Ad Valvas 1969-1970 - pagina 422

De organiserende stichting: F O U N D A T I O N FOR THE PROMOTION OF EAST-WEST CONTACTS FREE U N I V E R S I T Y A M S T E R D A M

Board: Prof. dr. G. Kuypers, chairman; drs. R . T h . Jurrjens, vice-chairman; C. Bremmer, secretary; mej. D. Mulder, treasurer; C. J. Baart, member; mr. C. A . Bos, member; mr. P. J. A . Idenburg, member; H. R.vonMeyenfeldt, member. Advisory Committee: Prof. dr. E . H . van der Beugel; prof. dr. J.W. Bezemer; prof. mr. W. F. deGaay Fortman; dr. L . G . M . Jaquet; drs. M. Kohnstamm; prof, mr. P. H. Kooijmans; mr. H. G. Quik; prof. dr. J. Tinbergen. Vanaf haar prille begin heeft de Afdeling „Internationale Betrekkingen" in het bijzonder de bestudering van de verschillende aspecten van de Oost-West-verhouding t o t haar werkterrein gerekend. Om niet alleen theoretisch werkzaam te zijn, maar ook

praktisch een — zij het bescheiden — bijdrage te leveren aan een beter wederzijds begrip tussen de beide delen van Europa, werd deze Stichting in het leven geroepen. De artikelen uit de Statuten, welke betrekking hebben op doel en werkwijze, luiden dan ook: Artikel I I : De Stichting heeft ten doel het bevorderei van contacten tussen Oost- en West-Europa' in het bijzonder op universitair niveau. Artikel I I I : De Stichting beoogt haar doel te verwezenlijken door het organiseren van congressen, studiereizen, uitwisseling van studenten en academici en verder alles dat bevorderlijk geacht mag worden voor het bereiken van de doelstelling. De Stichting zal daarbij contacten leggen en onderhouden met organisaties met soortgelijke doelstellingen in Nederland en andere landep.

FOUNDATION FOR THE PROMOTION OF EAST-WEST CONTACTS Department ol International Relations, Free University of Amsterdam Inter-academic Eait West Conference to be held May 2 7 , 28 and 29. 1970 at the R A I

Congress Centre, Amsterdam

European Security in the Seventies H A N S J. M O R G E N T H A U , Professor in Political Science and Contemporary History at the Universities of Chicago and New Yorl« JOHAN GALTUNG. Director at the Institute for Peace Research, Oslo CURT GASTEYGER, Centre des Etudes Atlantiques, Boulogne-sur-Seine

Congresbureau: Koningslaan 22-24. Tel. 0 2 0 - 7 3 9 4 9 1 , tst. 06.

HET SIMIILATIEQOILEGE „EUROPESE VElUGHEOSßONFERENTIE" Reeds jarenlang (b.v. in de Verklaring van Boekarest van juli 1966) pleiten de landen van het Warschau Pact voor het houden van een Europese Veiligheids Conferentie. Op deze groots opgezette conferentie zouden dan alle problemen, die na de tweede wereldoorlog zijn blijven liggen, moeten worden geregeld. De houding van de NAVO-landen hiertegenover is altijd nogal sceptisch geweest, echter vooral na de speciale oproep van het Warschau Pact van 17 maart van vorig jaar bleek men hier en daar in het Westen t o t een meer positieve reactie geneigd. De Afdeling ,,lnternationale Betrekkingen" besloot deze conferentie als onderwerp te kiezen voor een simulatie-college, dat t o t doel had, naast het aan de deelnemers inzicht geven in de huidige problemen betreffende de Europese veiligheid, het beoefenen van onderhandelingstechnieken en het zich vaardig leren uitdrukken in de Engelse diplomatieke taal. Wat het laatste betreft: de afdeling is veel dank verschuldigd aan Miss Marianne Boelens B.A., die voor correctie van de stukken zorgdroeg en een speciaal voor de deelnemers georganiseerde cursus in het talenpracticum van onze universiteit leidde. Hoewel een zekere mate van extra-polatie toegestaan was (aangezien voor het einde van het spel — 24/25 maart — in de werkelijkheid nog geen conferentie te verwachten viel), bleef toch de nadruk gelegd op de eis zich zo veel mogelijk aan de werkelijkheid te houden, terwijl de tijd niet werd „stilgezet". Achteraf bleek daarbij de verwachting dat geen ,,onmogelijke" gebeurtenissen het spel zouden doorkruisen overigens terecht. Deze ,,policy-oriented" approach bracht een grote behoefte aan informatie met zich mede: de afdeling zorgde dan ook naast documentatiemappen voor een speciaal aangelegd en bijgehouden archief, terwijl inleidende lezingen van deskundigen uit binnen- en buitenland (o.a. de Sowjet-Unie) en een speciaal seminar over de kwestie-Berlijn georganiseerd werden. Daarnaast werd voortdurend het belang van regelmatige contacten met de diverse ambassades in Nederland benadrukt.

Reeds op de eerste dag van het college verdeelden de studenten zich over een veertiental landen-delegaties: zes NAVO-landen (met als coach mr. P.J. A.Idenburg), zes W.P.-landen (coach: drs. R . T h . Jurrjens) en twee neutrale landen: Finland en Joegoslavië. In december van vorig jaar werden, vlak nadat deze bijeenkomsten in werkelijkheid gehouden waren, conferenties van de Atlantische Raad (NAVO) en Politiek Consultatief Comité (W.P.) georganiseerd, waar de landen van beide organisaties tot een gemeenschappelijke strategie trachtten te komen, zodat in de eerste drie maanden van dit jaar de bl- en multilaterale onderhandelingen konden plaatsvinden. Wel, er is onderhandeld, doorlopend (vaak t o t in de vroege ochtenduren) en keihard: het aan de congresdeelnemers verstuurde verslag telt 160 pagina's geproduceerde stukken.*) Wat betreft de gegevens uit de werkelijkheid moest ten aanzien van het Warschau Pact vooral rekening gehouden worden met de communique's van Praag (31 oktober) en Moskou (4 december). In het eerste stuk werd als tijdstip voor de conferentie de eerste helft van 1970 voorgesteld, terwijl als plaats Helsinki genoemd werd. Tevens kwamen al twee agendapunten ter sprake: 1. Verzekering van de Europese veiligheid en het afzien van het gebruik van geweld of de dreiging met geweld in de wederzijdse betrekkingen tussen de Europese staten. 2. De uitbreiding van handel, economische, wetenschappelijke en technologische betrekkingen op basis van gelijkheid, met het oog op het bevorderen van politieke coöperatie tussen de Europese staten. De bij de Warschau Pact levende gedachte is stap voor stap eerst de gemakkelijke en dan de moeilijker zaken te behandelen. Overigens werd in het spel door het Warschau Pact aan deze twee punten nog een derde betreffende militaire zaken toegevoegd. Op alle drie de punten werden verdragen of verklaringen uitgewerkt. Aan de andere kant diende rekening gehouden te worden met de Verklaring van de A t lantische Raad van 5 december, die voorals-

nog de voot afhield door te stellen, dat ,,uitzicht op concrete resultaten in ieder geval essentieel is", daarbij de nadruk leggend op het verbeteren van het politieke klimaat d.m.v. bi- en multilaterale besprekingen. Tevens wenste men er verzekerd van te zijn ,,dat een dergelijke bijeenkomst — of reeks van bijeenkomsten — niet zou mogen dienen om de huidige deling van Europa te bezegelen en dat zij het resultaat moet zijn van een gezamenlijke inspanning van alle belanghebbende landen om de problemen die hen scheiden op te lossen." In het spel is het niet tot een organiseren van een Europese Veiligheidsconferentie zelf gekomen. Zoals ook uit de door henzelf in het kader van het spel opgestelde „geheime instructies" bleek, voelden vooral de Amerikanen niets voor deze conferentie. Eerst in de NAVO en later in het overleg met de Sowjet-delegatie zag deze delegatie kans de conferentie voorlopig op de lange baan te schuiven. Dit bereikte men vooral via de NAVO-eis het al of niet doorgaan van de EVC te koppelen aan de resultaten van het (ook in de werkelijkheid plaatsvindende) Berlijn-overleg van de Grote Vier: ,,When you can't agree on Berlin, how could you agree on Europe?" Waarop de Sowjet-reactie van de kameraden Nijeboer en Van Seters: Opposing this ,,status-quo" policy is the policy of the USSR..., Niet alleen in de lawine van officiële stukken ook in minder formele kranten-artikelen kon men zijn ideeën kwijt. Daarbij bleken zelfs de coaches niet onkwetsbaar; zo vertrouwde Secretary of State Mr. Arend Huitzing (als cultureel antropoloog toch geen vreemde eend in de bijt!) in een interview Congress-reporter Michael Kramer toe: ,,...The Eastern European satellites have really nothing to say, that's the plain t r u t h ; the Russians dictate everything in the Warsaw Pact meetings and there's a big brother behind them dictating the political line. Shall I tell you something, Mike? There is much impatience of a younger generation in your reasoning. Do you want me to sell out to the Russians? If not, you will have to

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen