Ad Valvas 1969-1970 - pagina 305
universitaire gemeenschap, zowel horizontaal als verticaal, enz Het gebrek aan tijdige aanpassing aan moderne ontwikkelingen kan het gevolg zijn van het te snelle tempo waarin deze ontwikkelingen plaats vinden, echter ook van geestelijke luiheid En daarmede komt de menselijke factor naar voren Een klacht die veel gehoord w o r d t is, dat de huidige structuren alleen maar dienen om het machtsmisbruik door bepaalde personen en groepen mogelijk te maken Deze kritiek is zeker niet van alle grond ontbloot. Men hoede zich echter voor de gedachte, dat dit kwaad door herstructurering alleen uit de wereld te helpen IS. Alle structuren worden namelijk gevormd door mensen En van deze mensen geldt nog steeds, dat zij in zonde ontvangen en geboren zijn Wie dit feitelijk gegeven niet m zijn denken over vernieuwing verdisconteert, wordt tot een cynicus of een hopeloos gefrustreerd idealist Met geen van beiden wordt de zaak die zij nastreven gediend Een werkelijk nieuwe wereld kunnen w i j eerst verwachten bij de wederkomst van Christus Het is ons nu slechts gegeven gebrekkige tekenen van zijn komend Rijk te stellen Maar daartoe zijn wij dan ook geroepen, zowel binnen als buiten onze universiteit Indien w i j het anders w i l l e n , vervallen WIJ in een onvruchtbaar activisme of weder doperdom Van bijzonder belang zijn de geestelijke instelling en de verwachting waarmede wij in deze wereld staan BIJ alle kritiek op het bestaande zullen wij ons er bovendien voor moeten hoeden, dat WIJ ons zouden laten indoctrineren met de met name door de neo marxisten gepropageerde gedachte, dat alles wat bestaat per definitie onwaarachtig (,,untrue") is In wezen betekent deze gedachte een ontkenning van het bestaan van G o d , die de mens in zijn revolutie niet volop zijn gang laat gaan, maar nog in velerlei opzicht zijn beschermende hand over deze wereld uitstrekt
maatschappij-kritische functie Terecht wordt er veel gefulmineerd tegen de gedachte van een waardevrije wetenschap De wetenschappers worden, of zij zich dit bewust zijn of niet, m hun werk op allerlei wijze beïnvloed door krachten die van buiten de wetenschap komen, terwijl zij zelf door middel van hun wetenschap hun invloed uitoefenen tot ver buiten de wetenschap zelf Overigens valt op, dat velen die zich tegenwoordig tegen de zogenoemde waardevrije wetenschap verzetten, niet primair denken aan de religieuze en levensbeschouwelijke motieven die mede de ontwikkeling van de wetenschap bepalen, maar aan de maatschappij-kritische functie van de wetenschap De wetenschap moet volgens hen gepolitiseerd worden, nader zij moet bevrijd worden van de zogenoemde overheersing van het be staande kapitalistisch militaire apparaat en omgevormd worden t o t (en dan ontbreekt meestal verdere kritische bezinning) een instrument voor de omvorming van de maatschappij in de geest van het socialisme (vergelijk de publicaties van de SVB en geestverwante instellingen en personen) De vraag, of men zo — denkend in de geest van de schriftstellers — niet terecht komt van de regen in de drup, wordt daarbij niet gesteld In feite streeft men er naar de universiteit om te zetten in een politieke en maatschappelijke pressiegroep, maar beseft blijkbaar niet dat men daarmede bezig is de universiteit als wetenschappelijk vormingsinstituut
te ontkrachten en zo tot een speelbal van de politieke machtsgroeperingen in de maatschappij te maken. Ongetwijfeld heeft de universitaire gemeenschap onder meer tot taak zorgvuldig te volgen wat er m de samenleving rondom haar gebeurt, om 20 te kunnen constateren welke problemen van zulk een relevantie zijn, dat het waard is daarop het onderwijs en het onderzoek te richten Deze problemen zal ZIJ evenwel geheel zelfstandig en naar eigen aard — d w z wetenschappelijk — moeten verwerken Alleen zo zal zij haar eigen kritische bijdrage aan de opbouw van de samenleving kunnen leveren, naast instituten als de kerk, de politieke partij, de vakorganisatie, enz., die elk overeenkomstig eigen aard daartoe geroepen zijn Alleen zo za' het ook de universiteit mogelijk zijn de vereiste kritisch wetenschappelijke distantie te be waren en niet op te gaan in de stroom van het maatschappelijk gebeuren rondom haar Dit IS een zaak van gerechtvaardigd zelfbehoud enl<eie conclusies 1 Binnen de universiteit bestaat een grote verscheidenheid aan posities en functies, aan welke telkens een specifieke verantwoordelijkheid IS verbonden Negatie van d i t gegeven maakt de universiteit onbestuurbaar 2 De gedachte, dat in beginsel iedereen over alles moet kunnen meespreken, is irreëel en werkt, in praktijk gebracht, chaotiserend, en versluierend ten aanzien van de verantwoordelijkheden 3 Gestreefd moet worden naar versterking van de inspraak van verschillende groeperingen bij de behandeling van zaken die voor deze groeperingen van direct belang zijn 4 Inspraak zal alleen zinvol effect hebben, indien zij w o r d t geleid langs geordende banen 5 Een belangrijk deel van de inspraak zal kunnen plaatsvinden aan de basis, bij de faculteiten en de subfaculteiten a voor het onderwijs dient te worden gedacht aan de versterking van de positie van de studieraden en aan een versterking van de band van deze studieraden met hun achterban, b overwogen dient te worden om per facul-
snelle technologische ontwikkeling steeds sneller achterhaald wordt Daardoor worden de financiële lasten van het onderwijs steeds groter, ondragelijk zelfs voor rijke landen, terwijl het resultaat steeds problematischer wordt In de maatschappij van de 20ste eeuw IS voortgezet onderwijs geen privilege meer van een elite, evenmin als een proces dat aan een bepaalde leeftijd is gebonden Het vormingsproces betreft iedereen en in alle fasen van het leven Het is niet meer een voorbereiding op het leven, maar een dimensie van het leven zelf, van het gehele leven
teit, c q subfaculteit, een begrotingscommissie in te stellen, waarin behalve het wetenschappelijk corps de studenten en de administratieve en technische staf vertegenwoordigd zijn, c overwogen kan worden ook voor andere taken commissies in te stellen, waarin naar gelang van de aard van de werkzaamheden ook studenten en/of vertegenwoordigers van de administratieve en technische staf kunnen worden benoemd, d genoemde raden en commissies blijven advies en voorbereidmgsorganen van het faculteitsbestuur, dat de uiteindelijke ver antwoordelijkheid voor het faculteitsbeleid blijft behouden, e de regeling van de bevoegdheden van de faculteit, c q de subfaculteit, mag niet zo zijn dat daarin het wetenschappelijk corps kan worden overstemd door de andere ,,geledingen" 4 Voor een inspraak ten aanzien van het algemeen beleid aan de top is — behalve de weg die kan worden gevolgd via de faculteiten, subfaculteiten, enz — van belang een enigszins breed samengestelde univeisiteitsraad. Daarnaast zal echter een beperkt bestuursorgaan van 5 tot 7 leden — voor een deel voltijds — moeten fungeren Dit bestuur zal een zekere mate van zelfstandigheid moeten hebben en niet mogen worden gezien als een voorbereidings- en uitvoeringsorgaan van de universiteitsraad Gestreefd zal moeten worden naar een zeker evenwicht tussen de beide organen, zodat enerzijds ook langs deze weg de gewenste inspraak voldoende gewaarborgd blijft en anderzijds het bestuur voldoende armslag houdt om werkelijk te kunnen besturen 5 Van allen die op enigerlei wijze een bestuursfunctie binnen onze universitaire ge meenschap vervullen moet verwacht kunnen worden, dat zij van harte zullen medewerken aan de realisering van het christelijk doel der Vrije Universiteit, zoals in de statuten van de Vereniging voor Wetenschappelijk Onder WIJS op Gereformeerde Grondslag en in het reglement voor de Vrije Universiteit geformuleerd J D. Dengerink
De betreffende resolutie van de Unesco bevat een lijst van na te streven doeleinden en verder te bestuderen algemene principes en onderwijsmethoden De nadruk w o r d t gelegd op de noodzaak van nationale acties gericht op nationale problemen Voorgesteld w o r d t de actie te richten op drie niveaus research, praktische proefnemingen, voorlichting. Gehoopt w o r d t dat niet alleen de beroepshalve bij het onderwijs in strikte zm betrokken personen en instellingen bij de actie zullen worden betrokken, maar ook andere geledingen van de maatschappij met name ouders, werkgevers, vakorganisaties, kerken enz
hoofdthema Dit IS de grondgedachte van de zogenaamde education permanente, die men met recht het hoofdthema van het Internationaal Jaar voor het Onderwijs kan noemen Doorvoering daarvan betekent een grondige vernieuwing niet alleen van de structuren en pedagogie van het onderwijs, maar het in één conceptie vatten en het op elkaar afstemmen van alle vormen van schools- en buitenschools onderwijs. Dit zal uiteraard veel studie, inventief vermogen en doorzettingskracht vereisen
streven naar diepgang De plannen die tot nu toe door het contactorgaan zijn ontworpen, zijn een begin. Er moet naar gestreefd worden de actie verder te completeren en meer diepgang te geven. 1970 IS het jaar van initiatieven, die in de jaren daarna voortgezet en t o t rijpheid gebracht moeten worden.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1969
Ad Valvas | 502 Pagina's