Ad Valvas 1970-1971 - pagina 142

wetGnschscicielijKG stsr Door enkele leden van de subdeelstaf van de psychologie is het plan geopperd aan de VU een handtekeningen­actie van start te laten gaan die ten doel heeft enige (mentale) steun en hulp te geven aan de Russische schrijver Amalrik. Deze actie ligt in het verlengde van een reeds lopende landelijke actie die door Hopper van de Volkskrant is geïnitieerd en waarover hij in zijn kolommen regelmatig verslag doet. Zoals bekend is A m a l r i k , evenals vele andere kritische schrijvers en intellectuelen in de Sovjet­Unie, het slachtoffer van de repressie die momenteel van hogerhand tegen hen uitgaat. De wijze van ageren door middel van een handtekeningen actie is ingegeven door vrienden en verwanten van de schrijver zelf; zij kunnen uiteraard het beste beoordelen

welke mogelijke positieve invloed er nog op de procesgang uit te oefenen is. De tekst van de brief, waarvoor uw instem­ ming wordt gevraagd, zal gestuurd worden naar het gerechtshof waar het proces gevoerd wordt. Adres:

G. Sverdlovsk Ulica Malysheva Dom 25 Prokuratura Prokuroru, USSR

Inhoud:

Gentlemen, The undersigned, students and employees at the Free University in Amsterdam, feel obliged to protest against the Amalrik­ process. We have the opinion "'

that ideas should be disputed in open polemics and not in processes which remind one of those aspects of the development of socialism, that have been condemned un­ equivocally ever since the 20th Congress of the CPSU. De handtekeninglijsten zijn verkrijgbaar op kamer 12, 23 en 25 van het Psychologicum en bij het secretariaat van de staf raad, kamer B124van het Provisorium. Het ligt in de bedoeling voor de distributie der handtekeninglijsten eventueel de be­ sturen der (sub)deelstaven in te schakelen, indien zij daartoe bereid zijn. P. van Wieringen en P. Keuss

i

dinsdag 10 november psychobiologie als antropologie T

prof. dr. j . j . groen buitengewoon hoogleraar in de methodologie van psycho­biologisch onderzoek aan de rijksuniversiteit te leiden

tt^ni^^fi

16.30 uur, gebouw faculteit der geneeskunde, collegezaal 1, van der boechorststraat 7

'

'

'

Psychobiologie is een denk­ en werkrichting die de scheiding van de mens in twee "sub­ stanties": psyche en soma verwerpt. Zij beschouwt deze als twee te onderscheiden doch niet te scheiden " a t t r i b u t e n " (resp. aspecten, manifestaties of gedragsvormen) van het menselijk bestaan. Zij tracht gebruik te maken zowel van (gevalideerde) psychologische, biologische, als socio­ logische methoden en de resultaten daarvan te correleren en te integreren, om daardoor tot een beter begrip te komen van de mens dan door gescheiden studie van hetzij zijn geestelijke, hetzij lichamelijke aspecten mogelijk is. Daar de psychobiologie uit de geneeskunde is voort­ gekomen interesseert zij ziph zowel voor de normale als gestoorde zijnsvormen van de mens. Daar zij zich bewust is van^het ontstaan en de plaats van de mens in de klasse der zoogdieren interesseert zij zich tevens^oor psychobiologische onderzoekingen bij dieren en tracht zij door gebruikmaking van dierstudie de kennis van bepaalde aspecten van het mens­zijn te be­ vruchten. Daar zij zich evenzeer bewust is van de plaats van de mens in zijn typisch manselijke culturele gemeenschap interesseert zij zich evenzeer voor zijn culturele als voor zijn biolo­ gische communicaties met zijn medemens. Na het bovenstaande is het duidelijk dat de moderne hersenwetenschappen (neuro­anatomie, ­physiologic, ­endocrinologie en psychopharmacologie) voor de psychobiologie even belang­ rijke nevenwetenschappen zijn als de psychosomatische geneeskunde en de ethologie, cli­ nische psychologie, de leertheorie, de paedagogiek, sociologie en culturele antropologie en de moderne communicatietheorie en statistiek. Wat haar verhouding tot de biologie betreft ziet de psychobiologie het voornaamste verschil tussen de mens en alle andere dieren in het feit dat eerstgenoemde het vermogen bezit te leren een woordtaai te spreken, te verstaan, te denken en te schrijven. Op deze neurale po­ tentie en de daardoor enorm verrijkte mogelijkheden van introspectie en communicatie berust de menselijke cultuur. In vrijwel alle andere opzichten, in het bijzonder in zijn gevoels­ en driftleven, is de mens echter met de andere diersoorten vergelijkbaar; daardoor kan het dier­ onderzoek belangrijke bijdragen leveren tot het begrip van niet­verbale gedragsvormen en ­stoornissen van de mens. De psychiatrie, de geneeskundige activiteit die zich bezighoudt met de gestoorde zijnsvormen van de mens, maakt zowel gebruik van biologische, sociologische als psychologische wijzen van benadering van de mens in gezondheid en ziekte. Door haar historische ontwikkeling wordt echter nog slechts in weinig psychiatrische centra bewust naar een integratie van de drie benaderingsvormen gestreefd. Zodoende is de psychiatrie overwegend nog verdeeld in scholen die men resp. als biologische psychiatrie, sociale psychiatrie en clinische psychiatrie aanduidt, welke laatste dan hetzij psychoanalytisch, hetzij existentialistisch georiënteerd is. Deze laatste w o r d t door sommigen van haar beoefenaren antropologisch genoemd. De psycho­analyse levert hier belangrijke bijdragen tot de antropologie door leer psycho­ dynamische mensbeschouwing: Uit betrekkelijk amorfe aangeboren potenties ( " d r i f t e n " ) ontwikkelen zich via de vroeg­kinderlijke ervaringen en latere dressuur­ en rijpingsprocessen uit het infantiele hechtgedrag en de kinderlijke libidineuze uitingsvormen, door verdinging en substitutie (sublimatie) de volwassen Ego en super Ego­structuren, die echter voortdurend vanuit het onbewuste Es worden beiiivloed. Alle culturele activiteiten zoals de drang tot werken en onderzoek, de kunst, de religie worden door de psychoanalytische theorie als transformaties van de verdriften (Libido) Eros en Agressie opgevat; Het zijn de door de cul­ tuur hem opgelegde verdringen resp. sublimaties van zijn dierlijke driften die de mens tot Mens maken of, bij stoornissen van deze processen hem (geestes)ziek of onmaatschappelijk maken. Mogelijk ten overvloede zij hier opgemerkt dat de hierboven beschreven psychobiologische benadering in geen enkel opzicht een denigratie van de waardigheid van de mens betekent. Ook worden de beoefenaren der psychobiologie niet minder dan anderen gedreven door het verlangen de mens­zoals­hij­is te begrijpen, te aanvaarden en, zo nodig, in zijn onvolkomen­ heid en nood bij te staan.

4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen