Ad Valvas 1969-1970 - pagina 336

te fungeren als spreekbuis van de gezamenlijke Nederlandse universiteiten en hogescholen. Nu de Raad zelf het besluit heeft genomen, dat in overeenstemming met de bedoeling van de wet, de leden voortaan als vertrouwensmannen namens hun insteUing zullen spreken, laat zich de vraag stellen, of het niet mogehjk is dat de Raad in bepaalde gevallen namens de instellingen advies uitbrengt. Indien deze vraag bevestigend zou worden beantwoord zou naast de adviserende, ook de coördinerende functie die de wet aan de Raad heeft toegedacht beter tot haar recht kunnen komen, zonder dat formeel aan de vrijheid van de afzonderlijke instellingen afbreuk wordt gedaan.

2. Het tweede punt, waaraan aandacht zou moeten worden besteed is de samenstelling van de Raad en de positie van de leden ten opzichte van hun universiteit. Toelichting De wettehjke bepaling dat de leden en de plaatsvervangende leden worden aangewezen door het college van curatoren en de senaat is tot voor kort aldus geïnterpreteerd-dat van elke universiteit in de

regel een curator en de Rector (of Prorector) als lid en de secretaris van de universiteit en een ander Ud van de senaat als plaatsvervangend lid werden aangewezen. De Academische Raad heeft aan de insteUingen in overweging gegeven de samenstelling van hun vertegenwoordiging in de Academische Raad als zodanig te wijzigen dat daarin ook een staflid en een student worden opgenomen. Aanvankehjk meende men dat dit het beste zou kunnen geschieden door de plaatsen van plaatsvervangende leden hiervoor beschikbaar te stellen. In een later stadium heeft de dagelijkse raad gesuggereerd een staflid en een student als adviseurs aan oe bestaande en te handhaven afvaardiging van elk der universiteiten en hogescholen toe te voegen. Daarbij ging de dagelijkse raad ervan uit, dat per instelling nooit meer dan vier personen aan de vergaderingen van de Academische Raad zouden deelnemen en dat de zes personen, die op deze wijze bij het werk van de Raad zouden zijn betrokken, in onderüng overleg zich zouden voorbereiden op die vergaderingen en zich na afloop daarvan zouden beraden over de resultaten. Bij een definitieve regeling over de meest gewenste samenstelling zal gekozen moeten worden uit twee mogeüjkheden.

10 1

De eerste mogelijkheid is dat de samensteUing van de Raad een afspiegeling vormt van de samenstelling van het universiteitsbestuur. Deze constructie past bij de onder 1 ontwikkelde gedachte, dat de leden van de Raad als stelling optreden. De tweede mogeUjkheid is dat de Raad is samengesteld op basis van de „categorale" groeperingen binnen de universiteit of hogeschool. In dat geval zouden de leden niet kunnen optreden namens hun instelling. Het is zonder meer duidelijk dat de keuze tussen deze twee varianten in belangrijke mate bepalend zal zijn o.m. voor de coördinerende functie die de Raad in het interuniversitaire bestel zou kunnen vervullen en voor de taken die hem terzake zouden kunnen worden opgedragen. 3. Tenslotte zou onder ogen moeten worden gezien het vraagstuk van de verhouding van de leden van de secties voor interuniversitair overleg tot de faculteiten en subfaculteiten, waarm zij zitting hebben. Toelichting Het gestelde in de toelichting bij de punten 1 en 2 geldt in wellicht nog sterkere mate bij punt 3.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen