Ad Valvas 1970-1971 - pagina 153

8i3 valvse WEEKBLAD V A N DE CIVITAS ACADEMICA DER VRIJE U N I V E R S I T E I T

13 NOVEMBER 1970 18e JAARGANG Nr. 11

PFOMOTIE P.eOS

VERKIEZING UNIVERSITEITSRAAD Zie artikel op pag. 3

Vandaag promoveert drs. P. Bos te Amsterdam tot doctor in de wiskunde en natuurwetenschappen op een proefschrift getiteld: "Chronopotentiometrie". Promotor is prof. dr. E. van Dalen. korte samenvatting proefschrift Chronopotentiometrie is een chemische analysemethode, waarbij een elektrische stroom door een oplossing gaat en het verloop van de elektrode-potentiaal met de tijd gemeten wordt. In deze potentiaal treedt na verloop van enige tijd (0.001 a 100 sec.) een plotselinge verandering op; de t i j d , die verlopen is tot aan deze verandering, is een maat voor de concentratie. De methode wordt nadelig beïnvloed door enkele nevenverschijnselen. Een aantal methoden ter correctie hiervoor zijn aan een experimentele toetsing onderworpen. Met veel meer gemak worden deze verschijnselen echter op elektronische wijze automatisch geëlimineerd met behulp van een daartoe geconstrueerd "laadstroomadditie"-apparaat. De toepassing hiervan betekent voor deze analysemethode een belangrijke stap vooruit. Sinds kort zijn bij de elektro-analyse vlakke kwikfilm-elektroden in gebruik, deze bleken vooral nuttig bij het meten van zeer lage concentraties. Met kwikplas-elektroden konden met goede nauwkeurigheid 10"2 tot 10-Smolaire oplossingen worden gemeten (met laadstroomadditie), hetgeen reeds 10x zo vergaat als volgens de literatuur tot nu toe mogelijk was. Met de kwikfilm-elektrode en een variant op de werkwijze ("chronopotentiometrisch heroplossen") zijn echter zelfs nog lOOOOx zo verdunde oplossingen (tot ca. 10"9 molair) te meten. Door de toepassing van de in het proefschrift beschreven verbeteringen is de chronopotentiometrie ontwikkeld tot een vrij nauwkeurige analysemethode, die zelfs mogelijkheden heeft in het gebied van de sporenanalyse. stellingen I. De chronopotentiometrie met toepassing van laadstroom-additie is een vrij gevoelige, nauwkeurige en betrouwbare analysemethode. Dit proefschrift, hoofdstuk V.

III. Van alle tot nu toe gepubliceerde grafische methoden ter correctie van de invloed van de laadstroom op de chronopotentiometrische overgangstijd van reversibele processen geeft alleen die van De Vries, evenals de rekenkundige methode van Laity en M c i n t y r e , aanvaardbare resultaten. Dit proefschrift, hoofdstuk IV. XIII. De sterling te Aardenburg geslagen onder Robert van Béthune, van 1305 tot 1322 graaf van Vlaanderen, kan nader worden gedateerd tussen 1307 en 1309. A . T. Puister, Jaarboek voor Munt- en Penningkunde, 45 (1958), 151. XIV. Het is zeer onwaarschijnlijk, dat de huidige generaties van het geslacht Woldring, beschreven in "Genealogie en geschiedenis van de familie W o l d r i n g " afstammen van de als hun stamvader beschouwde Johannes HindricksWolderinck (ca. 1600-1652). G. A . Brongers,Th. P. E. de Klerck en A . Modderaar-Woldring, "Genealogie en geschiedenis van de familie Woldring". Van Denderen N.V., Groningen, 1970. personalia Pieter Bos, geboren 7 maart 1927 te Zwolle, studeerde aan de Vrije Universiteit te A m sterdam, waaraan hij op 18 december 1958 het doctoraal examen aflegde. Na het vervullen van de militaire dienstplicht was hij enige tijd verbonden aan het Nederlands Kankerinstituut (Anth.van Leeuwenhoekhuis) te A m sterdam en vervolgens, aan de Vrije Universiteit, waar hij eerst op de afdeling fysische chemie, later op de afdeling analytische chemie werkzaam was (momenteel als wetenschappelijk medewerker I). Speciaal de instrumentele analysemethoden hadden zijn aandacht. Het adres van de promovendus luidt: Victorieolein 48 te Amstprdam.

ANQEFS QENKEN, ANQERS DOEN Dr. H. J. van Aalderen, benoemd tot lector in de huisartsengeneeskunde, heeft op vrijdag 6 november zijn openbare les gegeven onder bovengenoemde titel. korte samenvatting Aan de hand van een praktijkvoorbeeld w o r d t allereerst erop gewezen, dat de persoon van de arts een belangrijke rol speelt bij de beslissingen, die hij neemt. Ook zijn de beslissingen van de arts afhankelijk van zijn opvattingen over gezondheid en ziekte. Er w o r d t dan ook voor een gedragstraining tijdens de opleiding gepleit, zodat de arts zich zijn handelen en reageren meer bewust kan worden. Daardoor zal hij zich beter kunnen richten op de behoeften van de patiënt. Daarnaast w o r d t in deze les het probleem behandeld, dat de somatische, psychische en sociale aspekten van het ziek zijn nog te gescheiden van elkaar in ogenschouw worden genomen. De vraag speelt in hoeverre de huisartsengeneeskunde een bijdrage kan leveren voor een integrale denkwijze en een integrale benaderino.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen