Ad Valvas 1968-1969 - pagina 37

GROTOROOT Die drie woorden geven, dacht ik, de gang van zaken gedurende de laatste vijfjaren op Biologie goed weer. Ze kwamen mij ten minste voor de geest, toen ik mij zette om bij het derde lustrum van het Biologen Dispuut ,,Gyrinus natans" enige regels in dit blad te schrijven. Klein - groter - groot... drie woorden, die men ook boven een bepaalde periode in het mensenleven kan schrijven. Nietwaar? - zo tussen 12 en de 18 gaat alles even vlug en verandert alles even snel en menigeen herinnert zich nog al te goed, dat die jaren niet altijd even gemakkelijk zijn geweest. Nu zijn wij op Biologie aan die herinnering nog (lang) niet toe. Maar het is toch wel goed, de parallel even vast te houden. Want hoe gaat het ook weer zo tussen de 12 en de 18? U weet het wel: een onstuimige groei, die niet altijd even harmonisch verloopt. De mensen zeggen dan, dat hij of zij uit zijn of haar krachten is gegroeid of ook met de groei wat achterbüjft. Ook kan het evenwicht tussen lichaam en geest wel eens wat worden verbroken en dan heet het: te veel praatjes voor zijn of haar leeftijd, of: nog zo kinderachtig! Nu - Biologie is op het ogenblik „in de groei". Nog maar een jaar of wat geleden zaten wij op Rapenburg aan de andere kant van de stad en wij vragen ons nu al af: hoe was dat ook weer? De jongere studenten weten het alleen nog maar van horen zeggen en de ouderen hebben niet zo'n behoefte achterom te zien en zich in het verleden te verdiepen - er is waarlijk wel wat anders te doen! Over vroeger spreek je alleen als je oud bent!

Biologie is op het ogenbük zo'n 17, 18 jaar oud en woont in een prachtig groot en nieuw huis, dat ons door velen benijd wordt. Achter dat huis ligt een Hortus en een kassencomplex, dat er wezen mag. Wat wilt u nog meer? Inderdaad: benijdenswaardig! Jawel maar een groot huis brengt zijn problemen! Men moet, om maar iets te noemen, alle kamers

Derdejaars cursus microbiologie

netjes meubileren. En als de kamers gemeubileerd zijn, moeten ze ook gaan functioneren, moeten ze een echte, levende bestemming krijgen. Nu - daarover mag de afdeling zich niet beklagen. Er is in het nieuwe gebouw een ware schat aan apparaten, instrumenten en wat dies meer zij binnengebracht. En wat er nu staat, wordt gebruikt ook! De studenten van nu hebben de raogeüjkheid, zich in vele en velerlei richtingen te bekwamen. Vergeleken met Rapenburg is er nogal wat veranderd! Wat dat betreft zijn we nog niet aan het eind van de mogeUjkheden - er ligt nog meer in het (wellicht nabije) verschiet. Klein - groter - groot! Is het wonder, dat wij zo af en toe tegen elkaar klagen over iets, dat achterblijft of over iets anders, dat zich wel héél erg snel ontwikkelt? Wie zal zich daarover verbazen? Dat hoort immers bij die drie woorden: klein, groter, groot?

De periode Rapenburg duurde ons allemaal te lang. Het „ging" ten slotte ook niet meer. Maar zo'n periode heeft, althans achteraf bezien, toch ook wat voor. De bewoners leren dan met elkaar te leven. Men loopt gemakkelijk bij de ander binnen: hij zit net zo benauwd en bekrompen als jij! Dat is in het nieuwe huis zo gebleven: iedereen, van hoog tot laag, is er voor iedereen te spreken. Zo kan je van elkanders doen en laten, van elkanders vreugden en verdrietelijkheden op de hoogte blijven. En wanneer dan nog zeer velen van het gezel-

RIETSUIKERACTIE 1968 In de week van 30 september tot 6 oktober wordt een grote actie georganiseerd, die beoogt de riet-bietsuikerproblematiek meer onder de aandacht van de publieke opinie te brengen. Het doel is een mentahteitsverandering te realiseren, waardoor de overheid, geconfronteerd met een andere instelling onder de burgers, gedwongen wordt in het internationale overleg meer de partij te kiezen van de arme landen. Overigens moet de suiker gezien worden als exponent van vele andere, voor de arme landen uiterst nadelige wereldhandelsstructuren. Deze structuren moeten veranderd worden, omdat het onrechtvaardig is, dat de rijke landen (m.n. de EEG) de rietsuikerexporterende landen vrijwel beletten hun rietsuiker op onze markten af te zetten, door absurd hoge invoerrechten te heffen; deze exportmogelijkheid is voor die landen van levensbelang, terwijl de bietsuikerproduktie voor onze boeren wel belangrijk is, maar niet van levensbelang is, zeker niet voor onze nationale economie. Bovendien bestaat er in de EEG een bietsuikeroverproduktie, die o.a. op de wereldmarkt gegooid wordt d.m.v. exportsubsidies: de laatste jaren gemiddeld een paar honderdduizend ton (EEG-garantieprijs ± f 0,80 per kilo suiker; wereldmarktprijs ± f 0,20). Veel kwalijker is nog, dat de EEGvorsten op de (mislukte) Suikerconferentie van dit voorjaar (n.a.v. UNCTAD II) zelfs een verhoging van het exportquotum durfden te eisen. Dit impUceert een versterking van de bestaande toestand, die nadelig is voor vele arme landen én voor de EEGconsument en belastingbetaler. Wij doen een, iets minder gematigd dan Raoul Prebisch, doch weinig revolutionair voorstel: de bietsuikerproduktie moet hier m de Westerse landen stationair worden gehouden, zodat de consumptiestijging de arme landen geheel ten goede komt. Meer informatie t.a.v. dit vraagstuk kan men vinden in de documentatiemap „Suikerraffinement" (ä f 1,50, 32 blz., o.a. verkrijgbaar aan de SRVU-bahe). Veel organisaties zijn bij de actie betrokken: o.a. ASVA, SRVU, NSR, Nesbic, Sjaloom, Hervormde Jeugdraad Amsterdam, FJG, enz. In Amsterdam zal de actie het meest uitgebreid zijn, maar ook in vele andere steden komt zij op gang. Als u dit leest, zal er al veel aandacht aan de rietsuikerkwestie, d.m.v. de verschillende meuwsmedia, besteed zijn (o.a. in de alternatieve troonrede, middels een persconferentie in de landelijke dagbladen, via affiches, pamfletten enz. enz.). In de week zelf zullen er in de grote steden verschillende verkooppunten ingericht worden, waar rietsuiker en documentatiemappen verkocht worden. In Amsterdam is er op dit moment reeds een aantal verkooppunten (o.a. Uilenstede). Ook zullen er grutters ingeschakeld worden. Op 3 oktober wordt in Frascati een openbare debatavond gehouden, alwaar representanten van beide „partijen" aanwezig zullen zijn. Rest mij nog: Koop voortaan rietsuiker, informeer u over het vraagstuk en doe iets n.a.v. de conclusies die u trekt. Namens de Actiegroep, Gerrit van der Wal

5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen