire aanbod enerzijds en de maatschappelijke behoefte anderzijds, zowel op het gebied van de groei van het aantal studenten als met betrekking tot inhoud en organisatie van het wetenschappelijk onderwijs. Commissies, subcominissies, buiten-universitaire belangengroepen en zelfs een speciale regeringscommissaris deden en doen oplossingen aan de hand, uitgaande van dit gegeven. Bij bestudering en analyse sprongen twee feiten in het oog: de maatschappelijke behoefte zoals die gehanteerd werd bleek tot dan toe slechts duidelijk geformuleerd door één welomschreven maatschappelijke groepering, het bedrijfsleven. Die formule was en is nog steeds simpel: het wetenschappelijk onderwijs en onderzoek dient aangepast te worden aan de potentie en vraag van de nationale economie. Daarbij werd dan verwezen naar de z.g. .^technological gap", die tussen de Verenigde Staten en Europa bestaat en de ongunstige concurrentiepositie van Nederland t.o.v. zijn buurstaten m.b.t. het ondervidjs. Ten tweede viel het op dat al de adviezen m.b.t. de gesignaleerde impasse voorbijgingen aan twee essenties: het uitgaan en exphciet interpreteren van de in de wet opgenomen doelstellingen van het wetenschappelijk onderwijs (zelfstandige beoefening van de wetenschap, opleiding tot een maatschappelijke functie, bevordering van het inzicht in de samenhang der wetenschappen, aandacht voor het maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef) en het ideële uitgangspunt: de functie van het onderwijs in een democratische samenleving. Zo hoefde men zich niet te verwonderen over de teneur van de verschillende rapporten: een volledig autoritair-bureaucratische bestuursvorm voor de universiteit (planMaris c.s.), een vierjarige opleiding tot maatschappelijke (lees: bedrijfs- en overheids-) functies plus twee jaar voor een uitverkoren wetenschappelijke elite (het baccalaureaat), en een militair-hiërarchische structuur van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen