Ad Valvas 1969-1970 - pagina 256
doch in princiepe zouden allen, die zieh voor dit aspect van het leven interesseren moeten meedraaien in eenzelfde systeem, dat onderling voedt en verbindt, opvangt en corrigeert Niet zoals nu wat congressen en vak (U tijdschriften, wat contacten in commissies en via college's ' WEG met de bespottelijke scheiding tussen studenten-staf en hoogleraren WEG met de afgestudeerden WEG met de enorme scheiding tussen de vakken en de faculteiten WEG met de aan een persoon gebonden leer stoel WEG met de monopolisering van kennis WEG met de af (op) gekochte bedrijfsresearch E E N , ellendige, familie, weetjewei. En 2 Niet zonder die 1., maar ook vanwege die vervulling van de funktie met a een goede en dwingend ingebouwde relatie met de samenleving en NIET een tijdje achter het buro om een maatsch.relevant onderwerp op papier te werpen Óf, het zonder meer overstappen van het ene onderzoek in het andere omdat er nog ,,vragen" waren opengebleven en ook NIET zonder meer onderzoekingen gaan repliceren omdat de ander van een b.v. techniese onzuiverheid verdacht wordt. Zowel bij aanvang, als tijdens het onderzoek proces toetsen op relevantie. H o e ' VOELHORENS in het wetenschapsproces als wetenschappelijke vereiste inbouwen door b.v. organisatories een nauwere relatie met de samenleving op te bouwen via de contacten met de wetenschapsmensen in de maat schappelijke beroepen via contacten, vraagstellingen en meewerken in maatschappelijke groeperingen op aanverwante terreinen via het openbaarlijk toetsen van wetenschap pelijke prognoses aan de praktijk, met „inspraak" van de practici t a.v vraagstelling en uitkomsten via analyses en raadgevingen m conflictsituaties via het vergelijken van het wetenschappelijk mogelijke met wat maatschappelijk is via het entameren van problemen als von Hentwig schetst op pag. 10 t / m 15 via de voorbeelden, die ik op de vorige ver gadering t.a.v. voelhorens heb gegeven en die misschien wel in de notulen zijn terecht gekomen ENFIN en via, hoop ik, nog veel subtielere kanalen. In princiepe is het de overbekende wetenschappelijke kringloop haal stof uit een reeele situatie pas je wetenschap er op toe bereik een conclusie (een prognose b.v ) en pas die toe Is die nu waar en ook tamelijk volledig waar/ d o e t h i j letsaan de situatie/is het een krachtig hanteerbare analyse/zit hij op de hoofdkarakteristieken/is hij niet alleen ,,acade misch"/ (Al te vaak blijkt dat een wetenschappelijk volkomen zuivere conclusie zo'n gering deel van de variantie omvat, dat bij het normaal laten verlopen van de onderzochte situatie zijn invloed niet merkbaar is en dat ook niet via één of twee indirekte trappen. Dèt o.a. moet snel bekend worden, opdat er gewijzigd kan worden. Te vaak kuddert zo'n op zich waar verschijnsel door de literatuur alsof het wear is.) In princiepe de oude kringloop dus, maar hij
moet vaker en ook al in deelprocessen worden toegepast op de werkelijkheid en niet op de wetenschappelijk vertaalde werkelijkheid. Dit zal onder meer, naast veel techniesgepluis, ook op de duur een andere code van wetenschappelijkheid met zich mee moeten brengen. en b. DE M E N S E L I J K ^ O R G A N I S A T I E , de interne opbouw, het-sociale milieu, de recrutering van nieuwe leden, etc. Nu dus ook oude bekenden in een nieuwe nog niet eerder vertoonde relatie de opleiding bij de organisatiestructuur! 'k geloof dat het niet veel méér is, die opleiding, een aanvangsperiode en zelfs daar ben ik nog met zo zeker van en dan verder, HOP, meewerken, zo snel en volledig mogelijk, de kneepjes van het vak leren l<ennen door méé te doen. En dan zal een van de belangrijkste en meest bizarre uitkomsten zijn Het meedoen van ondeskundige kinderen in het grote mensen spel zal vragen t.a.v. relevantie, organisatie, normen, wetenschappelijke taboe's en ethiek oproepen, die door de proffesioneel deskundigen niet te beantwoorden zijni En IS mogelijk een van de belangrijkste redenen (onbewust') waarom ze met in de echte wetenschappelijke keuken mogen kijken. Vooral t.a.v de organisatie van de wetenschap en zijn werkers zijn er nog zulke open plekken op de kaart, dat het haast angstig IS om daarover te laten meepraten, met WIE moeten ze dan nl. praten? Dit mag ook een antwoord zijn op de vraag of wel of niet voor het beroep opgeleid moet/mag worden en of dat verschil maakt. Opgeleid moet er worden voor het vervullen van een maatschappelijke ratio-f unktie en dan moet zeker geleerd worden hoe dat in de maatschappij nou ook echt te laten functioneren temeer daar 1. alle universitaire stof uit de niet universitaire samenleving moet komen, waarvoor nogal wat aandragers en tipgevers nodig zijn en 2 allen in een funktieverband zullen moeten blijven samenwerken (zoalsdat journalisten, kunstenaars, musici, joden en tonelisten al zo lang doen, zij het dan dat ZIJ het tamelijk gemakkelijk hebben, minoriteitsgroepen met duidelijk herkenbare Produkten)
verkeer en voor inbreng vanuit de werkelijkheid, maar daarover misschien een volgende keer, fijn van draat
Fijn van Draat: een operationalisatie van doelstellingen zou moeten dienen om de diverse fraai geformuleerde doelen wat meer tastbaar te maken. Het moet niet verward worden met de organisatie van het geheel. 1. om op de doelstellingen te komen is een ander uitgangspunt genomen dan de bekende etiese of morele, nl de funkties van samen levingen en organisaties. Eén daarvan is bv. de funktie van de (zelf) reflektie, de moge lijkheid in abstracto te kunnen neerzetten en relateren aan wat nog niet in concreto voor handen is. Voor de samenleving wordt deze funktie vervuld door de wetenschap, dat is mijn stelling. Voorzitter. Slechts deze funktie zou vervuld moeten worden door de universiteit' F.v.D. en verder I k zeg niet, de énige funktie van de universiteit. Het zou de énige funktie van wetenschap moeten zijn. Of daarin dan weer de universiteit een eksklusieve rol moet spelen, nee, dat lijkt me niet, wel méér organisaties houden zich met wetenschap bezig En, zou dit de enige funktie van de universi teit moeten zijn — nou nee—, die doet ook wel meer, ze leidt o p , ze is een organisatie van mensen met alles wat daarbij komt kijken, etc. — of dit een antwoord mag zijn 2. De ratio-funktie (het vervullen van die bewustzijnsfunktie) is een opdracht van de samenleving en ontleent dan ook zijn doelen één de samenleving. Intern echter kent ze haar eigen kritena, haar eigen wetmatigheden. De wetenschapsbedrijvigheid w o r d t dus slechts bedreven opdèt zij samenlevingsbe hoeften kan vervullen, naar de vormen die die samenleving stelt, maar intern dient ze zeker haar eigen kritena aan te leggen.
3. De organisatie van die functie zou ter hand moeten worden genomen door allen die in princiepe op dat terrein werken, dus niet alleen de universiteiten, departementale buro's, zelfstandige instituten, wetenschappelijke organisaties, de afgestudeerden etc etc. Ze zouden dan deel uit moeten maken, van één systeem, dat de vervulling van deze funktie koordineert, voedt en ondersteunt. 4. De vervulling van die f u n k t i e . a. Het is een opdracht van de samenleving en één van de intrinsieke plichten is dus dèt in het oog te DE MENSELIJKE O R G A N I S A T I E van het geheel van ratio-werkers zou een nadere schets houden, — w o r d t die funktie wel goed ver v u l d ' — zitten we nog wel op de goede w e g ' verdienen, — zijn we met alleen voor eigen belang bezig' daar het ons tot hoofdgerecht moet dienen — de kontrole daarop moet dringend m het IS een volgende en uitgebreider keer miswetenschapsproces ingebouwd worden. Zó x h i e n meer van dienste. zelfs, dat bij het met voldoen daaraan een Alleen van belang nog Z I J , die organisatie, zou zich moeten bedienen stop optreedt, maar met verder kan Zoals m het gewone verkeer dat gebeurt als men van eenheden, die rusten op het vervullen van goederen produceert die niemand afneemt, die ratio-funktie en die daartoe vooral aspecof praatjes verkoopt waar geen hond naar ten van wil luisteren, b. De instandhouding van de relevantietoetsing (voelhorens) eigen organisatie, het opleiden, de onderlinge evaluatie band van de werkers etc Hiervoor spreken de wetenschap (het werken) duidelijke uitspraken als Weg met de afgeen wetenschapsorganisatie (coördinatie) studeerden, weg met d i t , weg met dat (zie van node hebben, hiervoor het stukje). op faculteiten kom je dan niet En d i t zijn dan ook typische voortbrengselen op projektgroepen zeker met van deze analyse. en op vakgroepen (v. Strien) misschien ook Voorzitter Weg met de afgestudeerden, ze met, mogen niet ophouden met studeren' Jai ik weet het nog niet, De afgestudeerden zouden in dit ratio-syseen vakgroep lijkt me veel te weinig zinteem moeten blijven doorwerken, meedraaien' tuigen hebben, o.a. voor intervakgroep-
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1969
Ad Valvas | 502 Pagina's