Ad Valvas 1968-1969 - pagina 38

LUTHERS INTREDE IN HET KLOOSTER

(vervolg van pagina 5) schap in de zomermaanden op Schiermonnikoog werkend gaan kamperen en kamperend gaan werken en samen op excursie gaan, „het veld in", dan zijn de voorwaarden wel gunstig om (zoals het ook moet) de bewoners van Biologie tot een grote familie te maken. Maar er is nog méér, dat samenbindt. Iedereen houdt van zijn vak en vindt het mooi. Toch zeg ik: geen mooier ding dan zó samen de natuur te mogen bestuderen, dan een naam te mogen geven aan wat God geschapen heeft. Dr. C. Augustijn, benoemd tot gewoon Jac. P. Thijsse heeft eens gezegd, dat hij, door velden en langs wegen dwalend, altijd weer oude kennissen en goede vrienden tegenkomt: de planten en de dieren. Ze zijn er weer na hoogleraar in de algemene kerkgeschieeen lange winter! Ze zijn er weer ondanks al die nare dingen, waarvan de kranten dagelijks denis tot 1650, de methodologie en spreken! Zal iemand dan zeggen: Och, die - die heb ik al lang gezien, daar valt niets nieuws historiografie der kerkgeschiedenis, alsmeer aan te beleven! Natuurlijk niet! Hij zal blijven staan en kijken en zich verwonderen mede de opleiding tot het leraarschap alsof hij dat alles voor het eerst zag! Wat zijn die bloemen weer mooi! En wat zingen die vogels weer heerlijk! in het godsdienstonderwijs, heeft op Nu - dat willen de bewoners van het grote huis. De Boelelaan 1087, Amsterdam (Buitenvrijdag 20 september zijn ambt aanveldert) doen. En dat is het wat hen op de een of andere geheimzinnige manier samenbindt. vaard met het uitspreken van de rede, O zeker! Biologie studeren is bij tijden een heel nuchtere bezigheid. Het is hard werken gewaarvan hieronder een korte samenblazen, want tentamens en examens moeten op tijd, „volgens schema" worden afgelegd. vatting volgt. Wie zal het tegenspreken? Maar wee hem of haar, die onder dat alles, bij het groter en groot worden, de verwondering, of om het Nathan Söderblom na te zeggen, de Erstaunung verhest Dr. C. Augustijn, benoemd tot gewoon of zich daarvoor gaat schamen! Want met minder kan een bioloog, en zeker een bioloog aan de Vrije Universiteit, niet toe. Dat wilde ik bij het derde lustrum van Gyrinus natans maar hoogleraar in de algemene kerkgeschie- zeggen: wij zullen op Biologie die eeuwige verbazing over de levende natuur moeten meedenis tot 1650, de methodologie en nemen en moeten doorgeven - steeds opnieuw. God geve daartoe jong en oud, dwars door historiografie der kerkgeschiedenis, als- alle groeistuipen heen, de kracht - Zijn kracht! L. W. Kuilman mede de opleiding tot het leraarschap in het godsdienstonderwijs, heeft op vrijdag 20 september zijn ambt aanDISPUTORENRAAD vaard met het uitspreken van de rede, waarvan hieronder een korte samenVerbeterde uitgave vatting volgt. De antwoordkaart, die u in het programmaboekje van de disputorenraad aantrof, bleek tot onze grote schrik - en niet alleen tot de onze! - onjuist geadresseerd. Wij hebben de beschikking over verschilDaarom treft u in dit nummer van Ad Valvas een verbeterde uitgave van deze lende mededelingen betreffende Luthers inkaart aan. Wanneer u de antwoordkaart al heeft ingestuurd is het voorlopig niet trede in het Augustijnerklooster te Erfurt: nodig de verbeterde versie in te zenden. Mocht u echter over twee weken nog geen een brief van de humanist Crotus Rubianus, convocatie voor een eerste bespreking ontvangen hebben, dan mag u aannemen de voorrede van Luthers geschrift over de dat uw kaart op een van de vele dwaalwegen door het rijk der PTT is zoek geraakt. monniksgeloften, opmerkingen in Luthers In dat geval raden wij u aan ons een nieuwe kaart te sturen, maar dan wel vóór Tischreden en een bericht in de oudste bio1 januari in verband met de hogere PTT-tarieven. grafie van Luther van de hand van Melanchthon. Het blijkt onmogelijk, aan de hand van deze mededelingen, de gang van zaken met gespreken van de rede, waarvan eveneens aantal elementen van het menselijk gebit. noegzame zekerheid te reconstrueren. Wel hieronder een korte samenvatting volgt Van dit ruimtegebrek is vooral de verstandskan men de verschillende tradities betreffenkies in de onderkaak de dupe. Deze zogede Luthers intrede nagaan. Zij büjken mede noemde derde molaar breekt immers het beïnvloed te zijn door de interpretatie die In deze openbare les wordt aandacht belaatst door. van het gebeuren wordt gegeven. In de steed aan enkele aspecten van de phyloDe ziekteverschijnselen, welke een gevolg oudste berichten is het verhaal van Luthers genetische ontwikkeling van de menseüjke kunnen zijn van niet of niet volledig doorintrede een bekeringsgeschiedenis en wordt schedel. Het gedeelte van de schedel, dat is gebroken verstandskiezen, worden in het hij getekend als een tweede Paulus. Luther betrokken bij het proces van de spijsverteverloop van het betoog behandeld. zelf beschouwt zijn intrede als de consering, blijkt in de phylogenetische ontwikZowel op strikt tandheelkundige gronden quentie van de goddeloosheid, die onder het keling van de mens aanzienlijk in grootte te alsook uit overwegingen van medische aard pausdom heerste. Melanchthon ziet Luther zijn afgenomen. Er is door deze reductie in is verwijdering van geretineerde derde moals de vrome humanist en de intrede als een volume o.a. een discrepantie ontstaan tussen laren, ook vanuit een oogpunt van preventie, uiting van deze gezindheid. de beschikbare ruimte in de kaken en het een te weinig toegepaste maatregel.

EEN DUBIEUS BEZIT Dr. W. A. M. van der Kwast, benoemd tot buitengewoon lector in de mondheelkunde, heeft op vrijdag 20 september zijn ambt aanvaard met het uitspreken van de rede, waarvan eveneens hieronder een korte samenvatting volgt. Dr. W. A. M. van der Kwast, benoemd tot buitengewoon lector in de mondheelkunde, heeft op vrijdag 20 september zijn ambt aanvaard met het uit6

promoties DIE WYSBEGEERTE VAN H. G. STOKER Op 20 september promoveerde ds. D. J. Malan uit Zuid-Afrika tot doctor in de wijsbegeerte op het proefschrift getiteld: „ 'n Kritiese studie van die wysbegeerte van H. G. Stoker vanuit die standpunt van H. Dooyeweerd. "Promotor was prof. dr. S. U. Zuidema. korte samenvatting proefschrift: Het doel van dit proefschrift is een systematische en kritische studie te geven van de wijsbegeerte van Stoker, d.w.z. de Filosofie van de Scheppingsidee. Als kritische maat-

staf is daarbij gehanteerd de wijsbegeerte der wetsidee, zoals uiteengezet in „A New Critique of Theoretical Thought" (drie delen) van prof. dr. Herman Dooyeweerd (uitgegeven door H. J. Paris, Amsterdam, 1953),

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen