Ad Valvas 1970-1971 - pagina 36

Een groot gedeelte van de studenten narrLÖtechnocratiese herstructurering (en als u dat nog niets zegt moet de 100% brosjure — uitgave stuurgroep, er zijn er nog — gelezen worden) aan als d r i f t achter hun handelen. Een kleiner gedeelte hunner nam taak en f u n k t i e en echt dit is de laatste l<eer. van de wetenschapsbeoefen/nsr t o t De stuurgroep heeft zich op deze haar tweeëntwintigste vergadering ingevroren centraal thema, maar dat waren (zijn) met de plechtige bede niet weer te willen ontdooien. Tenzij dat het haar te heet dan ook echte tochnocraten. Staf en zou worden.... TAS waren kort en zakelijk. Ze bestaat nog als een soort schip op het strand.... in feite bestaat ze dus niet. Dit was wel een onderwerp waarop de stuurgroep — zo langzamerhand — goed zat. ik geef u een kort overzicht van wat bij hoog en bij laag dat dat niet zou Dit sprak heel f i j n . deze groep 22 vergaderingen lang dacht gaan, dat dan weer van boven zou koHet wès ook erg principieel. te doen (een soort necrologie dus). men wat onderaan behoorde te ontNiets verstoorde de rust. De stuurgroep zag als laatste kreet staan en dat zo niets terecht zou ko(dernier cri!) op een grote doch vermen van de gewenste mentaliteitsveran- Ook reacties die binnenkwamen en al waaiende universiteitsvergadering te dering. Democratie is niet een structuur, of niet de stuurgroep gebrek aan grondslag verweten werden r u i m en her18 mei 1969 het licht. Ze zou wel even maar een manier van leven. kauwend behandeld. in het t u m u l t dier dagen gaan roeren... Goed, verder met de discussie. Wellicht is principieel praten een meneh, sturen. Een nota maakte men waarin alleen selijke eigenschap, die al weer te lang maar besprekingspunten zouden worMoeilijkheid no. 1 was: hoe doe je dat. verwaarloosd is. Kom er nog eens o m . den opgehaald en in een bepaald verMoeilijkheid no. 2: kèn je wat doen. Het is al luchthartige kout wat de klok band geplaatst. Ze onderhandelde in haar betrouwbare slaat, of technies jargon natuurlijk. Het was een goede nota, waaruit geen — alle geledingen — samenstelling met sterveling wijs kon worden. O ja, toch de machtigsten onder haar. wel, je kon hem al beantwoordend doorVeel schoot het niet op. Toezeggingen lopen, zo van: werden wel gedaan, erg goed gebruik kon er echter niet van gemaakt worden. topbestuur? Ja. beroepsambtenaren? Nee. In deze periode van schermutselingen autonomie? Soms ja. liet onze president-directeur Sizoo zich kritiese funktie? Goed. vervangen door het nieuwste lid van etc. het directeurencollege (v. Nierop). Hij verscheen driemaal en daarna nooit En dat gebeurde dan ook wel. weer. Toen hadden we alleen meneer Dat bracht de oplossing dus niet heleUbbink nog maar, de democratiseringsmaal. Wel een beetje: de stuurgroepdirecteur. Hij werd de — dappere — kop leden kregen meer in hun mars. Hun van jut. structuurvocabulair nam van vergadering over vergadering toe. Onzekerheid en wrevel uitte zich vaak Ze doorkruisten met een achteloos geo p zijn hoofd. Hij moest als vertegenmak nu gebieden waarin ze maanden woordiger van directeuren waar maken tevoor met een tropiese kolder zouden wat zijn college, naar de mening vooral zijn blijven steken. Niemand aarzelde van studenten en staf, ons onthield. Hij bv. meer het belangrijke vraagstuk van deed het getrouw en vol plichtsbesef, hetgeen nochtans onzekerheid en wrevel de 'interrelatie tussen struktuur en niet vaak in hun omgekeerden kon doen mentaliteit' te 'entameren'. Ja, men veranderen. Veel moest steeds tussen de sprak hier zelfs met genoegen uren regels door gelezen worden, teveel moest over... zonder borrel! Nog nooit vermoede diepten werden ontwaard en vaak worden vertrouwd op de goede men haalde lekker uit. bedoelingen. — Maar dit terzijde —. Om de — nog steeds noodzakelijk geToen 'vertrouwen' gewonnen was dacht achte — discussie aan te zwengelen zou men te kunnen gaan sturen. Er zou een meer voorbereidend werk verricht gaan grootscheepse en algemene discussie worden. moeten ontstaan binnen onze universiteit. Allen zouden over belang en onbeOm een struktuur gemotiveerd te kunlang der diverse standpunten in het nen benaderen heb je doelen en uitstruktuurdebat wel zo hun zegje willen gangspunten nodig. Taken en funkties. doen. Wierp men zich in de kerstvakantie, terwijl het buiten sneeuwde en allerHoe en waar was niet altijd duidelijk, wegen meisjes met zwavelstokjes wervandaar dat de groep maar besloot een brief te schrijven aan alle werkeenheden den gered, op het magistrale ontwerp van een Universiteit in deze zo kille met de opwekking toch maar f l i n k te wereld. De resultaten getuigden van discussiëren en de resultaten daarvan deze warme klank: aan haar sekretariaat in te zenden. allerwegen roemde men de krities Er druppelde wat binnen, veel werkdienende f u n k t i e en meende men op eenheden zonden ons de struktuur waarin zij al dachten te werken. Sommi- de bres te moeten (laten) staan voor de benadeelde groepen in onze en angen zonden complete voorstellen voor dermans samenleving. een gehele universiteit. Onze directeur zocht echter de noodEen algemene "discussie (met een echt zaak van democratisering meer in het over en weer) was dit natuurlijk niet en technies vlak en onze curator (Dengeveel vraagpunten, specifiek vooral voor rink) putte uit de volheid zijns (christehet topnivo ener universiteit, bleven lijke) harte. Bij hem ging het dan ook buiten beschouwing. niet erg ver (in zonde ontvangen en geVerdam (senaat) + wetensch. staf verboren) en de eerste tekenen van wat tegenwoordigers wilden doorstomen later model A zou heten diende zich naar (structuurOplannen. EIGEN dan ook al aan. plannen desnoods. Studenten riepen

STUUFGFOEP

(SLOT)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen