Ad Valvas 1969-1970 - pagina 255

De vergadering die u hieronder in verslagvorm bereikt behandelde het „huiswerk" dat de Stuurgroepleden m de Kerstvakantie hadden opgedragen gekregen, nl. een persoonlijke rehabilitatie van de doelstellingen en de konsekwenties hiervan voor het verdere verloop van de diskussie. Behandeld werden dit keer (in deze volgorde) de stukken van de heren Fijn van Draat, de Roos en van der Wal, en Ubbink. U treft ze bijgaand aan. De stukken van de overigen, nl. Dengerink, van Eek en Haverhoek, Crum, Oosterhuis en Verdam en Walravens komen de volgende keer m bespreking. Volgende vergadering 30 januari a.s. m het gebouw van de Medische Fakulteit, collegezaal 3 om 19.00 uur precies.

Vergadering -

men behandelde de ingekomen stukken men stelde de nieuwe begroting nog even uit voor wat betreft de behandeling — men kon zich vinden met de notulen van de twee vorige vergaderingen — men luisterde naar wat voor de 100%vergadering aan voorbereiding was gepleegd. en men ging verder met de inhoudelijke (i.t.t. huishoudelijke) diskussie, d i t keer aan de hand van de resultaten van hetgeen het merendeel der stuurgroepleden zich in de kerstvakantie als huiswerk had getroost. De diverse opstellers leidden hun stukje in onder het m o t t o ,,de kernpunten van mijn betoog".

Het praatje voor de vaak De bedoeling was Recapitulatie van doelstellingen, na alles wat we van elkaar aan mogelijkheden hebben mogen horen met daarbij, en dat was ook steeds het belangrijkste in het gesprek,

Hoe doe je het nou? Krities en dienend moest het z i j n , daar was iedereen het over eens, maar hoe? Door te zeggen dat je geen waardevrije wetenschap mocht bedrijven' Door te zeggen dat je nauw contact met de maatschappij moest onderhouden' Door te zeggen dat je maatschappelijk relevante onderzoekingen moest entameren' Goed, dat zal allemaal wel, maar hoe Operationaliseer je nu die kritiese f u n k t i e ' Hoe komt die tot leven, hoe bouw je garanties in, wat zullen waarborgen zijn tegen het in feite, terwijl je zo mooi ,,krities" bent, presies gelijke verloop als tot nog toe, n.l. dat wat ons allemaal passeert hoewel we al lang zo'n „goed mens" zijn, of onze ,,christelijke naastenplicht" op ons hebben genomen om te vervullen' Hoe goed ook immers de spreuk m de banier het zijn endere krachten, die de uitkomsten gaan bepalen. Zo IS het met het christendom (een mooie spreuk, maar naar struktuur en mechanismen feitelijk meer tot het tegendeel gedoemd). Zo IS het met onze democratie. Zo IS het met onze akademische vrijheid. En zo IS het ook met de waardevrije wetenschap, daar wordt n.l. zoals overal waar de ,,vrijheid" niet geëxpliciteerd en met waarborgen omgeven is, deze ,,vrijheid" ingevuld door de maatschappelijk zwaarste krachten.

georganiseerd) met als zodanig te betitelen). En voor een moment resumerend dus De mens zal niet/is niet autarktisch. 1. Het noemen van een doel is niet genoeg, HIJ beleeft zich en zijn menszijn slechts in de operationalisatie ervan is even belangrijk, samenhang met anderen. kan qua kracht t o t het doelgebied gerekend Van crucieel belang zijn daarom de sociale worden, brengt dikwijls pas de grote verstrukturen, die hem direkt en indirekt beschillen in interpretatie aan het licht en ïnvloeden, zijn leefwereld vormen, zijn dient niet verward te worden met de kansen en ontwikkelingen bepalen. organisatie. Gezegd zijnde en de sociale context dus van 2. De mens is een sociaal wezen (i) en is voor levensbelang geponeerd en voor vrijblijvendvrijwel al zijn individuele mogelijkheden geheid weinig plaats overgelaten hebbende bonden aan zijn sociale context. Heeft dus de samenleving t o t taak de ont3. Samenlevingen kennen diverse funkties om wikkeling van persoonsaspecten in de relaties deze individuele ontplooiing met en aan met anderen, zo ruim mogelijke kans te anderen mogelijk te maken en vaak in vorbieden. men, die in elk ander levensgebied zijn terug Daartoe kent een samenleving vele funkties, te vinden, o.a. intramenselijk. die in ongeveer gelijke samenstelling en ver4. Eén daarvan is de ratio, de mogelijkheid scheidenheid ook de intramenselijke relaties om in abstractum te kunnen neerzetten en uitmaken, zij het, voor haar, behept met de relateren wat (nog) niet concreet voorhanwisselvalligheden, die het samenspel van den IS. zoveel individuele èn bewuste kernen veroor5. Deze funktie wordt in een samenleving zaakt. vervult door de wetenschap in de organisaEen van de opvallendste kenmerken in orgatoriese vorm van diverse instanties. Een daarnisaties IS het, noodzakelijk, functioneren van IS de universiteit. van een „bewustzijns"kern, een centrum 6. Déze funktievervulling zou b.v. voor de van (zelf )reflextie, evaluatie en planning, universiteit het hoofddoel moeten zijn, een centrum waar alle problemen m abstraceventueel aangevuld met het epitheton tie doordacht en verdergedacht kunnen ,,krities", zo dat niet al impliciet in een worden, verder dan een concrete situatie goede ratio-funktievervulling opgesloten zit. ooit aan relevante variabelen zou opleveren. 7 Ook de ratio (wetenschap) moet zich orgaHet bestuur, een stichting voor het een of niseren m een beleid en al zal veel daarvan ander, een groep (partij) ideologen, een tijdlijken op elke andere organisatie, ze kent schrift, een wetenschappelijk buro, etc. etc. eigen karakteristieken, typies verband houOok de menselijke samenleving als geheel dend met haar onderwerp, haar manier van kent zo'n funktie Wetenschap, en dan nu verzamelen en relateren. nog even afgezien van de organisatoriese 8. Daartoe dient ze, zoals elke organisatie, vorm waarin ze haar effecten oplevert. intern autonoom te zijn. En als de vraag rijst of wetenschap dan slechts 9. Ze heeft van de samenleving (zonder wiens een funktie in déze zin zou bezitten behoefte en uitdrukkelijke wens ze niet zou en of ze inderdaad slechts als een wetenzijn) de opdracht deze funktie voor haar schappelijk buro over de menselijke samenefficient te vervullen. leving zou moeten waken en deze met haar 10. Waarbij diverse maatstaven voor effi(rationele) impulsen zou moeten begeleiden, ciëntie gehanteerd zullen worden, maar zou het antwoord JA moeten luiden. globaal de verdeling deze is dat de samenZoals de hersenschors niet is zonder het leving zal uitmaken (via o.a. vraag en aanbod lichaam, zo is ze ook niet dan vóór het op allerlei terreinen) wat het haar mag koslichaam, ze dient geen ander doel dan de ten, deze funktie vervuld te krijgen en de ontplooiing van het lichaam in al zijn wetenschap binnen dit kader haar eigen chemische facetten, immers daartoe is ze efficientienormen aanlegt ter voldoening aan door het lichaam opgezet en o n t w i k k e l t ze deze eis. (Waarbij concurrentie zeker een rol langzaam al haar nieuwe funkties en capacimag spelen). teiten op (de) grond van het lichaam. En gaan we dus verder Leeft ze voor zich, zo dat, zonder een onDan mag o.a. uit het bovenstaande blijken, middellijke d o o d , ooit zou kunnen, dan is dat deze funktievervulling hoogste opdracht toch vrijwel alles wat ze dan overeind zet, IS en dat daartoe een aantal taken verricht niet meer dan een hersenschim. moeten worden. De vorm universiteiten, departementen, regionale planburo's, ondernemingen, zelf1. Organisatie van de funktie (= ontwikkestandige groepen mensen en noem maar op. ling van de wetenschap — het wetenschapsHet zou te ver voeren, zoals tot nu al veel te beleid ver voert, hen allen op hun effectiviteit voor 2. Organisatie van de vervulling: de ratiofunktie te ontleden. a. Onderzoeksstof uit de maatschappij, resulVeel pleit er (nog) voor de universiteit, de taten terug, zijn ze relevant, zijn ze van nutte, van oudsher organiserende instantie van zitten we nog op het goede spoor, e.d. wetenschap. b. In stand houding (en uitbreiding) van de eigen organisatie, ook t.o.v. andere organiNaarmate ze „neutraler", oprechter en vrijer saties. 18, kan ze zich meer met de ratio-funktie naar 1) niet zonder 2) uiteraard, maar in 1) inherente eigen karakteristieken en wetspringt als eigen karakteristiek naar voren matigheden bezig houden. De hele wetenschap — één f u n k t i e , iedereen Ze dient in haar DOELEN dan deze funktieen alles die daar aan doet dient radertje te vervulling t.o.v. de samenleving te hebben zijn in één systeem, nationaal, maar liever staan, zich echter intern zo vrij te kunnen mondiaal ( i ) . organiseren, dat de wetenschap naar de voor Je hebt niet, mensen aan de universiteit en haar meest efficiënte vorm gestalte kan anderen. krijgen. (En daar efficiëntie betekent Het Niet, ambtenaren en atoomfysici, bereiken van de gestelde doelen met zo min sommigen geven er veel, proffesionele, tijd mogelijk verspilling, is een efficiëntie, die aan, anderen doen erg fundamenteel, het doel niet zou bereiken (zoals zo vaak gevelen praten er alleen maar over. beurt, het IS immers vaak zo ,,vakkundig"

Taak en functie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen