Ad Valvas 1969-1970 - pagina 439

HORTUS eOTANIßUS Behalve het kassencomplex, waaruit verschillende planten reeds beschreven zijn, behoort tot de Hortus Botanicus o.a. ook de heemtuin, een gedeelte van de ziekenhuistuin, beplant met inheemse gewassen. ­

­" j f ' ^ ' r f ' v f t . ­ ­

S'V ï ­ ,

.

Air.... .

In de grote kas bloeit Musa velutina L , Musaceae, de banaan, die op een lage boom lijkt met enige zeer grote wijd uitstaande bladeren De stam is evenwel schijn, want hij bestaat uit de om en over elkaar liggende, vleugelachtige verbrede bladstelen Een boven grondse zichtbare stam is er dus niet. De bloemen op de d i k k e , algemene bloei­ stengel zijn in dwarse njen geplaatst en elke rij staat in de oksel van een purperen schut­ blad. Aan de top verschijnen vele rijen man­ nelijke bloemen, aan de voet van de bloei

4B.

/;

.%V

. .r

In het moeras van dit deel van de t u i n bloeit op het ogenblik Waterdrieblad (Menyanthes trifoliata L Menyanthaceae), een opvallende plant met vlezige forse driedelige bladeren. De stevige, rechtopstaande ca 30 cm lange trossen roomwitte bloemen met hun gewim perde slippen zijn heel karakteristiek (foto's). Het geslacht omvat slechts één enkele soort, die in Europa, Azie en Amerika voorkomt maar in Afrika ontbreekt Calla palustris L , de Slangewortel behorende tot de Araceae of Aronskelkachtigen, groeit m het zelfde gedeelte van het moeras Men herkent deze familie dadelijk aan hun bloei wijzen Gewoonlijk zitten de heel kleine bloemen dicht bijeen, rond een bloeikolf die aan de voet door een schutblad omgeven is De bloemen bij deze familie zijn meestal één­ slachtig Van een bloemkroon of kelk is eigenlijk geen sprake er zijn hoogstens kleine lobjes op de plaats van een bloemkroon. Bij éénslachtige bloemen zijn de manlijke bloe men in het bovendeel van de bloeiwijze inge plant De vrucht is een bes. In Nederland is Calla palustris vrij zeldzaam (behalve b v in de Vechtstreek), maar komt in geheel Noord­ en Midden Europa (in Groot Brittannie pas in 1861 ingevoerd), in Siberië en Noord­Amen ka voor Uit de kruipende wortelstok verschijnen de breed hartvormige bladeren en daar tussen de kleine, w i t t e bloeischeden, die de korte bloei kolf half omgeven.

makkelijk te herkennen plant, tenminste als men de buisvormige rechtop uit het water stekende stengels, die in kransen van 6 12 priemvormige, stijve bladeren met harde spitsjes etagegewijs dragen, niet met de paarde staart (deze behoort tot de lagere planten) verwart. Zij gelijkt daar, oppervlakkig gezien, wel wat op en mede daaraan dankt de plant zijn wetenschappelijke naam, die van hippos= paard en oura = staart is afgeleid. Hoe klein de bloemen ook zijn de lidsteng behoort tot de hogere planten. I n de bladoksels staan tweeslachtige kroonloze, groene bloempjes die uit één meeldraadje en een onderstandig éénhokkig vruchtbeginseltje met één zaadje bestaan Het stuifmeel wordt door de wind vervoerd

ONDERSCHEIDING

OPENINGSTIJDEN: maandag van 9 (DO tot dinsdag „ 9.00 ,, woensdag „ 9.00 , , donderdag „ 9.00 ,,

wijze staan een half dozijn of meer dwarse ,,kammen" vrouwelijke bloemen. De moederplant sterft, nadat de vruchten zich ontwikkeld hebben, waarna de jonge scheuten, die vlak naast de ,,stam" ontstaan, haar taak overnemen Musa velutina is een van de kleinblijvende bananen, welke uitgroeit tot ± 3 m hoogte. De vruchten (bananen) zijn fraai gekleurd en behaard, vandaar velutina, hetwelk op deze beharing duidt Deze bananen zijn niet eetbaar, daar zij vol met tamelijk grote zaden zitten.

16.30 uur 16.30 „ 16.30 „ 16.30 „

De kruipende, soms wel 2 m lange wortel stokken houden van een voedselrijke of zout bevattende slijkbodem en stilstaand of lang­ Tot dezelfde familie behoort A r u m maculatum zaam stromend niet al te diep water (tot 3 m) L , de gevlekte aronskelk (macula = vlek, van­ De plant is op het gehele N. Halfrond tot op wege de vaak bruin gevlekte bladeren). De soms meer dan 1000 m boven zeeniveau te bladeren zijn breed spies of pijlvormig, de vinden en komt in Z. Amerika en Australië bloeischede is geelgroen en daar steekt de voor Op Groenland is het de meest algemene loodkleurige kolf scherp tegen af I n het voor­ waterplant jaar verschijnen de bladeren en bloeiwijzen In Nederland komt hij niet in Z ­Limburg en boven de aarde aan het einde van de zomer evenmin in zuur veenwater voor. Er zijn tal zijn de opvallende roodoranje bessen rijp rijke groeivormen (tegenover Vogeleiland, in de Heemtuin) Als het water hoog staat en stroomt, blijven In het moeras tussen het Waterdrieblad en de stengels vaak geheel ondergedoken en de de Slangewortel, bloeit nu ook met hele lange, doorschijnende en nu slappe bladguir kleine bloemen, de Lidsteng (Hippurisvulgaris landes kunnen een buitengewoon sierlijke L., Hippuridaceae) Het is een bijzonder ge indruk maken.

Prof. dr. G. J. de Vries, hoog­ leraar in de Griekse taal­ en letterkunde, is benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Wij wensen prof. D e Vries van harte geluk met deze hoge onder­ scheiding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen