Ad Valvas 1969-1970 - pagina 41

De voornaamste corifeeën van de Insekten Sekte zijn: T. H. J. Kley, H. Mathijsen, M. Reneman, R. J . Grootveld en kapitein Blauwbaard met zijn scheepshond T r i x . Ereleden zijn o.a. J . Lennon en zijn echtgenote Joko Ono. Hieronder vindt U overigens enkele woorden van Theo Kley zelve:

Theo Kley: „Geen paniek. Stop. Geen angst. Stop. Niet nerveus. Stop. De I nsekten Sekte heeft alles immers in de Blauwe Hand. Dankzij het unieke preparaat Imuun-Blauw, ontwikkeld in het deskundologisch laboratorium van de Insekten Sekte en de Alarmisten, kunt U het welvaarts-vuil weer zuiver inhaleren. Vertrouw op de Insekten Sekte! Ook de milieuverveling w o r d t dag en nacht door de Insekten Sekte bevorderd en verzekerd. (Alle ludieke inspanningen komen immers pas na verveling). Dit altes w o r d t U aan de V U deskundologisch gedemonstreerd, onder begeleiding van het Resistentie-orkest. De sonoloog Hubertus Mathijsen leidt het orkest. Hoogtepunten uit het programma zijn: — de aanbieding van de Mobiele Leerstoel in de Deskundologie; — de inaugurele rede van Professor Maximiliaan Bleu, Hoogleraar In de Deskundologie; — een Vivisectie op een Imuun-Blauwe zak. Pro-sector: T. H. J. Kley;

de nota-Veringa en de werkstrukturering bij Piiilips (of de technokratisering van de universiteit).

•

I. achtergronden De oude struktuur van de universiteit, die off isjeel nog steeds gebaseerd is op de verhouding leermeester-leer! ingen en op de situatie dat de hoogleraar in staat is zijn gehele vakgebied te overzien en bovendien het beheer over een instituut te voeren, voldoet niet meer. Dit niet-funktioneren van de huidige organisatie w o r d t veroorzaakt door de veranderde eisen, die aan onderwijs en onderzoek gesteld worden, ten gavalge van veranderingen in het produktieproces. In de diskussienota van minister Veringa over de Demokratisering van het onderwijs (19 juni jl.) staat onder het hoofdje 'achtergronden van het streven naar demokratisering' o.a.: ,,Voor een verdere ekonomiese groei tenslotte w o r d t de bezetting van steeds meer arbeidsplaatsen met hoger gekwalifiseerde arbeidskrachten noodzakelijk geacht. Dit is alleen te verwezenlijken, als pQtentieel talent optimaal t o t ontwikkeling w o r d t gebracht". (Daarnaast worden als achtergronden genoemd: de toewijzing van sociale posities, en de daaraan verbonden status, macht en inkomen, waarbij het onderwijs een zeer belangrijke rol speelt; en de verrijking van het individu door onderwijs). Er zijn dus steeds meer hooggeschoolde arbeiders nodig. De mogelijkheden om universitair onderwijs te volgen zijn dan ook uitgebreid en het gevolg is een enorme toeloop van het aantal studenten (daarbij k o m t de geboortegolf '46-'47). Hoewel de produktie van de universiteit (afgestudeerden en resultaten van onderzoek) voor een groot deel aan het bedrijfsleven ten goede k o m t , weigert zij in het onderwijs te investeren. De regering moet de steeds hoger wordende kosten van het onderwijs betalen. Het gevolg hiervan en van het gevolgde bezuinigings(!)beleid van de regering') zijn de volstrekt onvoldoende personele en materiële voorzieningen aan de universiteiten, waardoor wachtlijsten, plaatsingskommissies en vaste

Scène uit ,De Vlinderopera' — een demonstratie van de Koffer Eerste Hulp bij Milieu-Verveling ( E H M V ) , te zien op een monitor; — de uitreiking van honderd biljetten van honderd gulden aan de V U ; Vele prijzen en Verveling verzekerd! Gezamenlijke zang: smartlappen (o.a. „Moeder, waar zijn de vlinders gebleven?" en „ D e aarde w o r d t eens een heel groot feest").

percentages afvallers steeds meer voorkomende verschijnselen worden. De bovengeschetste situatie bestaat eigenlijk al vanaf 1945 en sinds die t i j d zijn herhaaldelijk plannen gemaakt voor de herstrukturering van het (hoger) onderwijs. Deze hadden echter weinig kans in de bezadigde universitaire wereld, die bleef vasthouden aan lang verouderde idealen, strukturen en onderwijsmethoden. De funktieverandering van de universiteit werd een aantal studenten (en anderen) de laatste jaren steeds duidelijker. Als de kommissie Maris voorjaar 1968 haar rapport uitbrengt, volgt een landelijke aktie, waarna het rapport, althans off isjeel, verworpen wordt. In „Universiteit en Onderneming, een analiese van het rapport Maris" w o r d t gezegd: ,,Verwetenschappelijk ing van de industrie betekent onvermijdelijk ook industrialisering van de wetenschap. En op industrialisering van de wetenschap volgt de invoering van het organisatiemodel van de grote onderneming op universiteit en hogeschool als een echo. Universiteit en hogeschool worden ondergeschikt gemaakt aan dezelfde eisen als waaraan een onderneming beantwoorden moet: efficiency, kostenverlaging, rendement, flexibiliteit en slagvaardigheid van beleid." (bij de bespreking van de nota-Veringa en de reorganisatie bij Philips w o r d t hierop nader ingegaan). De voornaamste ontwikkelingstendenzen binnen de 'massale kennisfabriek', die de universiteit w o r d t , zijn:

Dit alles tijdens de religieuze dienst in de Blauwe Kapel, opgedragen door „Erasmus" bij het altaar van de gevallen vlinders. Nogmaals de datum: Donderdag 25 sept. 20.00 uur, Biologisch Laboratorium. J. de Boer ab actis VU-werkgroep

moet samenwerken met de dosent van het andere vakgebied. Onderzoeksresultaten van het ene vakgebied worden gebruikt als onkontroleerbare gegevens op het andere vakgebied. Daarbij komt dat de dosent maar een klein gedeelte van zijn leeropdracht kan vervullen, zeker wanneer hij nog allerlei bestuurlijke taken heeft. De oplossingen voor deze overspannen situatie worden gezocht in een verscherping van de hiërarchie. Het rapport van Os is hiervan een uitstekend voorbeeld (1968): het houdt in een versterking van de hierarchiese opbouw van het dosentenkorps, regeling van salarisen prestigegrenzen, reglementering en kanalisering van promotiekansen, van taakstelling en posities. Hetzelfde geldt voor het rapport IVIaris: versterking van de hierarchiese bestuursstruktuur van de universiteit, om te komen tot een efficiënter en slagvaardiger beleid, geschoeid op de leest van een bedrijf. Verantwoordingsplicht naar boven, slechts inlichtingen naar beneden. Beide rapporten zijn offisjeel verworpen en het gaat er nü om (Veringa) op de universiteiten organisatievormen te ontwikkelen die niet zo onderdrukkend zijn als de voorgestelde hierarchiese strukturen. Daarbij moet gebruik gemaakt worden van de tendens t o t specialisering die leidt t o t de noodzaak van intensievere samenwerking en overleg binnen een instituut en tussen instituten onderling. De specialisering van de wetenschap is reeds zo ver gevorderd dat het onmogelijk is om een management de voortgang van onderwijs en onderzoek te laten bepalen. Daarbij komen dan nog faktoren als onberekenbaarheid van de uiteindelijke resultaten van metodies onderzoek; spontaniteit van individuele inzich-

A . Specialisering Hoe radikaler de specialisering, hoe afhankelijker de specialisten van elkaar worden. In de eerste plaats moeten zij bij het gebruik maken van allerlei instrumenten en apparatuur de hulp van andere specialisten (technies en administratief). In de tweede plaats moet er ') een werkverdeling gemaakt worden voor de verschillende aspekten van een bepaald onderzoek. De ene specialist moet op t i j d onderzoeksresultaten geven aan de andere specialist. De dosent van het ene vakgebied

daarbij nog gebaseerd op een onjuiste prognose ten aanzien van de groei van het aantal studenten. Zie het artikel van Herman Lamers ,,lnvesteringsbeleid leidt tot faillissement onderwijsbeleid" in V r i j Nederland van 23-8-1969.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen