Ad Valvas 1969-1970 - pagina 103

8tui3iü(n ienepsle 1969|'70

stilstand der lessen Tijdens dit studiejaar zullen in verband met het Studium Generale de lessen stilstaan op: maandag 3 november na 16,00 uur woensdag 5 november na 16.00 uur dinsdag 11 november na 16,00 uur donderdag 13 november na 16,00 uurl) dinsdag 18 november na 16,00 uur donderdag 4 december na 15,30 uur

woensdag 10 december na 15.30 uur maandag 9 februari na 16.00 uur woensdag 11 februari na 16.00 uur Plaats: gebouw faculteit der Geneeskunde, collegezaal I, Van der Boechorststraat 7

' ) Het is mogelijk dat dit college naar de avond verplaatst wordt. Men zie Ad Valvas.

nnaandag 3 november prof. dr. H. J. Heering hoogleraar in de wijsbegeerte van de godsdienst, zedekunde en encyclopedie der godgeleerdheid aan de rijksuniversiteit te leiden.

Wetenschap en maatschappelijke verantwoordelijkheid De ethiek (van alle richtingen!) heeft zich doorgaans vastgeklampt aan de persoonlijke, individuele verhoudingen. Liefde, persoonlijk geweten, mondigheid, medemenselijkheid, existentiële keuze speelden en spelen daarin een grote rol. Tegenover dit persoonlijk handelen stond dan de on- of bovenpersoonlijke sfeer van de ,,voorzienigheid", ,,de w e r e l d " , de redeloze natuur, de onweerhoudbare evolutie en geschiedenis, of het noodlot. Sinds Comte en Marx heeft echter de sociologische wetenschap besef gewekt van die merkwaardige ,,tussensfeer" der sociale structuren en instituties, die wel door de mens ontworpen of althans geordend zijn, maar tevens grotendeels hun eigen regels volgen. Zonder economische regels, industrie, wjtenschap (en kunst? kerk?), rechtsorde (en defensie?), verkeer en communicatiemiddelen enz. is het mensenleven op de volle aarde niet mogelijk'. Wie echter deze structuren aanvaardt, staat hun een deel van zijn persoonlijke beslissingsvrijheid af. En de 20ste eeuw ontdekte, dat deze structuren machten z i j n , die het leven op steeds volstrektere wijze gaan beheersen. Sinds de industriële revolutie zijn zowel de menselijke zelfstandigheid, met haar eigen vrije keuze, als de maatschappelijke gestructureerdheid die aan het leven haar patronen opdrong, in al hun tegenstrijdigheid mateloos gegroeid. Werd ons probleem niet ,,die Bändigung der

M a c h t " (Guardini)? De oecumene zocht het antwoord in de ,,verantwoordelijke maatschappij". Maar is dit laatste nog mogelijk — in Vietnam, in Latijns Amerika, Zuid-Afrika, in Rhodesia, enz? De revolutie kreeg het oor niet alleen van veel jongeren, maar ook van kerkelijke conferenties en van grote groepen in de ontwikkelingslanden. Zie de geschriften van Marcuse. Er is geen leven mogelijk zonder structuren. Evenzeer is het waar, dat elke structuur de tendens heeft tot zelf-verabsolutering en ,,structureel geweld" (Kwant), Het afschaffen van alle ,,establishment" (anarchisme) kan momenteel in het Westen slechts de ondergang van vele onschuldigen en de opkomst van nieuwe dictatuur te weeg brengen, Hoe langer echter in de meeste latijns-amerikaanse en andere landen de solide ontwikkeling wordt tegengehouden, des te onvermijdelijker wordt een gewelddadige revolutie — zonder dat het geweld daarmee kan worden goed gepraat. Uiteindelijk echter zijn de regels der maatschappelijke structuren geen natuurwetten, doch menselijke ordeningen. Wie in West Europa de democratische methoden onbruikbaar acht om een radicale democratisering voor het universitaire-, het bedrijfs- en staatsieven in het volkerenbestel door te zetten, is laf: buiten-parlementaire acties kunnen stimulerend werken, maar dienen ondergeschikt te blijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen