Ad Valvas 1969-1970 - pagina 415

dat de opdracht kreeg de lustrumdienst in de Westerkerk op te luisteren. Via de verschillende — toen nog bekende — gezelligheidsverenigingen werd een propaganda-actie op touw gezet door een ,,Westerkerkcommissie" en zie' al met al een 40 zangers als resultaat. Gegeven waren nu: 40 zangstemmen (waarvan de helft nieuw), drie weken om te repeteren, werken van Pergolesi en Buxtehude, het Studentenorkest en een dirigent. Resultaat was een redelijk goed optreden in een stampvolle Westerkerk (ongeveer 1400 bezoekers en ds. Buskes), plus een radioopname, die gelukkig pas veel later door weinig mensen werd beluisterd. Toch was dit resultaat, gezien de t i j d van voorbereiding, hele-

terecht aanmerking maakte op de uitspraak van de Duitse tekst en voorts neerschreef: ,,De dirigent was zodanig in zijn muziek verdiept, dat hij zelfs geen poging deed de sopranen in het openingskoor (,,Harr, unser Harrscher") uit haar moeilijkheden te redden." De Tijd sloeg een heel andere toon aan over dezelfde uitvoering, de Tijdgeest was iets plezieriger. Na enige gefundeerde kritiek toch ook wel waardering: ,,Toch ging van deze uitvoering, geproduceerd met zoveel en niet anders dan spontaan geluid, een krachtige ontroering uit.... Wat Van Randwijk met dit ensemble bereikt heeft kan men niet hoog genoeg waarderen."

maal niet gek, in ieder geval een leuke basis voor de suggestie van een groter evenement; een uitvoering van Bachs Johannes Passion. Na de bekendmaking van dit plan groeide het koor tot een 60 man en dit aantal is nimmermeer verminderd, de volgende jaren tot nu toe varieerde het van een 70 tot 100 zangers (momenteel ongeveer 140 papieren leden). In maart '66 vonden 3 uitvoeringen van de Johannes Passie plaats: in Amsterdam, Rotterdam en Kampen. Aan de plaatsen van uitvoering kon men exact zien, waar de bestuursleden vandaan kwamen, die de propaganda vanuit hun vakantieadressen trachtten op te zetten.

Merkwaardige verschillen in opvatting, misschien had Trouw te weinig t i j d of was de Tijd een positieve instelling trouw. Trouw zal het leren. Met een optreden op de VU-dag in Vlissingen voor de achterban (ach ja, toen kon het nog) werd 1965-'66 afgesloten, al was het maar met een 20 zangers, die nog niet met vakantie waren en met geleende alten, omdat laatstgenoemden kennelijk hadden afgesproken om ,,allemaal niet te kunnen".

De recensent van T r o u w , die in Amsterdam het eerste deel van het concert bijwoonde (Koningskerk), na de pauze helaas weg moest, was toch van oordeel dat de gehele uitvoering was mislukt. In vette letters stond te lezen: Johannes Passion van VU-studenten een mislukt waagstuk, waarna ondergetekende K.

regelen getroffen voor deze Carmina-uitvoering. Het instuderen van de muziek (versie van Orff voor koor, slagwerk en 2 piano's) kon beginnen na de Passie-concerten in Amersfoort en Amstelveen (,,Dramatisch felle Johannes Passion" volgens het Amstelveens weekblad). Op 31 mei 1967 was de grote zaal t o t onze grote opluchting bezet door ongeveer 1200 toehoorders, een plezierig publiek voor het Utrechts Studenten Orkest, dat als gast het voorprogramma vulde, en voor het VU-koor, dat na de pauze inderdaad met Orffs muziek op het podium kon verschijnen. De kwaliteiten van de cantor kwamen aan het licht in het Algemeen Dagblad, immers: „ D a t koor heeft een grote prestatie geleverd, hetgeen wij toeschrijven aan de paedagogische kwaliteiten van de cantor Reinhardt van Randwijk.". Het Parool gewaagde van een respectabele uitvoering (kop), terwijl de Volkskrant waarschijnlijk geen raad wist met alle adietiva, die haar recensent kwijt moest: ,,Behalve enthousiasme wisten V U - en Buitenveldertkoor (kinderkoor) ook de vereiste zuivere, behoorlijk geschoolde samenzang op te brengen, een intelligente tekstuitbeelding en stipte attentie voor de krachtige, bezielende leiding van hun dirigent", en ook de T i j d blijk geeft van een vanatio in terminis ,,Het Studentenkoor van de V U liet 'n in de perfectie uitgevoerde Carmina Burana van Orff horen. ....het stuk bleek het studentenkoor op het lijf geschreven. Trefzeker, virtuoos, verbluffend rap van tekstdeklamatie, fascinerend van klanktimbre en dynamische effecten, raak en gedurfd van voordracht, overtrof deze uitvoering alle andere, die ik (T. Vranken)

tot nu toe hoorde Reinhardt van Randwijk heeft met dit studentenkoor wonderen verricht, hij IS een f e l , ongelofelijk hard en exact werkend dirigent. Het studentenkoor is er rijk mee." Ons aller Trouw had kennelijk iets beters gehoord dan de vorige keer en schreef onder de kop Gave uitvoering van Carmina Burana door VU-Studentenkoor het volgende: „Wat 1966-'67 het studentenkoor van de V U en het koor Terwijl de bus van Vlissingen naar Amsterdam van Chr. Lyceum ,,Buitenveldert" hierin o.l.v. terughotste werd het volgend seizoen voor Reinhardt van Randwijk hebben gepresteerd, het studentenkoor uitgestippeld. Hadden w i j , was verbazingwekkend en hartverwarmend zangers, iets tegen de Carmina Burana van door de technische gaafheid en door de vitaliOrff? Neen, w i j l Hadden wij bezwaar tegen teit en het enthousiasme". de grote zaa) van het Concertgebouw? I nMen ziet genoeg waarborgen en stimulantiën tegendeel. om een volgend koorjaar tegemoet te zien. A l tijdens de voorbereiding van het tweede jaar Johannes-Passion werden enige maatSlot volgt in A.V. van 22/5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen