Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1970-1971 - pagina 37

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1970-1971 - pagina 37

7 minuten leestijd

Dit duurde lang genoeg, tenminste naar de zin van Onze Minister. Hij stuurde ons een missieve en sloot daarmee krachtig het doelstellingendebat. 20 februari gaven de stuurderen gehoor aan het dringen der tijd. Ze brouwden met veel tussentijdse werkgroepbijeenkomsten van allerlei techniese knutsels en lazen daaruit, op deze 15e vergadering, elkaar voor. Grote tweespalt bleek te gaan ontstaan: Enkele ontwerpen gunnen het idee van de macht vanuit de basis het volle pond en plaatsen bovendien het college van bestuur — als uitvierders — onder de universiteitsraad. Dat is dan niet naar de zin van curatoren- en directeurenleden. Zij willen, net zo als onze minister, gedeelde verantwoordelijkheid. En een hierarchiese, van boven naar beneden werkende, organisatie. Dengerink spreekt, als hij het over de basis heeft, van het versterken van de studieraden, van het instellen van begrotingscommissies met studenten e.d. en dat dan alles met adviserende stem. Deze splitsing is de voorbode van een meermodellen nota. Twee hoofdstromen bestaan nu: Eén die alles — zij het onder wat gemoderniseer — bij het oude wil laten. Eén die een vrij redelijke, maar nogal techniese conceptie voorstaat. Natuurlijk dekt ook dit niet alle meningen. Zeker niet als directeur Ubbink het oude kamp verlaat en zich — zij het onder zware tweestrijd — bij de 'technici' (staf, tas en 2 studenten) laat inschrijven. Dengerink vat de banier op en belooft dat 'oude' duidelijk en genuanceerd, zoals alleen hij dat kan, ter tafel te brengen. Van wijken zal hij niet weten.. Maar nu roept ook het overgrote deel van de studentenfractie om wraak. Zij maken een eigen plan.... hetwelk later C zal gaan heten. Dat blijkt de definitieve opstelling der partijen te wezen. A, B en C. Ja zelfs 81 en B2. Ook onder technici zitten diehards. Met de constructie van een brochure en een enquêteformulier wordt de overige tijd meer dan gevuld. Zeker gezien het pro deo (pro populi?) karakter van dit werk is er inderdaad ontstellend veel arbeid verzet. De doorwaakte stuurgroepnachten hebben een vaste claim op de leden gelegd. Zelfs worden nu techniese aspecten, die in de principiële fase als onnodig storend en overbodig werden gezien, tot op de bodem — en even principieel bijna — doorwrocht.

Een nieuwe secretaris (Ruland) die omstreeks dit elfde uur ten tonele verschijnt, doet veel en moeizaam werk. Hij regelt drukkers-adresseerders (IBM!)proef modellen-controle en notarissen. Hem komt veel lof toe! Het resultaat van dat wat u doorhakte van onze gordiaanse knoop is breed genoeg bekend geworden. Daar waar de stuurgroep meende maanden en maanden in enclave in Oisterhout (NB) te verkeren, bleek nu toch genoeg motivatie voorhanden om 4000 mensen te bewegen een moeizaam formulier in te vullen en dat ook naar een rode bak te torsen. De groep toonde zich verheugd, zij het dat ze zich verdeelder opstelde t.a.v. de uitslag: model C. Met zoveel vertrouwen waren de Brakkers hun veelbelovende koers gevaren, dat een verdeling hunner krachten in BI en B2 hen niet eens problematies voorkwam! Nu, dat was het wel! BI en B2 waren afzonderlijk geveld, daar waar hun gebundeld optreden wellicht kans van slagen zou hebben gehad. Gedane zaken.... en dus stuurde men het resultaat onverkort en berekend volgens de vooraf afgesproken procedure, op naar directeuren. En daar was ie weer die gordiaanse knoop! Directeuren beslisten in hun onpeilbare goedheid, dat de klok compromis zou luiden. En dus namen ze de verenigingsleden, voorlopig, maar weer op in de universiteitsraad, stelden verkiezingen vast vanuit de werkeenheden (faculteitsnivo) mét handhaving van de pariteit der geledingen en lieten weten dat de Raad er het verstandigste aan deed zich voorlopig alleen maar met een reglement bezig te houden. Over relevante vragen zouden directeuren bereid zijn met de raad overleg te plegen.

KORT VERSLAG VAN DE 22e STUURGROEPVERGADERING (21 augustus 70)

de referendum-uitslag kan dus onverkort gehandhaafd blijven. DE O V E R I G E A V O N D staat in het teken van de brief van directeuren (zie elders op deze pagina's), die zij de stuurgroep zonden als antwoord op de referendum-resultaten die deze hen had overgebracht (Ad Valvas van 3 juli). De meningen liepen ver uiteen. Het debat opende met een verklaring van de wetenschappelijke staf, dewelke u in een apart kadertje op een van deze pagina's ge-

A A N W E Z I G : Crum, Dengerink, v. Eek, Fijn van Draat, Haverhoek, Heine den Bak, v. Nes, Oosterhuis, Ottevangers, Siersma, Stalilie, Ubbink, Walravens. DE HERSTEMMING onder hoogleraren heeft geen veto t.a.v. model C opgeleverd.

19 mei kwam en ging en het is nu al weer half september.... Dank stuurgroep. Dank alle afzonderlijke leden (met de man meer dan 100 geïnvesteerde uren). Dank alle geledingenfracties (en dank de heren Oosterhuis en Ubbink voor hun partijtje soloblazen). Darvk ook de faciliteiten van de mediese faculteit "(dank de koffie en de sinas en de sigaretten en meneer Speelman!). Dank ook aan directeuren voor hun grote — ook financiële — participatie. Dank u, lezer, dit was de stuurgroep, tot ziens in die raad. fvd.

VERKLARING VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WETENSCHAPPELIJKE STAF IN DE STUURGROEP Na overleg met het bestuur van de wetenschappelijke staf (afgelegd tijdens de stuurgroepvergadering van 21-8-1970) Met verbazing, teleurstelling en verontwaardiging hebben w i j kennisgenomen van de reaktie van het college van direkteuren op de uitslag van het door de stuurgroep georganiseerde referendum over de toekomstige bestuursstructuur van onze universiteit. Het waarom van deze pluriforme gemoedsontlading willen w i j graag uit de doeken doen, maar sta ons toe eerst enkele opmerkingen te maken, die getuigen van onze welwillendheid ten aanzien van enkele passages uit de brief van het college van direkteuren, waarin bovengenoemde reaktie is vervat. Mèt direkteuren zijn w i j van mening dat het goed is te bedenken dat de Vereniging zich over een nieuwe bestuursstruktuur nog niet heeft uitgesproken. Het betreft hier trouwens een opvatting die in de stuurgroep zélf ook vele malen en van verschillende zijden is geventileerd. Eveneens begrijpen w i j dat het college van direkteuren geen voorstander is van het de-man-een-stem-systeem in een nieuwe bestuursstruktuur van de universiteit, een systeem overigens, dat in géén der modellen is voorgesteld. Die afwijzing impliceert echter niet automatisch dat daarmee ook de procedure, die de stuurgroep voor het referendum heeft gekozen, verwerpelijk geacht moet worden, al kan men over de wijsheid van de destijds genomen beslissing achteraf — dat wil o.a. zeggen nu de uitslag bekend is — van mening verschillen. T o t zover onze geclausuleerde welwillendheid. Dan nu de motivering van de emoties, waarvan in de eerste zin van deze verklaring sprake is. In de eerste plaats zijn deze gevoed door het feit dat direkteuren zich in hun derde uitgangspunt volkomen verschuilen achter het ontwerp van wet-Veringa. Dit doet des te onplezieriger aan, omdat in de stuurgroep herhaaldelijk — ook door de vertegenwoordigers van de besturende colleges — is gesteld dat w i j ons door de inhoud van het wetsontwerp niet van de wijs moesten laten brengen, ja zelfs dat wij haast moesten maken met onze eigen plannen o m zodoende een wettelijke regeling voor te zijn. Wij blijven van mening dat het de moeite waard zou zijn o m op basis van een door universiteit en vereniging zélf ontworpen bestuursstruktuur in diskussie te treden met de minister, als die struktuur hem daar aanleiding toe zou geven. Wij stellen echter vast dat het standpunt van direkteuren elke krachtsinspanning van universiteit en vereniging bij voorbaat volslagen nutteloos en overbodig maakt. Dat deze kwalificatie in feite ook geldt voor het werk dat de stuurgroep het afgelopen jaar heeft gedaan, zij slechts terloops meegedeeld — er is al genoeg narigheid in de wereld. In de tweede plaats moet het ons van het hart dat het college van direkteuren blijkbaar nauwelijks acht heeft geslagen op de uitslag van het referendum, hoe dan ook geïnterpreteerd. Ten aanzien van twee belangrijke punten, te weten de positie van de vereniging in de universiteitsraad en de wijze van samenstelling van de raad, worden standpunten ingenomen, die — in het licht van genoemde uitslag — op z'n minst voor diskussie vatbaar zouden moeten zijn. Aan een groot aantal andere punten w o r d t bovendien zonder meer voorbijgegaan. Wij laten het bij deze hoofdbezwaren, en zien op het ogenblik af van kritiek op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 augustus 1970

Ad Valvas | 484 Pagina's

Ad Valvas 1970-1971 - pagina 37

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 augustus 1970

Ad Valvas | 484 Pagina's