Ad Valvas 1970-1971 - pagina 192

wetenechsaaelüke staf de stafraadvergadering van 25 november Voornaamste agendapunt betrof de kandidaatstelling v o o r d e a.s. UR, met name in die districten waarin de wetenschappelijke staf is opgedeeld. De algemene opinie is, dat de verkiezingsstrijd geen bikkelhard karakter zal hebben; men is al tevreden indien men per district één man bereid vindt de taak van de eerste UR naar behoren te vervullen. Soms lukt dat niet eens (letteren, soc. wet. en c.j.f.) terwijl de subfaculteit sociologie zelfs niet van plan was van haar actief kiesrecht gebruik te maken. Gegeven het feit dat naar alle waarschijnlijkheid geen enkele student in de U R zitting zal nemen rees de vraag of de stafraad niet een standpunt dient in te nemen inzake het gewicht en de waarde van zo'n raad waarin tenminste één geleding in haar geheel afwezig is , afgezien nog van de situatie dat een voltallige raad (hypothetisch!) een besluit neemt dat tegen de haren van de huidige bestuurscolleges en van de Vereniging (oud maar niet kaal) instrijkt. Anders gezegd: zijn er waarborgen dat deze besluiten ooit van kracht zullen worden en niet gelijkgesteld worden aan de uitslagen van een referendum, die gelijk zijn aan de uitslagen van een opiniepeiling, die gelijk zijn aan nul?

Het oprichten van een expositiecommissie, die al spoedig Exposorium heette (expositie in het Provisorium) had eertijds de dubbele reden, n.l. kunst (blinde vlek van zo velen, ook onder studenten) continu binnen de universiteit brengen èn eventuele kunstenaars binnen de universiteit (studenten, personeel) een betere mogelijkheid t o t exposeren te bieden, dus stimulerend te werken. Wij zijn blij dat we de kans hebben die tweede reden wat voedsel te verschaffen: we hebben u n.l. een expositie van een studente-kunstenares te bieden. Of van een kunstenares-studente? Onwillekeurig komt de gedachte wel op: dus van een amateur (-tje). Laten we ons dan meteen eens afvragen wat het verschil is tussen amateur en professional (zoals we de andere kant maar zullen noemen). Uiteraard is de vraag een gevolg van het feit dat we in het algemeen onderscheid menen te moeten maken tussen kunst en kunst e t c , etc. De opmerking dat dit op zich al een misstand is kan het probleem wel van tafel vegen, doch lost niets op; het probleem blijft, alhoewel in andere proporties bestaan. Zuiver letterlijk opgevat is Lia Oudejans een amateur: haar levensonderhoud komt niet voornamelijk uit de kunst (maar bij hoevelen is dat wel het geval). Lia schildert daarom dan ook op board, hoewel ze doek verre prefereert. En tot nu toe heeft het schilderen altijd moeten passen in de gaten die de studie openliet (ze zit nu vlak voor of al midden in haar doctoraal examen medicijnen). Vraagt

Met een krappe meerderheid (7-6) besloot men de standpuntbepaling uit te stellen t o t meer zekerheid over personen en kandidatuur zou bestaan. Ook kwam de relatie stafleden in de UR en achterban ter sprake. In het algemeen ging men er van u i t , ook al vanwege het naar hoofden onevenredig verdeelde districtenstelsel, dat deze leden a titre personelle zitting hebben. Ruggespraak achtte men derhalve onjuist. Wél verwacht men dat er bij deze leden behoefte aan communicatie met de wetenschappelijke staf in zijn geheel zal bestaan, waarbij het dagelijks bestuur het zich tot haar taak rekent een communicatiestructuur te creëren. Namens het dagelijks bestuur P. Keuss. handtekeningen-aktie voor amalrik Via de communicatiemedia heeft u ten overvloede kunnen vernemen dat het proces tegen Amalrik al enkele weken geleden gevoerd is (en het vonnis gevallen) zodat de handtekeningen-aktie rijkelijk laat was. Toch zullen ondergetekenden de handtekeningen, 593 in het totaal, doorzenden naar het Russische gerechtshof waar hij veroordeeld is, aangezien er geruchten gaan dat A . op aandringen van vrienden en verwanten in hoger beroep zal gaan. Aan de bestuursleden van de diverse

(sub)deelstaven die zorg hebben gedragen voor de verspreiding van de lijsten brengen wij onze dank uit. Aan de houding van degene(n) die op de centrale bibliotheek in het Provisorium en van een prikbord in het nieuwe hoofdgebouw een paar foliovellen met handtekeningen ontvreemd heeft (hebben), zullen we, behalve de in deze alinea gebruikte, verder geen woorden wijden. P. Keuss en P. van Wieringen.

\ TERTIAIR ONDERWIJSKRANT voor de discussie over de mogelijke en wenselijke samenwerking van Hoger-Beroeps en Wetenschappelijk Onderwijs. Deze krant is een uitgave van de Overlegcommissie Tertiair Onderwijs (O.T.0.) en is verkrijgbaar bij alle (sub)faculteitsbureaus en de redaktie van A d Valvas.

men Lia Oudejans zelf naar wat ze zich het meeste voelt, dan ?al ze aarzelen en minder protesteren als men de nadruk op schilderes dan op studente legt. Duidelijk b l i j k t wel dat die studie steeds meer gaten heeft moeten openlaten (zeer gezond), dat haar energie op gebied van fantasie en filosofie volkomen ten dienste staat van de kunst, haar leven de kunst beïnvloedt en vice versa. Wie zal haar dan "amateur" classificeren? Dat de criticus aan de hand van de kwaliteit de knoop zou moeten kunnen doorhakken is, sinds we "moderne kunst" hebben, maar ten dele waar, aangezien hij niet anders dan subjectief te werk kan gaan. Wat betreft Lia Oudejans' werk, ze exposeert met voornamelijk olieverfschilderijen en tekeningen en een enkele collage, haar schilderwerk kwantitatief en kwalitatief het belangrijkste. Lia is pas 3 jaar bezigd) Wat b.v. wel duidelijk blijkt uit begrote sprongen in stijl als we het geheel overzien. Enkele grondelementen komen echter door dat geheel t o t uiting. Lia (zoals ze al haar werk signeert) werkt met een geweldige dosis energie. Met veel vaart (en dus met veel verf vaak) w o r d t alles op het " d o e k " gezet. Preciese naturalistische weergave is daarbij slechts van secundair belang. Toch is het resultaat niet geweldig expressief; men krijgt meer het idee dat op het laatste moment, vóór de verf het doek raakt de vaart ingehouden w o r d t en een zekere minutieusiteit, naturalisme binnensluipen.

)

Een hoofdkenmerk is de somberte. Over bijna alles hangt een enigszins donkere stemming, die door enige voor het grootste deel "lichtere" stukken niet kan worden opgeheven. Integendeel, het is alsof zij door met kracht het donkere te vergeten meer nadruk verlenen aan het sombere van de hoofdmoot. De onderwerpen zijn vrij klein in aantal, n.l. enige stillevens (die ik voor de beste houd), zelfportretten, wat natuur, en verder eigen fantasie. Lia filosofeert veel actiter haar werk en met haar werk, maar dit slecht niet veel aanwijzingen aan daarmee de toeschouwer de kans latend er zijn eigen filosofie bij te maken. Een gebrek aan duidelijkheid, of een kenmerk dat direct aansluit bij dat hoofdbestanddeel der sfeer, n.l. die somberheid. In 't algemeen kunnen we ons wel afvragen: is de kunstenaar door zijn kunst een open boek, of is de kunst een middel te meer waarachter hij zich, zoals w i j allen, tracht te verschuilen.

i

'A

4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen