Ad Valvas 1968-1969 - pagina 154

AR\/OS Amsterdamse raad van ontwikkelingssamenwerking Op woensdag 5 februari zal PATER VAN ROSSUM een lezing houden over het onderwerp: DE R.K. KERK IN ZUID-AMERIKA MET BETREKKING TOT DE ONTWIKKELINGSSAMENWERKING Plaats: Prins Hendriklaan 31. Tijd: 20.00 uur 'savonds. Deze lezing gaat uit van de Studentenvereniging voor Internationale Betrekkingen. Het belooft bijzonder interessant te worden. Na de lezing is er gelegenheid tot discussiëren. IEDEREEN is van harte welkom.

HEirKTinicTiiiriiiitiKi; gevolgde discussies in kranten en tijdschriften al duidelijk gemaakt dat vaststelhng van de cursusduur op vier jaar volstrekt arbitrair is. De noodzaak om überhaupt tot een beperking van de studieduur te komen omschrijft hij in punt 4.3. ,,Structurering in de tijd". „Binnen de statische wettelijke structureringen van de tijd, en mede door deze bepaald, verlopen mensenlevens in overweldigende verscheidenheid. Binnen erkende duidelijk herkenbare structuren moet daarom optimale leefruimte worden gewaarborgd. Zo goed als alle Nederlandse formele onderwijsstructuren zijn ook in de tijd gestructureerd. De Wet op het voortgezet onderwijs definieert zelfs,de vormen van onderwijs door hun cursusduur en door de lijst van vakken waarin onderwijs wordt gegeven. In de geldende wettelijke structurering van het wetenschappelijk onderwijs tot faculteiten en studierichtingen komt de dimensie tijd niet voor. Bij het opstellen van onderwijsTer stimulering van de discussie volgt hierprogramma's, studiegidsen en werkroosters onder een aantal overwegingen met betrekmoet men echter van een aantal cursusjaren king tot een van de belangrijke aspecten van uitgaan. De schrijver meent, dat het ten bede nota-Posthumus: hoeve van orde en duidelijkheid thans nodig is aan de bepaling van de cursusduur een de studieduurverkorting wettelijke basis te geven. „Reeds langer dan een halve eeuw wordt beIn een rede, uitgesproken voor de Acadetoogd dat de gemiddelde studieduur voor de mische Raad op 21 sept. 1963 over „Het doctorale examens in vele studierichtingen te probleem van de studieduur", geeft mr. J. lang is en dat veel afgestudeerden op te hoge Meynen, als voorzitter van de Contactleeftijd een maatschappelijke werkkring commissie Bedrijfsleven-Hoger Onderwijs, aanvaarden. Hoewel er geen statistische gezijn visie op de dwingende noodzaak van gevens zijn, die aantonen dat gedurende dat studieduurverkorting. tijdvak de gemiddelde studieduur merkbaar ,,Het is duidelijk dat hoe jonger de acadelanger is geworden, was de schaalvergroting van het wetenschappelijk onderwijs aanleiding micus in het bedrijfsleven komt, hoe beter tot toenemende aandacht voor het vraagstuk." de kansen zijn om hem deze praktische en mentale bedrijfsvorming door het laten verAldus prof. Posthumus in punt 3.2 van zijn richten van eenvoudig werk in opklimmende rapport. Minister Cals stelde in zijn brief aan de Academische Raad van 23 juli 1963 dat hij mate bij te brengen. De praktijk bewijst, dat al naarmate de academicus ouder is, dit de normale studieduur tot het doctoraal steeds moeilijker wordt, met als gevolg dat examen op vijfjaar wilde stellen, „zijnde de bij de huidige gemiddelde leeftijd, waarop de maximale studieduur die ik in de huidige tijd academicus zijn entree maakt van circa 28 maatschappelijk nog verantwoord acht." jaar (incl. 2 jaar militaire dienst) er soms aanPosthumus heeft in zijn nota en de daarop

Onder dit hoofd zullen voortaan regelmatig informatieve of opiniërende stukken verschijnen over de discussie-Posthumus. Blijkens een schrijven dat van curatoren is uitgegaan is het de bedoeling dat de discussie op zo breed mogelijk front plaats vindt en wel in dier voege dat eerst de zgn. vertikale discussie plaats heeft, waarin de diverse faculteiten, eventueel na een door de subfaculteiten en secties opgesteld verslag van interne discussies, tot een formulering komen van hun wensen en aanmerkingen t.a.v. de notaPosthumus, en dat daarna de horizontale discussie zijn beslag krijgt, waarin senaat, wetenschappelijke staf en studenten zich in eigen kring een oordeel vormen. Het is de bedoeling dat de vertikale discussie in de loop van februari wordt afgerond. De resultaten daarvan worden naar de betrokkenen teruggespeeld.

4

passingsmoeilijkheden ontstaan en ook wanneer dit niet het geval is, toch het gemis van een langere aanlooptijd en dus van intensievere bedrijfsvorming, sterk wordt gevoeld"... „Het behoeft wel nauwelijks betoog, dat niet alleen het bedrijfsleven maar ook de maatschappij als geheel de nadelige invloed van deze verlate intrede ondervindt. Hier snijdt het mes aan twee kanten; enerzijds neemt, met de verlenging van de studieduur, de investering per student ten laste van de openbare middelen toe, anderzijds schaadt zijn kortere deelname aan het arbeidsproces het nationale inkomen en daardoor de welvaart." Uit de discussie, die de sectie Natuurkunde op 22 januari jl. hield bleek, dat men niet van gevoelen was dat de afstudeerleeftijd van doorslaggevend belang was. Men kon zich weliswaar een aantal argumenten indenken, die voor het bedrijfsleven van belang waren (nl. pensioenoverwegingen en de grotere creativiteit van jongere afgestudeerden), maar vroeg zich af, of die argumenten op zichzelf een verkorting van de studieduur rechtvaardigden, zeker nu door reorganisatie van het studieplan al duidelijk resultaat wordt geboekt. Prof. A. Heertje zegt hierover in een interview (Volkskrant 17 dec. 1968): „De notaPosthumus stelt een beperking voor van de rechten van de student, als deze er te lang over doet. Ik ben daar niet gelukkig mee. Men wil natuurlijk het effect van de eeuwige student tegengaan. Maar we gaan toe naar een maatschappij, waarin we ons meer verspilling kunnen permitteren. Waarom zouden we ons dan druk maken over die paar gevallen van eeuwige studie?" En even daarvoor: „Over 15 jaar is de produktiekracht zover ontwikkeld dat we ons heel wat kunnen permitteren, heel wat verspillingen ook. Steeds grotere groepen van de bevolking gaan over meer vrije tijd beschikken en dat zal in het onderwijs te merken zijn. Er zullen meer informele vormen van onderwijs ontstaan. Kortom, het onderwijs zal in de maatschappij van de toekomst bezien worden in de consumptieve sfeer, waarin kennis wordt opgedaan enkel omwille van de kennis. Het huidige systeem past in de sfeer, waarin je de zin van de wetenschap ontleent aan de toepassingsmogelijkheden. Dan spelen woorden als rendement en nuttigheid een rol... De grap is dat het erg realistisch is om te zeggen dat er zoveel studenten zijn en dat dat zoveel geld kost. Maar ik heb het gevoel dat het zeer conservatief is. Het is toegeven aan de behoefte van dit moment." Het bovenstaande geeft niet meer dan een aantal argumenten voor de discussie over de studieduur. Kort samengevat komen ze hierop neer: Prof. Posthumus: evenals alle formele structuren dient ook de studieduur ,,in de tijd te worden gestructureerd." Een beperking van de cursusduur tot vier jaar is volstrekt arbitrair. Mr. Meynen: Het bedrijfsleven heeft behoefte aan jongere academici, omdat ze minder aanpassingsmoeilijkheden hebben. Bovendien is een langere studieduur te kostbaar, om ons op dit moment te kunnen permitteren. Prof. Heertje: We moeten langzamerhand erkennen dat hoger onderwijs niet in de produktieve sfeer thuishoort, maar in de consumptieve, waar van investeringen en rendement geen sprake is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen