Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1969-1970 - pagina 387

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1969-1970 - pagina 387

5 minuten leestijd

bladeren. Een verklaring van het tot stand komen van deze curiositeit is bijzonder moeilijk te vinden en te formuleren. Het l i j k t , oppervlakkig gezien, of de hoofdnerf van het blad steeds maar doorgroeit en (vaak na enkele windingen) zich ringvormig gaat spreiden en van onderen af steeds doorgroeiend, een cilindervormige beker vormt. Daar blijft het met b i j ' tenslotte verschijnt vlak onder de groeiende nerfspitseen dwarse " p l o o i " , een deksel, die de beker eerst afsluit en zich later daarvan losmaakt. Daarna sluit de beker zich niet meer. De nog gesloten beker is reeds half met vloeistof gevuld; een waterachtig, bacterievrij vocht voor dorstige plantenzoekers. Als de beker zich heeft geopend, vallen insekten in de vloeistof, zoals b.v. mieren, die zich, aangelokt door nectarklieren onder aan het deksel en langs de bekerrand, op een met waslaag bedekte zone op de bekerbinnenwand wagen en naar beneden glijden. Mierepootjes, die zich op een volkomen gladde wand kunnen vastzuigen, verliezen hier hun houvast, omdat heel fijne schilfertjes van de waslaag aan hun pootzooltjes blijven kleven, waardoor die hun funktie verliezen. Het bekervocht bevat verterende stoffen (en nu ook bacteriën) en het Insekt lost binnen twee dagen op (m.u.v. het harde pantser), waarbij de afbraakstoffen de plant ten goede komen. Heel bijzonder is nu, dat bepaalde insekten aan die verterende werking weerstand kunnen bieden, zo zelfs, dat in de vloeistof van Nepenthes- bekers sommige insektelarven kunnen leven en tot ontwikkeling komen.

Een van de meest gewone kasplanten, evenwel van onbekende herkomst, is de Acalypha hispida Burm. f. (Griekse naam voor " n e t e l " soort; hispidus=harig), een stevige kleine struik met tot 50 cm lange dieprode katjesachtige bloeiwijzen, die als "staarten" tussen de stevige, sterk generfde bladeren hangen. Wanneer men deze fraaie bloei wijze onder de loupe neemt, k o m t men tot de o n t d e k k i n g , dat de bloemkroon der afzonderlijke bloemetjes ontbreekt, de kelk isvierspletig en vliezig. Mannelijke en vrouwelijke bloemen komen op één plant voor. Zelfs zijn 26 diersoorten nergens anders gevonden dan in de vloeistof van Nepenthesbekers, alle twee-vleugelige insekten, waaronder 19 soorten muskieten. Een andere plant, die wij ditmaal willen bespreken IS Acalypha, behorend tot de familie Euphorbiaceae of Wolfsmelkachtigen, een zeer grote familie met meer dan 6000 vertegenwoordigers, verdeeld over 300 geslachten, voorkomend over de gehele wereld.

Acalypha hispida wordt zonnig, warm en vochtig gekweekt; van daar dat de soort weinig geschikt is als kamerplant. Als variëteit staat naast de Acalypha hispida (kas 22) een plant met witte bloiaren, welke als Acalypha hispida " A l b a " bekend is, die in 1922 in de V.S. in kuituur is ontstaan.

A l vanaf 14 april exposeren Joke en Paul van de Vliet in het provisor i u m , waar hun werk t o t en met 9 mei zal blijven hangen. Beide werken en wonen in Gorinchem onder het wakend oog van Ridder van Rappard. Hun werk heeft een duidelijke binding met de werkelijkheid, een soort van overdosering van de realiteit. Eigenlijk is er dus sprake van surrealisme.

Surrealisme Het surrealisme is een 20e eeuwse kunststroming die het onderbewustzijn tot uitdrukking wil brengen door middel van beelden in vaak niet logische reeksen, zoals zij vrij in de geest opkomen als een droom. Dit is voor de surrealisten, de enige manier waarop zij uiting kunnen geven aan de werkelijke werking der gedachten, die uitgaat boven de realiteit. De werken van Joke en Paul verbeelden de wereld van de superwerkelijkheid, de werkelijkheid die vaak aan droomtoestanden of aan het bekijken van de wereld door verschillende vergrootglazen doet denken.

De mond In het werk van beide komen de mond en de tong herhaaldelijk terug, zodat wij zeker van een themabehandeling mogen spreken. De mond en de tong zijn er bijvoorbeeld om te praten, te eten en te proeven, maar daarnaast fungeren zij ook als bemiddelaars in het kenbaar maken van liefkozingen. Deze veelheid van dienstverlenende funkties maken de mond en de tong dan ook uitermate belangrijk, waardoor zij de kommunikatiemiddelen bij uitstek zijn. In het tentoongestelde werk zijn deze fysieke gegevens symbolen voor erotische avonturen, maar iedereen staat het vrij er andere interpretaties voor te vinden. Het thema van de mond komen wij in de hedendaagse kunstgeschiedenis tegen. Hierbij denken wij aan het werk van Edvard Munch, Yehuda Neiman, James Rosenquist, T o m Wesselman en Joe Tilson. Edvard Munch ziet de mond ons inziens als een " d r a m a t i s c h " iets, de mond van de schreeuw en van de stilte. Bij Neiman krijgt de mond haar kracht vanuit het herhalingsmotief, waardoor zij vervreemdt van haar werkelijke funktie. Bij Rosenquist, Wesselman en Tilson is de mond gezien als een vaak al vraatzuchtig iets, de hang naar de glamour, de mond van de actrice en die van het naakt. Bij de eerste twee spreekt het erotische element een belangrijke rol.

Paul De olieverfschilderijen van Paul van de Vliet kunnen naast onmiskenbare esthetische kwaliteiten ook technisch knap genoemd worden; zijn aquarellen daarentegen hebben een bepaalde stugheid d i t in tegenstelling tot de perfecte aquarellen van zijn vrouw. Paui's schilderijen "opheffing van kontrasten" en "even naarde bakker" komen hier in aanmerking voor een korte beschrijving die uiteraard een persoonlijke interpretatie is. Wat betreft "opheffing van kontrasten" laten w i j ons verleiden tot een vergelijking tussen de gedachtenwereld van Picasso en die van Paul van de Vliet. Bij Picasso zien wij onder andere het voorbeeld van een man die zijn arm om het lichaam van een vrouw heenslaat. Deze arm nu maakt hij tweemaal zo lang als normaal, omdat die arm die je om een vrouw heenslaat gevoelsmatig weleens langer zou kunnen zijn dan in werkelijkheid. Deze symboliek moet overkomen; daarom overdrijft Picasso de werkelijkheid, maar tevens verwijst hij naar de wereld van het intuïtieve. In diewereld kan alles een andere betekenis hebben dan " n o r m a a l " . Dit zelfde geldt ook voor de tong

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1969

Ad Valvas | 502 Pagina's

Ad Valvas 1969-1970 - pagina 387

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1969

Ad Valvas | 502 Pagina's